1. Wstęp
W podręczniku tym opisano urządzenie APPro2405, bazujące na nowatorskim oprogramowaniu stworzonym przez wrocławską firmę Alfanet. Umożliwia ono stworzenie oraz prowadzenie pełnego nadzoru nad sieciami komputerowymi tak kablowymi (LAN), jak i bezprzewodowymi (WiFi) przy zachowaniu bardzo niskich kosztów budowy oraz użytkowania. Dzięki wspomnianemu oprogramowanu niedrogi punkt dostępu (nazywany też Access Point lub AP) uzyskuje możliwości dorównujące, a nieraz przewyższające rozbudowane i drogie urządzenia bezprzewodowe. Zarazem jest ono proste w obsłudze, a zaawansowani użytkownicy mogą korzystać z funkcji oferowanych przez system operacyjny Linux.
O autorach
Firma Alfanet sp. z o.o. od 1996 roku działa jako wrocławski dostawca usług internetowych i rozwiązań bazujących na oprogramowaniu Open Source oraz systemie operacyjnym Linux. Firma obsługuje klientów, korzystających z usług hostingu, rejestracji i utrzymywania domen, projektowania aplikacji internetowych, stron WWW, bezpieczeństwa sieciowego oraz dostępu do Internetu w technologii WiFi. Alfanet projektuje i sprzedaje także specjalistyczne oprogramowanie z serii APPro do punktów dostępowych bazujących na chipsetach RTL8186 oraz Atheros.
Alfanet Sp. z o.o.
Bulwar Ikara 29A/2
54-130 Wrocław
1.1. Opis urządzenia
Punkt dostępowy APPro2405 jest nowoczesnym urządzeniem służącym do budowy sieci bezprzewodowych zgodnych ze standardem 802.11b/g. Na tylnej ściance urządzenia znajdują się:
- Gniazdo antenowe (5) RP-SMA, do którego można podłączyć antenę zewnętrzną, np. znajdującą się w zestawie lub inną, przystosowaną do sieci WiFi działających w paśmie 2,4 GHz.
- Pięć portów Ethernet (2, 3) (cztery LAN i jeden WAN) 10/100 Mbit/s z automatycznym wykrywaniem typu przewodu (MDI lub MDIX).
- Gniazdo zasilające (1) (prąd stały, napięcie 9 V), do którego należy podłączyć zasilacz znajdujący się w zestawie.
- Przycisk Reset (4).
Na przedniej ściance urządzenia znajdują się:
- Dioda PWR (6), sygnalizująca zasilanie urządzenia. Jeśli dioda świeci, zasilacz urządzenia pracuje.
- Dioda CPU (7), wskazująca na stan urządzenia. Brak świecenia oznacza, że trwa konfiguracja urządzenia. Jeśli dioda świeci, AP jest gotowy do pracy.
- Dioda WLAN (8), informująca o transmisji radiowej.
- Diody WAN (9) oraz LAN1–4 (10), sygnalizujące transmisję danych przez odpowiadające im porty Ethernet.
W zależności od konfiguracji urządzenia, jego porty Ethernet mogą pełnić następujące funkcje:
- Wszystkie porty pracują w trybie switcha.
- Porty 1–4 pracują w trybie switcha, natomiast port WAN pracuje niezależnie.
Jeżeli urządzenie pracuje jako router, do obsługi sieci lokalnej należy wykorzystać porty 1–4.
1.2. Podstawowe tryby pracy
Urządzenie może pracować w jednym z kilku podstawowych trybów, m.in. punktu dostępu, routera, klienta punktu dostępu, mostu lub elementu bezprzewodowego systemu dystrybucji (WDS). Każdy z nich spełnia ono inne funkcje, przydatne w określonych sytuacjach.
Access Point
W trybie punktu dostępu urządzenie pozwala korzystać z zasobów sieci kablowej LAN urządzeniom WiFi. Interfejsy LAN pracują jako wieloportowy przełącznik (switch), przekazujący ruch między sieciami LAN (tradycyjną) i WLAN (bezprzewodową). Więcej informacji: rozdział .
AP Client
Tryb, w którym urządzenie pełni rolę karty sieciowej WiFi, którą można podłączyć do komputera przez zwykły port LAN. Jednocześnie możliwe jest wykorzystanie AP jako wieloportowego przełącznika przekazującego ruch między sieciami LAN i WLAN (jednak aby z sieci WiFi mogło korzystać wielu użytkowników podłączonych przez porty LAN, konieczna jest odpowiednia konfiguracja urządzenia). Więcej informacji: rozdział .
Bridge
Urządzenia pracujące w trybie mostu umożliwiają połączenie kilku różnych sieci LAN (maksymalnie pięciu) za pomocą łączy bezprzewodowych. Konfiguracja taka zapewnia nieco wyższą wydajność niż w przypadku typowego połączenia AP APC, a urządzenia są przezroczyste dla adresów MAC. Więcej informacji: rozdział .
WISP/WISP PPPoE (podział łącza radiowego)
W trybie tym możliwy jest podział łącza radiowego między wielu użytkowników w sieci LAN. Urządzenie pracuje podobnie jak stacja kliencka (AP Client), ale dodatkowo ma włączoną funkcję routingu i dostępna jest translacja adresów (NAT). Możliwe jest wykorzystanie protokołu PPPoE, jeśli jest on używany w danej sieci. Więcej informacji: rozdział .
Wireless Router (podział łącza WAN/podział łącza Neostrada)
Tryb ten umożliwia podział między wielu użytkowników łącza (najczęściej internetowego) dostarczanego przez interfejs Ethernet. Równorzędny dostęp do łącza mogą mieć zarówno użytkownicy podłączeni do sieci LAN, jak i korzystający z sieci WiFi. Możliwe jest wykorzystanie protokołu PPPoE, jeśli wymaga tego dostawca łącza. Więcej informacji: rozdział .
WDS
Urządzenie pracujące w tym trybie można wykorzystać jako element systemu dystrybucji bezprzewodowej (WDS Wireless Distribution System). System taki umożliwia stworzenie sieci bezprzewodowej, pokrywającej swym zasięgiem obszar znacznie większy, niż w przypadku pojedynczego punktu dostępu. Więcej informacji: rozdział .
Repeater
Urządzenie pracujące w trybie Repeater pełni funkcję lokalnego AP, jednocześnie podłączając się do zdalnej sieci WiFi. Rozwiązanie takie umożliwia stworzenie sieci bezprzewodowej, która pokrywa swym zasięgiem większy niż zwykle obszar. Możliwe jest skorzystanie z funkcji routingu i translacji adresów NAT. Więcej informacji: rozdział .
Oprogramowanie APPro ma o wiele większe możliwości, m.in. funkcje usprawniające pracę sieci, diagnozowanie połączeń, filtrowanie adresów czy sterowanie pasmem dla poszczególnych użytkowników. Więcej informacji na ten temat znajduje się w następnych rozdziałach podręcznika.
2. Konfiguracja urządzenia
2.1. Uruchamianie urządzenia
Po włączeniu zasilania zapala się dioda PWR. Następnie rozpoczyna się ładowanie systemu operacyjnego, co jest sygnalizowane brakiem świecenia diody CPU. Gdy dioda zapali się, urządzenie jest gotowe do pracy i można uzyskać do niego dostęp np. przez przeglądarkę WWW.
2.2. Dostęp do interfejsu zarządzania
Zanim zaczniemy korzystać z AP oraz zainstalowanego na nim oprogramowania, należy podłączyć urządzenie do komputera za pomocą kabla LAN (dołączonego do zestawu). Oczywiście, w komputerze musi być zainstalowana karta sieciowa. Można też podłączyć AP do jednego z urządzeń w istniejącej już sieci lokalnej (np. switcha), a do konfiguracji użyć dowolnego z pracujących w niej komputerów. Ważne jest też, aby podłączyć AP do sieci lokalnej, używając jednego z gniazdek LAN1–4. Następnie konieczne jest odpowiednie skonfigurowanie sieci w systemie operacyjnym. Pokazaną poniżej procedurę wykonano w systemie Windows XP.
Ustawienia sieciowe dla Windows XP
Domyślnym adresem IP punktu dostępu jest 192.168.100.252 przy masce podsieci 255.255.255.0 (pozostałe informacje o domyślnych ustawieniach znajdują się w ramce poniżej). Aby zatem nawiązać z nim łączność, konieczne jest ustawienie komputera na jeden z adresów tej samej klasy, np. 192.168.100.1.
Domyślne ustawienia AP
| Adres IP: | 192.168.100.252 |
| Maska podsieci: | 255.255.255.0 |
| Brama: | 192.168.100.254 |
| login: | admin |
| hasło: | admin |
| SSID: | APPRO |
| Kanał: | 7 |
| Serwer DHCP: | wyłączony |
| Tryb pracy: | Access Point |
Aby przystosować ustawienia sieciowe do nawiązania łączności z AP
- Z menu Start wybierz pozycję Ustawienia, a następnie Panel sterowania.
- Dwukrotnie kliknij ikonę Połączenia sieciowe i telefoniczne. Pojawi się okno z listą połączeń sieciowych.
- Drugim przyciskiem myszy kliknij połączenie lokalne odpowiadające interfejsowi podłączonemu do AP i wybierz polecenie Właściwości. Zostanie wyświetlone okno z ustawień połączenia sieciowego.
- Na liście składników zaznacz protokół TCP/IP, a następnie naciśnij przycisk Właściwości.
- W oknie ustawień protokołu TCP/IP zaznacz opcję Użyj następującego adresu IP, a w polach Adres IP oraz Maska podsieci wpisz odpowiednio 192.168.100.1 i 255.255.255.0. Pozostałe pola możesz zostawić bez zmian.
- Zamknij okna dialogowe, potwierdzając nowe ustawienia przyciskiem OK.
Komputer jest gotowy do współpracy z punktem dostępu. Teraz można uruchomić urządzenie, a na komputerze otworzyć okno przeglądarki WWW obsługującej język JavaScript (może to być np. Internet Explorer, Mozilla, Opera czy Safari).
Konfiguracja ustawień sieciowych systemu
Widnows Vista znacząco odbiega od poprzednich wersji Windows:
- Z menu Start wybierz pozycję Panel Sterowania.
- Kliknij odsyłacz Wyświetl stan sieci i zadania, umieszczony w sekcji Sieć i Internet. Zostanie wyświetlona strona Centrum Sieci i Udostępniania.
- W menu po lewej stronie okna kliknij odsyłacz Zarządzaj połączeniami sieciowymi. Zostanie wyświetlone okno Połączenia sieciowe.
- Prawym przyciskiem myszy kliknij połączenie lokalne odpowiadające interfejsowi, przez który podłączone jest urządzenie AP. W menu podręcznego wybierz polecenie Właściwości. Udziel zgody na wykonanie tej operacji z prawami administratora. Zostanie wyświetlone okno ustawień połączenia sieciowego.
- Z widocznej listy wybierz protokół TCP/IP, po czym naciśnij przycisk Właściwości.
- W oknie ustawień protokołu TCP/IP zaznacz opcję Użyj następującego adresu IP, a w polach Adres IP oraz Maska podsieci wpisz odpowiednio 192.168.100.1 i 255.255.255.0. Pozostałe wartości pozostaw bez zmian.
- Zamknij okna ustawień, naciskając przycisk OK. Możesz również pozamykać pozostałe okna systemowe.
Wejście do panelu sterowania urządzenia
Zarejestrowani użytkownicy będą otrzymywali wyłącznie informacje dotyczące rodziny oprogramowania APPro (m.in. o najnowszych uaktualnieniach i nowych produktach). Podany adres e-mail nie będzie udostępniany osobom postronnym, ani wykorzystywany do jakichkolwiek celów innych niż zadeklarowane.
Zaawansowani użytkownicy docenią także możliwość logowania się bezpośrednio do konsoli systemu operacyjnego urządzenia, korzystając z protokołów Telnet lub SSH. W takich wypadkach należy jako adres hosta podać adres urządzenia. Nazwa użytkownika i hasło są takie same jak podczas logowania się do interfejsu WWW punktu dostępu.
2.3. Przywracanie ustawień domyślnych
Jeśli AP został nieprawidłowo skonfigurowany (np. nie można uzyskać do niego dostępu przez interfejs WWW), możliwe jest przywrócenie wszystkich jego ustawień do wartości fabrycznych. Aby tego dokonać, należy poczekać aż urządzenie zakończy proces uruchamiania systemu (dioda CPU zacznie świecić), po czym nacisnąć i przytrzymać przycisk Reset na tylnej ściance punktu dostępu. Po około trzech sekundach na przedniej ściance zgaśnie CPU w tym momencie przycisk Reset można już zwolnić i nie należy ponownie go naciskać aż do pełnego uruchomienia AP i ponownego zapalenia się diody CPU. AP będzie dostępny pod domyślnym adresem IP.
Aby przywrócić ustawienia domyślne z poziomu interfejsu WWW
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- W sekcji Other kliknij pozycję Upgrade Firmware.
- Naciśnij przycisk Restore Default.
- Odczekaj kilka sekund, aż AP przywróci standardowe ustawienia.
Domyślne parametry zostaną zapisane w pamięci urządzenia, ale ich uaktywnienie nastąpi dopiero podczas następnego uruchomienia AP lub po naciśnięciu przycisku Apply Changes.
2.4. Zmiana hasła
Po uruchomieniu urządzenia należy jak najszybciej zmienić nazwę użytkownika i hasło dostępu do panelu zarządzania. Dzięki tej operacji zabezpieczymy urządzenie przed osobami niepowołanymi.
Aby zmienić hasło dostępu do urządzenia
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- W sekcji Other kliknij pozycję Password Change.
- W polu User Name wpisz nową nazwę użytkownika.
- W polach New Password i Confirm Password wpisz nowe hasło użytkownika.
- Aby zapisać nowe ustawienia, naciśnij przycisk OK.
- Aby przywrócić początkowe ustawienia pól, naciśnij przycisk Reset.
2.5. Zatwierdzenie i aktywowanie konfiguracji
Na każdej stronie interfejsu WWW, która umożliwia zmianę parametrów oprogramowania, znajdują się przyciski OK i Apply Changes. Ich znaczenie zawsze jest takie same przycisk OK powoduje, że nowe parametry zostaną zapisane w pamięci urządzenia, ale ich uaktywnienie nastąpi dopiero podczas następnego uruchomienia AP lub naciśnięcia przycisku Apply Changes. Naciśnięcie Apply Changes także zapisuje parametry, ale zarazem uaktywnia nowe ustawienia.
2.6. Aktualizacja oprogramowania
Dzięki aktualizacji oprogramowania użytkownicy urządzeń APPro mogą samodzielnie unowocześnić posiadany sprzęt skorzystać z najnowszych funkcji dodanych przez autorów oprogramowania oraz lepiej wykorzystać te, z których np. usunięto dostrzeżone usterki. Proces aktualizacji jest bardzo prosty: należy z serwera pobrać aktualną wersję oprogramowania właściwego dla danego modelu, a następnie wysłać ją do urządzenia.
Oprogramowanie dostępne jest w 2 wersjach: z najnowszym aktualnym sterownikiem WLAN oraz na prośbę kilku użytkowników ze sterownikiem
1.08. Do normalnej pracy polecamy wersje z najnowszym sterownikiem. Format nazw plików z oprogramowaniem jest następujący:
appro-2405-dd-mm-yyyy-zzz-revxxx.bin, gdzie:
- dd-mm-yyyy data aktualizacji,
- xxx numer kompilacji,
- zzz wersja sterownika wlan.
Aby uaktualnić oprogramowanie w urządzeniu APPro
- Uruchom przeglądarkę internetową (np. Firefox, Opera lub Internet Explorer),
- W przeglądarce otwórz stronę (wpisując jej adres) http://approsoftware.com/.
- W sekcji Download wybierz najnowszą wersję oprogramowania przeznaczonego dla swojego urządzenia.
- W przeglądarce wpisz adres urządzenia AP (domyślnie jest to http://192.168.100.252/). Gdy zostaniesz poproszony, podaj nazwę użytkownika i hasło dostępu (domyślnie: admin i admin).
- W sekcji Other kliknij pozycję Firmware/Config. Pojawi się panel umożliwiający zainstalowanie nowego oprogramowania.
- W polu Select File (Wybierz Plik) wpisz nazwę pobranego pliku z oprogramowaniem. Czynność tę można skrócić, klikając przycisk Choose (Wybierz), a następnie wskazując pobrany plik w nowo otwartym oknie Otwórz.
- Naciśnij przycisk Upload (Wyślij).
- Aby uruchomić na urządzeniu nowe oprogramowanie, w sekcji Other kliknij pozycję Reboot, a następnie naciśnij przycisk Reboot system. Urządzenie wykona pełny restart i uruchomi nową wersję oprogramowania.
- Bardzo ważne jest, aby na urządzeniu instalować prawidłowy plik z oprogramowaniem. Jeśli został pobrany plik z błędami lub nieprawidłowy (np. od innego urządzenia), AP przestanie pełnić swe funkcje.
- Aby przywrócić poprawne działanie urządzenia (w wypadku uszkodzenia oprogramowania) lub powrócić do firmware’u fabrycznego, należy wykonać procedurę opisaną w rozdziale .
3. Krok po kroku: typowe konfiguracje
3.1. Tryb AP
W trybie punktu dostępu (AP, Access Point) urządzenie pozwala korzystać urządzeniom bezprzewodowym z zasobów sieci kablowej LAN. W tym trybie punkt dostępu działa podobnie jak wieloportowy przełącznik, przekazując ruch pomiędzy sieciami LAN i WLAN. Tego trybu należy używać, gdy urządzenie APPro jest dołączane do istniejącej sieci LAN w celu podłączenia urządzeń bezprzewodowych, bądź powiększenia zasięgu tej sieci.
Opis ten nie dotyczy pracy w trybie AP z włączoną funkcją NAT. Konfiguracje tego typu można znaleźć na następnych stronach.
Podłączenie
Sieć LAN można podłączyć do dowolnego portu Ethernet w punkcie dostępu (porty te oznaczono jako LAN 1-4 i WAN). Ponadto porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można je wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia i stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci, w której jest stosowany inny zakres adresów IP, konieczne jest zarezerwowanie dla AP jednego wolnego adresu IP uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Aby AP miał dostęp do sieci Internet, należy znać adresy bramy (gateway) oraz serwera nazw (DNS).
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję Simple AP i naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebujesz zarządzać jakością łącza (funkcja QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS.
- W polu Downlink Traffic wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL).
- W polu Downlink PPS wpisz maksymalną liczbę pakietów na sekundę, jaką można przesłać przez łącze w stronę sieci lokalnej.
- W polu Uplink Traffic wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL).
- W polu Uplink PPS wpisz maksymalną liczbę pakietów na sekundę, jaką można przesłać przez łącze w stronę Internetu.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Przeładuj konfigurację urządzenia, naciskając przycisk Reload QoS.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj wolny lub najmniej obciążony kanał WiFi (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci np: MOJA_SIEC;
- Channel Number: wpisz numer odszukanego wcześniej kanału;
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: WPA2/AES;
- WPA Passphrase: wpisz hasło dostępu do sieci bezprzewodowej (przynajmniej 8 znaków);
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP urządzenia na inny, musisz przygotować adres IP, maskę podsieci i adres bramki lub routera zgodne ze schematem adresacji ustalonym przez administratora lub dostawcę łącza. Aby tego dokonać, na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- IP Address: wybrany adres IP;
- Subnet Mask: maska podsieci;
- Default Gateway: jeśli urządzenie pracuje w sieci LAN z dostępem do Internetu, tutaj należy wpisać adres bramy (komputera pośredniczącego w łączności z Internetem);
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo.
3.2. Tryb APC
W trybie APC (Access Point Client klient punktu bezprzewodowego) urządzenie pełni rolę karty sieciowej WiFi. Jednocześnie zachowuje się ono jak wieloportowy przełącznik, przekazujący ruch pomiędzy sieciami WLAN i LAN. Dzięki funkcji maskowania adresów MAC jeden punkt dostępu pracujący w trybie APC może służyć do podłączenia do sieci kilku innych urządzeń konieczna jest jednak odpowiednia konfiguracja AP (stacji bazowej) po stronie sieci bezprzewodowej.
Opis ten nie dotyczy pracy w trybie APC z włączoną funkcją NAT. Konfiguracje tego typu można znaleźć w następnych podrozdziałach.
Podłączenie
Sieć LAN można podłączyć do dowolnego portu Ethernet w punkcie dostępu (porty te oznaczono jako LAN 1-4 i WAN). Ponadto porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można je wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia i stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci, w której jest stosowany inny zakres adresów IP, konieczne jest zarezerwowanie dla APC jednego wolnego adresu IP uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Aby APC miał dostęp do sieci Internet, należy znać adresy bramy (gateway) oraz serwera nazw (DNS).
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję APC Infrastructure Client i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj sieć, do której chcesz się podłączyć.
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, do której chcesz się podłączyć;
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: wybierz szyfrowanie zgodne z zabezpieczeniami stosowanymi w sieci, do której chcesz się podłączyć (zaleca się, aby w sieciach bezprzewodowych stosować szyfrowanie WPA);
- Jeśli w sieci stosowane jest szyfrowanie WPA, w polu WPA Passphrase wpisz hasło sieci, do której chcesz się podłączyć;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP urządzenia na inny, musisz przygotować adres IP, maskę podsieci i adres bramki lub routera zgodne ze schematem adresacji ustalonym przez administratora lub dostawcę łącza. Aby tego dokonać, na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- IP Address: wybrany adres IP;
- Subnet Mask: maska podsieci;
- Default Gateway: jeśli urządzenie pracuje w sieci LAN z dostępem do Internetu, tutaj należy wpisać adres bramy (komputera pośredniczącego w łączności z Internetem);
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo.
3.3. Tryb WISP (podział łącza radiowego, adres IP ustawiany ręcznie)
Tryb WISP używany jest do podziału łącza radiowego między wielu klientów. W trybie WISP urządzenie pracuje jako stacja kliencka APC, ale dodatkowo aktywna jest funkcja routingu między łączem bezprzewodowym a portami LAN. Dzięki włączonej translacji adresów IP (NAT) możliwe jest podłączenie kilku urządzeń poprzez jeden Access Point nawet wtedy, gdy po stronie łącza bezprzewodowego dostępny jest tylko jeden adres IP.
W tej konfiguracji adres IP na łączu WLAN jest ustawiany ręcznie. Jeśli dostawca łącza przypisuje adresy IP automatycznie lub korzysta z protokołu PPPoE, należy skorzystać ze wskazówek zawartych w następnych podrozdziałach.
Podłączenie
Sieć LAN można podłączyć do dowolnego portu Ethernet w punkcie dostępu (LAN 1-4, WAN). Ponadto porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można je wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
Urządzenie ma dwa adresy: jeden po stronie sieci LAN - Twojej sieci lokalnej, który jest wybierany przez Ciebie, oraz adres interfejsu WLAN, przyznany przez dostawcę Internetu. Adresy te nie mogą należeć do tej samej klasy.
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia od srony LAN oraz stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci LAN, w której zastosowano inny zakres adresów IP, konieczne będzie zarezerwowanie dla APC jednego wolnego adresu IP, uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Dostawca Internetu powinien także udostępnić informacje niezbędne do skonfigurowania połączenia radiowego. Są to:
- Nazwa sieci ESSID.
- Informacja o rodzaju szyfrowania i używanym kluczu szyfrującym.
- Przynajmniej jeden adres IP, który zostanie przypisany do interfejsu WLAN, odpowiednia maska podsieci oraz adresy bramy (gateway) i serwera nazw (DNS).
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję WISP Client with NAT/DHCP i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj sieć, do której chcesz się podłączyć.
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, do której chcesz się podłączyć.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: wybierz szyfrowanie zgodne z zabezpieczeniami stosowanymi w sieci, do której chcesz się podłączyć (informację tę powinien przekazać dostawca łącza; zaleca się, aby w sieciach bezprzewodowych stosować szyfrowanie WPA).
- Jeśli w sieci stosowane jest szyfrowanie WPA, w polu WPA Passphrase wpisz hasło sieci, do której chcesz się podłączyć.
- Jeśli w sieci jest stosowane szyfrowanie WEP, ustaw odpowiednią długość klucza (Key Length) i format jego zapisu (Key Format), a w polu WEP Encryption Key 1 wpisz hasło do sieci. Wymienione parametry powinien przekazać dostawca łącza bezprzewodowego.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- W sekcji WLAN (wlan0 + wds0-6):
- IP Address: wpisz adres IP otrzymany od dostawcy Internetu.
- Subnet Mask: wpisz maskę podsieci otrzymaną od dostawcy.
- W sekcji Other:
- Default Gateway: wpisz adres bramy otrzymany od dostawcy.
- DNS1 Address: wpisz adres serwera DNS otrzymany od dostawcy.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP od strony sieci lokalnej, musisz przygotować jego nową wartość oraz maskę podsieci, które są zgodne z używanym schematem adresacji. Aby tego dokonać, na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- W sekcji LAN 1-4 (eth0):
- IP Address: wybrany adres IP.
- Subnet Mask: maska podsieci.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli został zmieniony adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest odpowiednie dostosowanie zakresów IP przyznawanych przez serwer DHCP. W tym celu na stronie TCP/IP/DHCP Settings należy zmienić wartości adresów DHCP Client IP Range na zgodny z nową adresacją sieci LAN. Zmiany należy zatwierdzić przez naciśnięcie przycisku OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo: AP łączy się z urządzeniem dostawcy i jest dostęp do Internetu.
3.4. Tryb WISP DHCP (podział łącza radiowego, adres IP ustawiany automatycznie)
Tryb WISP używany jest do podziału łącza radiowego między wielu klientów. W trybie WISP urządzenie pracuje jako stacja kliencka APC, ale dodatkowo aktywna jest funkcja routingu między łączem bezprzewodowym a portami LAN. Dzięki włączonej translacji adresów IP (NAT) możliwe jest podłączenie kilku urządzeń poprzez jeden Access Point nawet wtedy, gdy po stronie łącza bezprzewodowego dostępny jest tylko jeden adres IP.
W tej konfiguracji adres IP na łączu WLAN jest pobieranie automatycznie z serwera DHCP dostawcy. Jeśli dostawca łącza podał adres IP do konfiguracji ręcznej lub korzysta z protokołu PPPoE, należy skorzystać ze wskazówek zawartych w innych podrozdziałach.
Podłączenie
Sieć LAN można podłączyć do dowolnego portu Ethernet w punkcie dostępu (LAN 1-4, WAN). Ponadto porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można je wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
Urządzenie ma dwa adresy: jeden po stronie sieci LAN - Twojej sieci lokalnej, który jest wybierany przez Ciebie, oraz adres interfejsu WLAN, przyznany przez dostawcę Internetu. Adresy te nie mogą należeć do tej samej klasy.
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia od srony LAN oraz stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci LAN, w której zastosowano inny zakres adresów IP, konieczne będzie zarezerwowanie dla AP jednego wolnego adresu IP, uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Dostawca Internetu powinien także udostępnić informacje niezbędne do skonfigurowania połączenia radiowego. Są to:
- Nazwa sieci ESSID.
- Informacja o rodzaju szyfrowania i używanym kluczu szyfrującym.
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję WISP DHCP Client with NAT/DHCP i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj sieć, do której chcesz się podłączyć.
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, do której chcesz się podłączyć.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: wybierz szyfrowanie zgodne z zabezpieczeniami stosowanymi w sieci, do której chcesz się podłączyć (informację tę powinien przekazać dostawca łącza; zaleca się, aby w sieciach bezprzewodowych stosować szyfrowanie WPA).
- Jeśli w sieci stosowane jest szyfrowanie WPA, w polu WPA Passphrase wpisz hasło sieci, do której chcesz się podłączyć.
- Jeśli w sieci jest stosowane szyfrowanie WEP, ustaw odpowiednią długość klucza (Key Length) i format jego zapisu (Key Format), a w polu WEP Encryption Key 1 wpisz hasło do sieci. Wymienione parametry powinien przekazać dostawca łącza bezprzewodowego.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP od strony sieci lokalnej, musisz przygotować jego nową wartość oraz maskę podsieci, które są zgodne z używanym schematem adresacji. Aby tego dokonać, na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- W sekcji LAN 1-4 (eth0):
- IP Address: wybrany adres IP.
- Subnet Mask: maska podsieci.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli został zmieniony adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest odpowiednie dostosowanie zakresów IP przyznawanych przez serwer DHCP. W tym celu na stronie TCP/IP/DHCP Settings należy zmienić wartości adresów DHCP Client IP Range na zgodny z nową adresacją sieci LAN. Zmiany należy zatwierdzić przez naciśnięcie przycisku OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo: AP łączy się z urządzeniem dostawcy i jest dostęp do Internetu.
3.5. Tryb WISP PPPoE (podział łącza radiowego, łącze dostarczane za pośrednictwem PPPoE)
Tryb WISP używany jest do podziału łącza radiowego między wielu klientów. W trybie WISP urządzenie pracuje jako stacja kliencka APC, ale dodatkowo aktywna jest funkcja routingu między łączem bezprzewodowym a portami LAN. Dzięki włączonej translacji adresów IP (NAT) możliwe jest podłączenie kilku urządzeń poprzez jeden Access Point nawet wtedy, gdy po stronie łącza bezprzewodowego dostępny jest tylko jeden adres IP.
W tej konfiguracji ruch do sieci dostawcy odbywa się za pośrednictwem protokołu PPPoE. Jeśli dostawca łącza nie używa protokołu PPPoE, należy skorzystać ze wskazówek zawartych w poprzednich podrozdziałach.
Podłączenie
Sieć LAN można podłączyć do dowolnego portu Ethernet w punkcie dostępu (LAN 1-4, WAN). Ponadto porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można je wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
Urządzenie ma dwa adresy: jeden po stronie sieci LAN - Twojej sieci lokalnej, który jest wybierany przez Ciebie, oraz adres interfejsu WAN, przyznany przez dostawcę Internetu. Adresy te nie mogą należeć do tej samej klasy.
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia od srony LAN oraz stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci LAN, w której zastosowano inny zakres adresów IP, konieczne będzie zarezerwowanie dla APC jednego wolnego adresu IP, uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Dostawca Internetu powinien także udostępnić informacje niezbędne do skonfigurowania połączenia radiowego. Są to:
- Nazwa sieci ESSID.
- Informacja o rodzaju szyfrowania i używanym kluczu szyfrującym.
- Dostawca powinien także przekazać login i hasło do serwera PPPoE.
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję WISP PPPoE Client with NAT/DHCP i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj sieć, do której chcesz się podłączyć.
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, do której chcesz się podłączyć.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: wybierz szyfrowanie zgodne z zabezpieczeniami stosowanymi w sieci, do której chcesz się podłączyć (informację tę powinien przekazać dostawca łącza; zaleca się, aby w sieciach bezprzewodowych stosować szyfrowanie WPA).
- Jeśli w sieci stosowane jest szyfrowanie WPA, w polu WPA Passphrase wpisz hasło sieci, do której chcesz się podłączyć.
- Jeśli w sieci jest stosowane szyfrowanie WEP, ustaw odpowiednią długość klucza (Key Length) i format jego zapisu (Key Format), a w polu WEP Encryption Key 1 wpisz hasło do sieci. Wymienione parametry powinien przekazać dostawca łącza bezprzewodowego.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP od strony sieci lokalnej, musisz przygotować jego nową wartość oraz maskę podsieci, które są zgodne z używanym schematem adresacji. Aby tego dokonać, na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- W sekcji LAN 1-4 (eth0):
- IP Address: wybrany adres IP.
- Subnet Mask: maska podsieci.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli został zmieniony adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest odpowiednie dostosowanie zakresów IP przyznawanych przez serwer DHCP. W tym celu na stronie TCP/IP/DHCP Settings należy zmienić wartości adresów DHCP Client IP Range na zgodny z nową adresacją sieci LAN. Zmiany należy zatwierdzić przez naciśnięcie przycisku OK.
- Na stronie TCP/IP/PPPoE Settings ustaw następujące parametry:
- PPPoE User Name: login do sieci otrzymany od dostawcy łącza.
- PPPoE Password: hasło otrzymane od dostawcy łącza.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo: AP łączy się z urządzeniem dostawcy i jest dostęp do Internetu.
3.6. Tryb Wireless Router (podział łącza Internet DSL, adres IP ustawiany ręcznie)
Poniższy opis dotyczy konfiguracji oprogramowania APPro do podziału łącza typu Internet DSL dostarczanego przez interfejs Ethernet z przyznanym statycznym adresem IP. W ustawieniach tych zawarto funkcję NAT oraz równorzędny dostęp do sieci zewnętrznej zarówno dla urządzeń pracujących w sieci LAN, jak i bezprzewodowej. Dzięki włączonej translacji adresów IP (NAT) możliwe jest podłączenie kilku urządzeń poprzez jeden Access Point nawet wtedy, gdy po stronie łącza WAN dostępny jest tylko jeden adres IP.
W tej konfiguracji adres IP na łączu WAN jest ustawiany ręcznie. Jeśli dostawca łącza przypsuje adresy automatycznie lub korzysta z protokołu PPPoE, należy skorzystać ze wskazówek zawartych w następnych podrozdziałach.
Podłączenie
- Sieć LAN można podłączyć do portu LAN 1-4 urządzenia. W urządzeniach wieloportowych jest to zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można go wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
- Łącze dostawcy usług internetowych należy podłączyć do portu WAN.
Wymagania
Urządzenie ma dwa adresy: jeden po stronie sieci LAN - Twojej sieci lokalnej, który jest wybierany przez Ciebie, oraz adres interfejsu WLAN, przyznany przez dostawcę Internetu. Adresy te nie mogą należeć do tej samej klasy.
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia od srony LAN oraz stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci LAN, w której zastosowano inny zakres adresów IP, konieczne będzie zarezerwowanie dla AP jednego wolnego adresu IP, uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Dostawca Internetu powinien podać przynajmniej jeden adres IP dla interfejsu WAN, odpowiednią maskę podsieci oraz adresy bramy (gateway) i serwera nazw (DNS).
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję Wireless Router with NAT/DHCP Server i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj wolny lub najmniej obciążony kanał WiFi (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, np. MOJA_SIEC.
- Channel Number: wybierz numer najmniej obciążonego kanału.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: wybierz WPA2/AES.
- WPA Passphrase wpisz hasło dostępu do sieci bezprzewodowej (przynajmniej osiem znaków).
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- W sekcji WAN (eth1):
- IP Address: adres IP otrzymany od dostawcy Internetu.
- Subnet Mask: maska podsieci otrzymana od dostawcy.
- W sekcji Other:
- Default Gateway: adres bramy otrzymany od dostawcy.
- DNS1 Address: adres serwera nazw otrzymany od dostawcy.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest przygotowanie adresu IP i maski podsieci zgodnych ze stosowanym w tej sieci schematem adresacji. Aby wpisać te wartości, na stronie TCP/IP/Basic Settings, w sekcji LAN 1-4 (eth0) ustaw następujące parametry:
- IP Address: wybrany adres IP.
- Subnet Mask: maska podsieci.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli został zmieniony adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest odpowiednie dostosowanie zakresów IP przyznawanych przez serwer DHCP. W tym celu na stronie TCP/IP/DHCP Settings należy zmienić wartości adresów DHCP Client IP Range na zgodny z nową adresacją sieci LAN. Zmiany należy zatwierdzić przez naciśnięcie przycisku OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo: AP łączy się z urządzeniem dostawcy i jest dostęp do Internetu.
3.7. Tryb Wireless DHCP Router (podział łącza WAN, adres IP ustawiany automatycznie)
Poniższy opis dotyczy konfiguracji oprogramowania APPro do podziału łącza WAN (najczęściej: internetowego) dostarczanego przez interfejs Ethernet z dynamicznie przyznawanym adresem IP (za pomocą serwera DHCP dostawcy łącza). W ustawieniach tych zawarto funkcję NAT oraz równorzędny dostęp do sieci zewnętrznej zarówno dla urządzeń pracujących w sieci LAN, jak i bezprzewodowej. Dzięki włączonej translacji adresów IP (NAT) możliwe jest podłączenie kilku urządzeń poprzez jeden Access Point nawet wtedy, gdy po stronie łącza WAN dostępny jest tylko jeden adres IP.
W tej konfiguracji adres IP na łączu WAN jest ustawiany automatycznie. Jeśli dostawca łącza podał adres do konfiguracji ręcznej lub korzysta z protokołu PPPoE, należy skorzystać ze wskazówek zawartych w sąsiednich podrozdziałach.
Podłączenie
- Sieć LAN można podłączyć do portu LAN 1-4 urządzenia. W urządzeniach wieloportowych jest to zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można go wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
- Łącze dostawcy usług internetowych należy podłączyć do portu WAN.
Wymagania
Urządzenie ma dwa adresy: jeden po stronie sieci LAN - Twojej sieci lokalnej, który jest wybierany przez Ciebie, oraz adres interfejsu WAN, przyznany przez dostawcę Internetu. Adresy te nie mogą należeć do tej samej klasy.
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia od srony LAN oraz stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci LAN, w której zastosowano inny zakres adresów IP, konieczne będzie zarezerwowanie dla AP jednego wolnego adresu IP, uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję Wireless Router DHCP Client with NAT/DHCP i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj wolny lub najmniej obciążony kanał WiFi (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, np. MOJA_SIEC.
- Channel Number: wybierz numer odszukanego wcześniej kanału.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: wybierz WPA2/AES.
- WPA Passphrase wpisz hasło dostępu do sieci bezprzewodowej (przynajmniej osiem znaków).
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest przygotowanie adresu IP i maski podsieci zgodnych ze stosowanym w tej sieci schematem adresacji. Aby wpisać te wartości, na stronie TCP/IP/Basic Settings, w sekcji LAN 1-4 (eth0) ustaw następujące parametry:
- IP Address: wybrany adres IP.
- Subnet Mask: maska podsieci.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli został zmieniony adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest odpowiednie dostosowanie zakresów IP przyznawanych przez serwer DHCP. W tym celu na stronie TCP/IP/DHCP Settings należy zmienić wartości adresów DHCP Client IP Range na zgodny z nową adresacją sieci LAN. Zmiany należy zatwierdzić przez naciśnięcie przycisku OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo: AP łączy się z urządzeniem dostawcy i jest dostęp do Internetu.
3.8. Tryb Wireless PPPoE Router (podział łącza Neostrada, łącze z protokołem PPPoE)
Poniższy opis dotyczy konfiguracji oprogramowania APPro do podziału łącza Neostrada (lub analogicznego) dostarczanego przez interfejs Ethernet za pomocą protokołu PPPoE. W ustawieniach tych zawarto funkcję NAT oraz równorzędny dostęp do sieci zewnętrznej zarówno dla urządzeń pracujących w sieci LAN, jak i bezprzewodowej.
W tej konfiguracji łącze WAN bazuje na protokole PPPoE. Jeśli dostawca łącza podał adres do konfiguracji ręcznej lub korzysta z protokołu DHCP, należy skorzystać ze wskazówek zawartych w poprzednich podrozdziałach.
Podłączenie
- Sieć LAN można podłączyć do portu LAN 1-4 urządzenia. W urządzeniach wieloportowych jest to zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można go wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
- Modem dostawcy usług internetowych należy podłączyć do portu WAN.
W większości wypadków modemy z portem
Ethernet dostarczane przez operatorów telekomunikacyjnych mogą pracować jako
routery PPPoE. Jeśli używana jest taka właśnie konfiguracja (hasło dostępowe
PPPoE zostało wpisane w modemie, a nie komputerze), zaleca się pozostawienie tych ustawień i skonfigurowanie urządzenia
APPro jako
AP (zobacz: rozdział
). Jeśli jednak
APPro ma pełnić funkcję
routera, należy się upewnić, że została ona wyłączona w modemie.
Wymagania
Urządzenie ma dwa adresy: jeden po stronie sieci LAN - Twojej sieci lokalnej, który jest wybierany przez Ciebie, oraz adres interfejsu WAN, przyznany przez dostawcę Internetu. Adresy te nie mogą należeć do tej samej klasy.
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia od srony LAN oraz stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci LAN, w której zastosowano inny zakres adresów IP, konieczne będzie zarezerwowanie dla AP jednego wolnego adresu IP, uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Dostawca łącza internetowego powinien udostępnić login i hasło do serwera PPPoE.
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję Wireless Router PPPoE Client with NAT/DHCP i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj wolny lub najmniej obciążony kanał WiFi (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, np. MOJA_SIEC.
- Channel Number: wybierz numer odszukanego wcześniej kanału.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: wybierz WPA2/AES.
- WPA Passphrase wpisz hasło dostępu do sieci bezprzewodowej (przynajmniej osiem znaków).
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest przygotowanie adresu IP i maski podsieci zgodnych ze stosowanym w tej sieci schematem adresacji. Aby wpisać te wartości, na stronie TCP/IP/Basic Settings, w sekcji LAN 1-4 (eth0) ustaw następujące parametry:
- IP Address: wybrany adres IP.
- Subnet Mask: maska podsieci.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli został zmieniony adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest odpowiednie dostosowanie zakresów IP przyznawanych przez serwer DHCP. W tym celu na stronie TCP/IP/DHCP Settings należy zmienić wartości adresów DHCP Client IP Range na zgodny z nową adresacją sieci LAN. Zmiany należy zatwierdzić przez naciśnięcie przycisku OK.
- Na stronie TCP/IP/PPPoE Settings ustaw następujące parametry:
- PPPoE User Name: login do sieci otrzymany od dostawcy łącza.
- PPPoE Password: hasło otrzymane od dostawcy łącza.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo: AP łączy się z urządzeniem dostawcy i jest dostęp do Internetu.
3.9. Tryb Repeater (podział i retransmisja łącza radiowego)
Tryb Repeater służy do podziału łącza radiowego między wielu klientów. W trybie tym urządzenie pracuje jako stacja bazowa AP i jednocześnie podłącza się do zdalnej sieci jako końcówka kliencka APC. Końcówka ta bazuje na wirtualnym uządzeniu klienckim, udostępniającym funkcje routingu między interfejsem bezprzewodowym a portami LAN i WLAN. Repeater podłącza się do stacji bazowej dostawcy łącza, pozwalając na retransmisję sygnału radiowego, np. w miejscach, gdzie wspomniana stacja traci już zasięg. Ponadto dzięki translacji adresów IP (NAT) możliwe jest podłączenie kilku urządzeń do jednego Access Pointa nawet wtedy, gdy po stronie łącza bezprzewodowego dostępny jest tylko jeden adres IP.
- Praca w trybie Repeater obniża ogólną wydajność sieci bezprzewodowej. Jest to spowodowane faktem prowadzenia retransmisji danych w całej sieci bezprzewodowej. To niestety powoduje, że przy przejściu pakietu przez każdą stację bazową dwukrotnie wzrasta zapotrzebowanie na pasmo (najpierw pakiet jest wysyłany do repeatera, a dopiero później do odpowiedniej stacji klienckiej).
- Nie należy korzystać z trybu Repeater bez wiedzy operatora sieci bezprzewodowej. Przy dużym natężeniu ruchu konfiguracja ta znacznie obniża wydajność sieci WLAN. Dlatego tryb ten ma zastosowanie jedynie w miejscach, gdzie przesyłane są niewielkie ilości informacji, i gdzie operator wyrazi na o zgodę.
Podłączenie
- Sieć LAN można podłączyć do portu Ethernet urządzenia (porty te oznaczono jako LAN 1-4 i WAN). Porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można go wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
Urządzenie ma dwa adresy: jeden po stronie sieci LAN - Twojej sieci lokalnej, który jest wybierany przez Ciebie, oraz adres interfejsu Repeater, przyznany przez dostawcę Internetu. Adresy te nie mogą należeć do tej samej klasy.
- Osobom dopiero rozpoczynającym budowę sieci zaleca się pozostawienie fabrycznego adresu urządzenia od srony LAN oraz stosowanie standardowego schematu adresacji.
- Jeśli urządzenie jest podłączane do istniejącej sieci LAN, w której zastosowano inny zakres adresów IP, konieczne będzie zarezerwowanie dla AP jednego wolnego adresu IP, uzgodnionego z osobą zarządzającą siecią.
- Jeśli łącze radiowe jest szyfrowane, dostawca powinien udostępnić klucz szyfrujący wykorzystywany w jego sieci.
Poniższy opis dotyczy funcjonalności routingu. Jeśli potrzebna jest jedynie funkcja retransmisji sygnału radiowego, wystarczy wykonać następujące czynności:
- Skonfiguruj urządzenie do pracy w trybie AP (zobacz: rozdział ). Pamiętaj, aby wybrać ten sam kanał radiowy, na którym pracuje stacja bazowa dostawcy łącza.
- Na stronie Wireless/Basic Settings w sekcji Repeater ustaw następujące parametry:
- Repeater Client: zaznacz opcję.
- Remote ESSID: wpisz SSID (nazwę sieci) dostawcy łącza.
- Aby zapisać nowe ustawienia, naciśnij przycisk OK. Aby zapisać ustawienia i ponownie uruchomić urządzenie w celu aktywacji tych ustawień, naciśnij przycisk Apply Changes.
Czynności do wykonania
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była modyfikowana, zresetuj urządzenie do ustawień domyślnych.
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Z menu Configuration Wizard wybierz opcję Wireless Repeater i naciśnij przycisk OK.
- Za pomocą strony Status/Site Survey odszukaj kanał WiFi oraz nazwę sieci operatora (SSID). Więcej informacji: rozdział .
- Na stronie Wireless/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- ESSID: wpisz nazwę sieci, np. MOJA_SIEC.
- Channel Number: wybierz numer odszukanego wcześniej kanału.
- Remote ESSID: wpisz odszukaną wcześniej nazwę SSID dostawcy.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Encryption Method: zgodnie z ustawieniami dostawcy.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry:
- W sekcji WLAN (repeater):
- IP Address: wpisz adres IP otrzymany od dostawcy łącza.
- Subnet Mask: wpisz maskę podsieci otrzymaną od dostawcy.
- W sekcji Other:
- Default Gateway: wpisz adres bramy otrzymany od dostawcy.
- DNS1 Address: wpisz adres serwera DNS otrzymany od dostawcy.
- Naciśnij przycisk OK.
Jeśli dostawca łącza przyznaje adresy IP automatycznie za pomocą serwera DHCP, należy włączyć funkcję klienta DHCP.
- Jeśli chcesz zmienić adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest przygotowanie adresu IP i maski podsieci zgodnych ze stosowanym w tej sieci schematem adresacji. Aby wpisać te wartości, na stronie TCP/IP/Basic Settings, w sekcji LAN 1-4 (eth0) ustaw następujące parametry:
- IP Address: wybrany adres IP.
- Subnet Mask: maska podsieci.
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli został zmieniony adres IP od strony sieci lokalnej, konieczne jest odpowiednie dostosowanie zakresów IP przyznawanych przez serwer DHCP. W tym celu na stronie TCP/IP/DHCP Settings należy zmienić wartości adresów DHCP Client IP Range na zgodny z nową adresacją sieci LAN. Zmiany należy zatwierdzić przez naciśnięcie przycisku OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie jakością łącza (QoS), na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Zaznacz opcję QoS;
- Downlink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie pobierać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Downlink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku sieci lokalnej;
- Uplink Traffic: wpisz maksymalną prędkość, z jaką sieć jest w stanie wysyłać dane (np. prędkość modemu DSL);
- Uplink PPS: wpisz maksymalną liczbę pakietów, jaką jest w stanie przesłać łącze w kierunku Internetu;
- Naciśnij przycisk OK.
- Jeśli potrzebne jest zarządzanie pasmem dla poszczególnych komputerów, na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- zaznacz opcję Traffic Manager.
- z listy Unlisted Client Traffic wybierz pozycję Forward.
- dodając odpowiednie reguły do tabeli, skonfiguruj parametry łącza dla wybranych adresów IP. Więcej informacji znajduje się w rozdziale .
- Naciśnij przycisk OK.
- Zresetuj urządzenie, korzystając ze strony Other/Reboot. Po jego ponownym uruchomieniu sprawdź, czy wprowadzone ustawienia działają prawidłowo: AP łączy się z urządzeniem dostawcy i jest dostęp do Internetu.
3.10. Współpraca z urządzeniami MikroTik
Urządzenia APPro mogą współpracować z urządzeniami MikroTik jako:
- Infrastructure Client: w tej konfiguracji urządzenie klienckie maskuje adresy MAC.
- Station WDS: w tym trybie urządzenie nie maskuje adresów MAC.
Aby podłączyć urządzenie APPro do systemu MikroTik w trybie Infrastructure Client:
- W urządzeniu MikroTik:
- Włącz tryb AP Bridge w sposób opisany w dokumentacji.
- Włącz wybraną metodę szyfrowania w sposób opisany w dokumentacji. Obsługiwane są WEP64, WEP128, WPA/TKIP, WPA/AES oraz WPA/AES2.
W systemach MT klucze WEP są zapisywane w formie szesnastkowej.
- W urządzeniu APPro:
- Na podstawie odpowiednich podrozdziałów tego podręcznika skonfiguruj urządzenie APPro jako APC, WISP, WISP DHCP lub WISP PPPoE.
Aby podłączyć urządzenie APPro do systemu MikroTik w trybie zgodny ze Station WDS:
- W urządzeniu MikroTik:
- Włącz tryb AP Bridge w sposób opisany w dokumentacji.
- Włącz opcje Default Authenticate i Default Forward.
- Dołącz interfejs wlan1 do bridge1.
- Na zakładce WDS ustaw:
- WDS Mode: dynamic.
- WDS Default Bridge: bridge1.
- WDS Ignore SSID.
- Włącz szyfrowanie WEP64 lub WEP128.
- W systemach MT klucze WEP są zapisywane w formie szesnastkowej.
- Jeśli wymagane jest szyfrowanie WPA, proszę zwrócić się do dostawcy urządzeń MT o udostępnienie tej metody szyfrowania lub zastąpić urządzenia MT urządzeniami APPro.
- W urządzeniu APPro:
- Na podstawie odpowiednich podrozdziałów tego podręcznika skonfiguruj urządzenie APPro jako Bridge Slave. Jako adres stacji bazowej podaj adres MAC karty radiowej MT. Ustaw ten sam kanał radiowy, na którym działa stacja bazowa.
W celu optymalizacji wydajności, warto przetestować wpływ następujących ustawień:
- moc nie większa niż 10 dBm;
- włączenie opcji Short Preamble;
- wartości Short/Long Retry Limit ustawione na 1, a następnie na 12;
- wartość Receiver Sensitivity ustawiona na -85 dBm;
- włączenie opcji Enable LNA;
- włączenie opcji Disable G-Protection;
- włączenie opcji Disable OLBC Mode.
Oprogramowanie APPro zostało gruntownie przetestowane pod kątem współpracy z serwerem PPPoE systemu MikroTik i obsługuje ono metody autoryzacji PAP, CHAP, MSCHAPv1 oraz MSCHAPv2.
3.11. Tryb WDS
Urządzenia AP pracujące w trybie WDS (ang. Wireless Distribution System) umożliwiają pokrycie zasięgiem sieci bezprzewodowej dużego obszaru. Każda ze stacji bazowych WDS może nawiązywać jednoczesne połączenia z wieloma stacjami klienckimi (np. komputerami wyposażonymi w karty WiFi), a zarazem komunikować się w trybie mostu bezprzewodowego z sześcioma innymi stacjami bazowymi. Stacje bazowe muszą pracować na tym samym kanale i w tym samym standardzie (802.11b lub 802.11g). Za ich pomocą można uzyskać duży zasięg sieci bez łączenia poszczególnych AP za pomocą łączy Ethernet.
Praca w trybie WDS obniża ogólną wydajność sieci bezprzewodowej. Jest to spowodowane faktem konieczności prowadzenia retransmisji danych w całej sieci, co z kolei dwukrotnie zwiększa zapotrzebowanie na pasmo przy przejściu pakietu przez każdą stację bazową (najpierw jest on wysyłany do stacji WDS, a dopiero potem do właściwej właściwej stacji klienckiej).
Stacja bazowa i podbazy
W typowej konfiguracji WDS stosuje się główną stację bazową oraz podłączone do niej podbazy.
Czynności do wykonania
- Skonfiguruj stację bazową i podbazy do pracy w trybie AP (zobacz: rozdział ). Wszystkie urządzenia muszą pracować na tym samym kanale oraz z takimi samymi ustawieniami trybu pracy i prędkości, choć mogą używać różnych identyfikatorów ESSID.
- Zaloguj się do głównej stacji bazowej (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/WDS Settings ustaw następujące parametry:
- Enable WDS: zaznacz opcję;
- W tabeli ustawień WDS umieść adresy MAC i słowny opis stacji podrzędnych WDS. Tabela mieści maksymalnie osiem stacji pełniących rolę podbaz;
Należy pamiętać, aby podać adres MAC interfejsu radiowego. Można go znaleźć na stronie AP Status interfejsu urządzenia jako parametr BSSID.
- Naciśnij przycisk OK.
- Na stronie TCP/IP/Advanced Settings ustaw następujące parametry:
- W sekcji Bandwidth Management:
- Uplink (Internet): zaznacz LAN 1-4 i WAN;
- Downlink (Clients): zaznacz WLAN i WDS.
Naciśnij przycisk OK.Na stronie TCP/IP/Basic Settings ustaw następujące parametry: - W sekcji Other:
- DNS Address: wpisz adres IP serwera nazw (DNS) uzyskany od dostawcy łącza.
Naciśnij przycisk Apply Changes.Zaloguj się kolejno na każdej z podbaz WDS (zobacz: rozdział ).Na stronie Wireless/WDS Settings ustaw następujące parametry: - Enable WDS: zaznacz opcję;
- W tabeli ustawień WDS umieść adresy MAC i słowny opis stacji głównej WDS. Tabela mieści maksymalnie osiem stacji pełniących rolę podbaz;
Należy pamiętać, aby podać adres MAC interfejsu radiowego. Można go znaleźć na stronie AP Status interfejsu urządzenia jako parametr BSSID.
- Naciśnij przycisk OK.
Na stronie TCP/IP/Advanced Settings ustaw następujące parametry: - W sekcji Bandwidth Management:
- Uplink (Internet): zaznacz WDS;
- Downlink (Clients): zaznacz WLAN, LAN 1-4 i WAN;
Naciśnij przycisk Apply Changes.Łańcuch połączonych stacji bazowych
Kolejną często spotykana konfiguracją WDS jest łańcuch połączonych stacji bazowych.
Czynności do wykonania
- Skonfiguruj stację bazową i podbazy do pracy w trybie AP (zobacz: rozdział ). Wszystkie urządzenia muszą pracować na tym samym kanale oraz z takimi samymi ustawieniami trybu pracy i prędkości, choć mogą używać różnych identyfikatorów ESSID.
- Zaloguj się do pierwszej stacji bazowej (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/WDS Settings ustaw następujące parametry:
- Naciśnij przycisk OK.
Na stronie TCP/IP/Advanced Settings ustaw następujące parametry: - W sekcji Bandwidth Management:
- Uplink (Internet): zaznacz LAN 1-4 i WAN;
- Downlink (Clients): zaznacz WLAN i WDS.
Naciśnij przycisk OK.Naciśnij przycisk Apply Changes.Zaloguj do drugiej stacji bazowej (zobacz: rozdział ).Na stronie Wireless/WDS Settings ustaw następujące parametry: - Enable WDS: zaznacz opcję;
- W tabeli ustawień WDS umieść adresy MAC i słowny opis pierwszej i trzeciej stacji łańcucha WDS;
Należy pamiętać, aby podać adres MAC interfejsu radiowego. Można go znaleźć na stronie AP Status interfejsu urządzenia jako parametr BSSID.
- Naciśnij przycisk OK.
Na stronie TCP/IP/Advanced Settings ustaw następujące parametry: - W sekcji Bandwidth Management:
- Uplink (Internet): zaznacz WDS;
- Downlink (Clients): zaznacz WLAN, LAN 1-4 i WAN;
Naciśnij przycisk Apply Changes.Zaloguj do trzeciej (ostatniej) stacji bazowej łańcucha WDS (zobacz: rozdział ).Na stronie Wireless/WDS Settings ustaw następujące parametry: - Enable WDS: zaznacz opcję;
- W tabeli ustawień WDS umieść adres MAC i słowny opis drugiej (poprzedniej) stacji łańcucha WDS;
Należy pamiętać, aby podać adres MAC interfejsu radiowego. Można go znaleźć na stronie AP Status interfejsu urządzenia jako parametr BSSID.
- Naciśnij przycisk OK.
Na stronie TCP/IP/Advanced Settings ustaw następujące parametry: - W sekcji Bandwidth Management:
- Uplink (Internet): zaznacz WDS;
- Downlink (Clients): zaznacz WLAN, LAN 1-4 i WAN;
Naciśnij przycisk Apply Changes.W trybie WDS nie jest dostępny routing dla ruchu przesyłanego za pomocą WDS. Można natomiast korzystać z funkcji routingu i NAT dla interfejsów Ethernet (LAN).
3.12. Tryb Bridge Master
Punkt dostępu pracujący w trybie Bridge Master umożliwia połączenie ze sobą nawet pięciu sieci LAN. Dzieje się tak po podłączeniu do niego maksymalnie czterech urządzeń AP pracujących w trybie Bridge Slave każde z nich tworzy most radiowy do naszego AP. Most taki ma nieco większą wydajność niż typowe połączenie punktu dostępu z klientem (AP APC), a dodatkowo urządzenie w tym trybie nie maskuje adresów MAC.
Podłączenie
Sieć LAN można podłączyć do dowolnego portu Ethernet w punkcie dostępu (LAN 1-4, WAN). Ponadto porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można je wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
- Aby można było podłączyć urządzenia AP pracujące w trybie Bridge Slave, należy znać ich adresy MAC.
Należy upewnić się, że adresy MAC urządzeń Bridge Slave są adresami interfejsów WLAN (są one podane na stronie AP Status interfejsu oprogramowania APPro jako parametr BSSID).
- Aby urządzenia AP pracujące w trybie Bridge Slave mogły współpracować z punktem dostępu Bridge Master, konieczne jest ustawienie w nich adresów IP i masek podsieci zgodnych ze schematem adresacji ustalonym przez administratora lub dostawcę łącza.
- Aby dokonać konfiguracji urządzenia Bridge Master, należy przygotować dla niego adres IP i maskę podsieci zgodne ze schematem adresacji ustalonym przez administratora lub dostawcę łącza.
- Aby AP miał dostęp do sieci Internet, należy znać adresy bramy (gateway) oraz serwerów nazw (DNS).
- Jeśli konfiguracja punktu dostępu była wcześniej zmieniana, zaleca się przywrócenie ustawień domyślnych.
Czynności do wykonania

Po ustawieniu tych parametrów należy skonfigurować pozostałe urządzenia mostu pracujące w trybie Bridge Slave. Od tego momentu powinna być możliwa komunikacja z AP działającymi w trybie Bridge Slave.
Po prawidłowym ustawieniu wstępnej konfiguracji zaleca się dodatkowo ustawić parametry:
- zarządzania pasmem (zobacz: rozdział ),
- szyfrowania (zobacz: rozdział ).
3.13. Tryb Bridge Slave
Punkt dostępu pracujący w trybie Bridge Slave umożliwia stworzenie mostu radiowego z urządzeniem ustawionym w tryb Bridge Master lub innym AP Bridge Slave. Most taki ma nieco większą wydajność niż typowe połączenie punktu dostępu z klientem (AP APC), a dodatkowo nie maskuje on adresów MAC.
Podłączenie
Sieć LAN można podłączyć do dowolnego portu Ethernet w punkcie dostępu (LAN 1-4, WAN). Ponadto porty te pracują jak zwykły przełącznik (switch), dzięki czemu można je wykorzystać do podłączenia innych urządzeń w sieci LAN.
Wymagania
Czynności do wykonania

Po ustawieniu tych parametrów należy skonfigurować urządzenie po drugiej stronie mostu pracujące w trybie Bridge Slave lub Master. Od tego momentu powinna być możliwa komunikacja z drugim AP działającym w trybie Bridge.
Po prawidłowym ustawieniu wstępnej konfiguracji zaleca się dodatkowo ustawić parametry:
- zarządzania pasmem (zobacz: rozdział ).
- szyfrowania (zobacz: rozdział ).
3.14. Zarządzanie pasmem
Oprogramowanie APPro54G zawiera dwa niezależne mechanizmy zarządzania pasmem: QoS, pozwalający przypisać pasmo poszczególnym usługom, oraz Traffic Manager, umożliwiający ograniczenie pasma wybranym klientom. Mechanizmy te działają równie skutecznie w każdym trybie pracy urządzenia (AP, APC), niezależnie od tego czy używamy w tym samym czasie funkcji routera czy bridge’a (mostu).
3.14.1. Wybór interfejsów uplink i downlink
Aby mechanizmy QoS i Traffic Manager prawidłowo działały, konieczne jest prawidłowe ustawienie parametrów Uplink Interface (Internet) i Downlink Interface (clients) na stronie Advanced Settings interfejsu APPro54G.
- Uplink Interface jest interfejsem, przez który odbywa się komunikacja z Internetem, łączem WAN lub stacją bazową. Jako interfejs ten można wybrać alternatywnie jeden z portów LAN 1-4, WAN, interfejs WLAN oraz połączenia WDS i PPPoE.
- Downlink Interface określa interfejsy, do których podłączeni są klienci (korzystający zarówno z sieci kablowej LAN, jak i bezprzewodowej). Dostępne ustawienia to LAN 1-4, WAN, interfejs WLAN oraz połączenie WDS.
Nie wolno ustawiać tego samego interfejsu jako uplink i zarazem downlink.
- Parametr Uplink, nazywany też upload lub prędkością wysyłania danych z naszej sieci do sieci nadrzędnej (np. Internetu) jest maksymalną prędkością, z jaką na przykład wysyłamy pocztę elektroniczną. Regulowanie tego ruchu polega na ograniczaniu szybkości wysyłania pakietów przez interfejs ustawiony jako Uplink.
- Parametr Downlink lub download to prędkość pobierania danych z sieci zewnętrznej do naszej. Z tą prędkością będziemy zatem mogli odbierać np. pocztę elektroniczną. Regulowanie ruchu Downlik polega na ograniczaniu szybkości przesyłania pakietów przez dowolny z interfejsów wybranych jako Downlink.
Aby zapewnić poprawne działanie mechanizmów QoS i Traffic Manager, należy ustawić AP na jeden z trybów pracy opisanych w rozdziałach . Następnie koniecznie jest ustawienie interfejsów Uplink i Downlink na stronie TCP/IP Advanced Settings (w sekcji Bandwidth management) zgodnie z poniższym opisem:
- Tryb AP:
- Tryb APC:
- interfejs Uplink wybierz opcję WLAN,
- interfejs Downlink wybierz opcje LAN 1-4 i WAN.
- Tryb Bridge Master:
- interfejs Uplink wybierz opcję LAN 1-4 i WAN,
- interfejs Downlink wybierz opcję WDS.
- Tryb Bridge Slave:
- interfejs Uplink wybierz opcję WDS,
- interfejs Downlink wybierz opcje LAN 1-4 i WAN.
- Tryb WISP (podział łącza radiowego):
- interfejs Uplink wybierz opcję WLAN,
- interfejs Downlink wybierz opcje LAN 1-4 i WAN.
- Tryb WISP PPPoE (podział łącza radiowego):
- interfejs Uplink wybierz opcję PPPoE,
- interfejs Downlink wybierz opcje LAN 1-4 i WAN.
- Tryb Wireless Router (podział łącza WAN/DSL):
- interfejs Uplink wybierz opcję WAN,
- interfejs Downlink wybierz opcje LAN 1-4 i WLAN.
- Tryb Wireless Router (podział łącza Neostrada):
- interfejs Uplink wybierz opcję PPPoE,
- interfejs Downlink wybierz opcje LAN 1-4 i WLAN.
Tryb WDS/Repeater (sieć WDS w układzie gwiazdy)
- Na stacji głównej należy ustawić:
- interfejs Uplink wybierz opcję LAN 1-4 lub WAN,
- interfejs Downlink wybierz opcję WDS,
- Jeśli do stacji głównej są podłączeni także użytkownicy, jako interfejs Downlink dodatkowo zaznacz WLAN.
- Na poszczególnych stacjach podrzędnych należy ustawić:
- interfejs Uplink wybierz opcję WDS,
- interfejs Downlink wybierz opcję WLAN,
- Jeśli do stacji podrzędnej podłączeni są także użytkownicy (przez porty Ethernet), jako interfejs Downlink dodatkowo zaznacz LAN 1-4 i WAN.
Tryb WDS/Repeater (sieć WDS w układzie łańcucha)
Jeśli sieć WDS jest połączona w łańcuch, zarządzanie pasmem najlepiej ustawić na urządzeniu początkowym, które stanowi połączenie miedzy siecią LAN a resztą łańcucha WDS. Zarządzanie pasmem na stacjach pośrednich łańcucha nie jest możliwe.
- interfejs Uplink wybierz opcję LAN 1-4 lub WAN,
- interfejs Downlink wybierz opcję WDS.
- Tryb klienta PPPoE (Mikrotik):
- interfejs Uplink wybierz opcję PPPoE,
- interfejs Downlink wybierz opcje LAN 1-4 i WAN.
Podczas samodzielnego konfigurowania interfejsów Uplink i Downlink należy pamiętać o następujących wskazówkach:
- Nie należy wybierać tego samego interfejsu jednocześnie jako Uplink i Downlink.
- Można zarządzać jedynie ruchem wychodzącym z danego interfejsu (Downlink), ponieważ tylko tam jest możliwe kolejkowanie pakietów. W systemie Linux kolejkowanie dla ruchu Uplink w rzeczywistości dotyczy ruchu wychodzącego z przeciwległego interfejsu.
- Aby ruch był prawidłowo regulowany przez APPro54G, w wypadku transmisji do klienta musi on wychodzić z interfejsu Downlink, a w przypadku transmisji od klienta przez interfejs Uplink.
- Te same przyczyny powodują, że nie jest możliwe równoczesne zarządzanie ruchem np. między urządzeniami w sieci lokalnej podłączonymi do portów LAN 1-4 i WAN oraz ruchem do Internetu wychodzącym przez port WLAN. Jeśli interfejs WLAN jest ustawiony jako Uplink, a interfejsy LAN 1-4 i WAN jako Downlink (co jest wymagane do zarządzania ruchem z/do Internetu), ruch między LAN 1-4 i WAN będzie podlegał jedynie częściowej regulacji w jednym kierunku.
- Podobne ograniczenia dotyczą konfiguracji interfejsu WAN jako Uplink i LAN 1-4 oraz WLAN jako Downlink. Ruch między interfejsami LAN 1-4 i WLAN będzie regulowany tylko częściowo.
- Jeśli któreś z interfejsów nie są zaznaczone jako Uplink lub Downlink, ruch wychodzący z takich interfejsu nie będzie podlegał regulacji.
- Po włączeniu opcji Deny na stronie TCP/IP/Traffic Manager, klienci spoza listy znajdującej się na tej stronie będą blokowani, nawet jeśli są podłączeni do interfejsów, których nie oznaczono jako Uplink lub Downlink.
3.14.2. Ustawienia QoS
Mechanizm QoS (Quality of Service) wpływa na przepływ pakietów przez AP poprzez nadawanie im priorytetu stosownego do rodzaju preferowanych usług. Dzięki temu można lepiej wykorzystać dostępne pasmo, poprawiając działanie niektórych usług (np. umożliwiających przeglądanie stron WWW oraz odbieranie i wysyłanie poczty) kosztem innych, których jakość w mniejszym stopniu zależy od opóźnień (np. transfer plików przez FTP czy dostęp do sieci P2P).
Przed przystąpieniem do konfiguracji należy ustalić niezbędne wartości prędkości wysyłania (upload) i odbierania danych (download) oraz liczbę pakietów na sekundę przesyłanych w obu kierunkach.
- Ze względu na wydajność urządzenia, maksymalna prędkość deklarowana jako Uplink lub Downlink nie powinna przekraczać 4 Mbit/s.
- Dla łączy takich jak Internet DSL czy Neostrada, w sytuacji gdy APPro54G jest jedynym routerem w sieci, jako prędkości Uplink i Downlink należy podać 80% wartości deklarowanych przez operatora. Prędkość przesyłania pakietów należy ustawić na wartość od 300 do 800 na sekundę.
- W wypadku łączy radiowych najpierw należy sprawdzić rzeczywistą wydajność połączenia w obu kierunkach, po czym wprowadzić 80% tych wartości. Prędkość przesyłania pakietów powinna wynosić od 300 do 500 na sekundę.
- Użytkownicy innych rodzajów łączy powinni ustalić prędkości Uplink i Downlink na podstawie wskazówek operatora lub administratora sieci. Zalecana prędkość transmisji pakietów wynosi 120 na sekundę dla każdego megabita przepustowości łącza, przy czym ostateczna wartość nie powinna być mniejsza niż 100 pakietów na sekundę.
Podane wartości należy uznać za maksymalne. Zawsze można je obniżyć, aby na przykład dopasować parametry łącza dostarczanego klientom do warunków zwartej z nimi umowy. Zalecana minimalna prędkość transmisji wynosi 256 kilobitów, a liczba pakietów 100 na sekundę.
QoS może pracować w dwóch trybach:
- Prioryty Scheduler tryb ten pozwala określić priorytet nadawany każdemu typowi ruchu, ale bez jego ograniczania. Oznacza to możliwość zajęcia całego łącza (wysycenia) pakietami danego typu.
- Traffic Limiter tutaj oprócz priorytetu możemy także maksymalny transfer dostępny w danej klasie ruchu. Dzięki tym ustawieniom można uniknąć całkowitego zajęcia łącza przez jeden tylko typ komunikacji.
Mechanizm QoS pozwala ustawić priorytet i procentowy udział w dostępnym paśmie transmisji dla każdej z czterech kategorii ruchu:
- ACK/UDP/ICMP są to potwierdzenia pakietów w sesjach TCP/IP, zapytania do serwerów DNS, mechanizm DHCP, telefonia internetowa VoIP oraz komunikaty kontrolne ICMP.
- Web Traffic ruch typowy dla przeglądania stron WWW (pakiety przechodzą przez porty 80, 443, 3128 i 8080).
- Mail Traffic pakiety używane podczas przesyłania poczty elektronicznej (porty 25, 110, 465 i 995).
- P2P Traffic zależnie od wersji firmware’u są to pakiety oznakowane za pomocą modułu ipp2p lub na podstawie numerów portów najpopularniejszych w sieciach P2P.
- Other Traffic pakiety nie należące do żadnej z powyższych kategorii.
Należy pamiętać że pakiety z kategorii o niższym priorytecie zostaną przesłane dopiero wtedy, gdy zakończy się transmisja danych o wyższym priorytecie. Jeśli określone zostały limity transmisji, ruch o niższym priorytecie będzie przesyłany także wtedy, gdy łączne pasmo zajmowane przez transmisje o wyższym priorytecie będzie mniejsze niż dopuszczalna przepustowość łącza.
Procentowe wartości limitów transmisji po zsumowaniu nie muszą być równe 100%. Są to bowiem wartości maksymalne dla każdej z kategorii ruchu w sieci. Nie należy jednak wpisywać wartości mniejszych niż 10% i większych od 90%.
Czynności do wykonania
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Na stronie TCP/IP/Quality of Service ustaw następujące parametry:
- Advanced QoS: Enabled;
- Downlink: na podstawie opisu z początku tego podrozdziału wpisz prędkość pobierania danych (w kilobitach na sekundę) z sieci zewnętrznej. Wartość ta jest sumą prędkości osiąganych na interfejsach wybranych w polu Downlink na stronie TCP/IP/Advanced Settings.
- Uplink: maksymalna prędkość wysyłania danych do sieci zewnętrznej (przez interfejs ustawiony jako Uplink na stronie TCP/IP/Advanced Settings). Wartość tego parametru należy ustalić na podstawie opisu z początku podrozdziału.
- Queuing Discipline: wybierz pozycję Traffic Limiter;
- ACK/UDP/ICMP Priority: wybierz wartość HIGH, a w polu limit wpisz wartość 20%;
- Web Traffic Priority: wybierz wartość MEDIUM, a w polu limit wpisz wartość50%;
- Mail Traffic Priority: wybierz wartość HIGH, a w polu limit wpisz wartość 80%;
- P2P Traffic Priority: wybierz wartość LOW, a w polu limit wpisz wartość 40%;
- Other Traffic Priority: wybierz wartość LOW, a w polu limit wpisz wartość 40%;
- Naciśnij przycisk Apply Changes.

Działanie mechanizmu QoS można sprawdzić po kilku minutach od jego włączenia, otwierając stronę Statistics/QoS Statistics.
3.14.3. Ustawienia Flow Limits
Ustawienia znajdujące się na tej stronie pozwalają na regulację dodatkowych parametrów wpływających na obciążenie łącza.
- Downlink packet limit maksymalna sumaryczna liczba pakietów pobieranych w ciągu sekundy z sieci zewnętrznej (np. Internetu). Wartość należy ustawić zgodnie z opisem na początku podrozdziału.
- Uplink packet limit maksymalna liczba pakietów wysyłanych w ciągu sekundy do sieci zewnętrznej. Wartość należy ustawić zgodnie z opisem na początku podrozdziału.
- Downlink connection limit maksymalna sumaryczna liczba jednoczesnych połączeń TCP z sieci zewnętrznej.
- Uplink connection limit maksymalna sumaryczna liczba jednoczesnych połączeń TCP do sieci zewnętrznej.
Optymalny dobór powyższych parametrów opisano na początku rozdziału.
3.14.4. Ustawienia Traffic Managera
Mechanizm Traffic Manger pozwala przydzielić każdemu użytkownikowi lub grupie użytkowników określone pasmo oraz maksymalną liczbę pakietów przesyłanych w ciągu sekundy. Ze względu na wydajność urządzenia, pasmo przydzielone pojedynczemu klientowi nie powinno przekraczać 2 Mbit/s, a łączny transfer obsługiwany przez APPro54G 6 Mbit/s.
Użytkownik, dla którego odbywa się regulowanie ruchu, jest identyfikowany na podstawie adresu IP lub MAC. Można tego dokonać w następujący sposób:
- 192.168.3.1 podając adres IP, można określić reguły zarządzania pasma dla komputera lub urządzenia o tym adresie (w tym wypadku: 192.168.3.1).
- 192.168.3.16/29 podając zakres adresów w tej formie, ustala się reguły dla wszystkich komputerów używających danej podsieci (w tym wypadku zapis /29 oznacza ustawienie pierwszych 29 bitów maski podsieci, co odpowiada masce 255.255.255.248). Ustalone dla danego zakresu limity dotyczą sumy transferu generowanego przez należące do niego urządzenia i komputery.
- 00:0b:6a:42:72:6b określenie adresu MAC powoduje, że reguła zarządzania ruchem dotyczyć będzie wyłącznie komputera o wskazanym adresie MAC (oraz IP, o ile został on podany).
Należy pamiętać, że niektóre urządzenia (np. punkty dostępu pracujące w trybie APC) mogą maskować adresy MAC komputerów podłączonych do portów LAN. W takim wypadku należy posługiwać się wyłącznie adresami IP (w tym przypadku: adresem urządzenia APC).
Ograniczanie pasma i prędkości przesyłania pakietów jest dostępne dla następujących protokołów:
- TCP ograniczany jest jedynie ruch pakietów TCP.
- UDP ograniczany jest jedynie ruch pakietów UDP.
- Both ograniczany jest ruch pakietów TCP i UDP.
- Block blokowanie wszelkiego ruchu dla danego urządzenia.
Oprócz ograniczeń ruchu można też określić regułę zarządzania ruchem nie uwzględnianym przez powyższe opcje. Służy do tego funkcja Unlisted Clients Traffic:
- Deny ruch do klientów, których nie wpisano w tablice Traffic Managera lub tych, dla których nie zgadza się kombinacja adresów IP i MAC, jest blokowany.
- Forward ruch przechodzi przez AP bez jakichkolwiek ograniczeń.
Czynności do wykonania:
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Na stronie TCP/IP/Traffic Manager ustaw następujące parametry:
- Traffic Manager: Enabled;
- Unlisted Clients Traffic: Deny;
- W tablicach Traffic Managera wpisz kolejno ustawienia dla wszystkich użytkowników sieci, podając ich adresy IP (Client IP) lub MAC (Client MAC). Prędkości Uplink i Downlink ustaw zgodnie z potrzebami oraz wybierz protokół, który ma podlegać regulacji ruchu. Możesz też wpisać maksymalną dozwoloną liczbę połączeń TCP (Connection limit), prędkość przesyłania pakietów (Packet limit dotyczy ruchu innego niż WWW, e-mail, DNS i DHCP). Gotowy zestaw parametrów możesz opisać w polu Comment i dodać do listy, naciskając przycisk OK.
- Naciśnij przycisk Apply Changes.

- Działanie mechanizmu Traffic Manager można sprawdzić po kilku minutach od jego włączenia, otwierając stronę Statistics/Traffic Manager Statistics.
- Ograniczenie liczby połączeń dotyczy całego ruchu TCP, bez względu na używany protokół.
- Ograniczenie prędkości przesyłania pakietów działa w obie strony zarówno dla transmisji nadawanych, jak i odbieranych.
- Ustawienie wartości danego parametru na 0 powoduje, że nie wpływa on na ograniczenia transmisji danych.
3.15. Bezpieczeństwo
Sieci bezprzewodowe wymagają stosowania specjalnych środków ostrożności. Zabezpieczyć należy zarówno przesyłane informacje (przed osobami postronnymi), jak i samą sieć, tak aby mogli z niej korzystać wyłącznie uprawnieni użytkownicy. Nie wolno zapominać, że sieć radiowa jest narażona na podsłuch w dużo większym stopniu niż sieci kablowe: dane można przechwytywać z dużych odległości, a ponadto stosunkowo łatwo można podłączyć do sieci nielegalną stację kliencką.
APPro54G oferuje następujące metody zwiększania bezpieczeństwa sieci:
- lista dostępu (ACL Access Control List) dla bezprzewodowych stacji klienckich, identyfikowanych na podstawie adresów MAC;
- uwierzytelnianie stacji bezprzewodowych;
- szyfrowanie transmisji;
- ukrywanie identyfikatora SSID;
- blokowanie połączeń z nieuprawnionymi komputerami za pomocą par adresów MAC/IP.
3.15.1. Lista dostępu (ACL) dla stacji klienckich
Oprogramowanie APPro54G pracujące w trybie stacji bazowej potrafi zapamiętać do 63 adresów MAC stacji klienckich, które będą miały prawo współpracować z punktem dostępu. Umożliwiający to mechanizm działa wyłącznie w trybie AP oraz dotyczy podłączających się do punktu dostępu urządzeń bezprzewodowych (nie można za jego pomocą ograniczać dostępu klientów podłączonych przez porty Ethernet).
Czynności do wykonania
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/Access Control ustaw następujące parametry:
- Enable Wireless Access Control: zaznacz tę opcję.
- Access Mode: wybierz pozycję Allow.
- MAC Address: Tutaj wpisz adres MAC stacji klienckiej uprawnionej do współpracy z AP. Pamiętaj o właściwej formie zapisu adresy (liczby szesnastkowe oddzielone dwukropkami xx:xx:xx:xx:xx:xx).
- Comment: Tu możesz wpisać komentarz, który ułatwi identyfikację urządzenia na liście Access Control.
- Umieść wpisane parametry urządzenia na liście, naciskając przycisk OK.
- Powtarzając ostatnie trzy kroki, dodaj do listy kolejne urządzenia (mieści ona maksymalnie 63 pozycje).
- Naciśnij przycisk Apply Changes.
3.15.2. Uwierzytelnianie stacji bezprzewodowych
Uwierzytelnianie stacji bezprzewodowych pozwala zapobiec kilku rodzajom ataków. Dzięki niej eliminujemy następujące zagrożenia:
- Podszycie się nieuprawnionej stacji klienckiej pod stację uprawnioną. Ten typ ataku jest możliwy do wykonania nawet w wypadku stosowania autoryzacji na podstawie adresów MAC, ponieważ te ostatnie łatwo można zmienić.
- Zastąpienie przez atakującego oryginalnej stacji bazowej inną, pracującą na tym samym kanale i z tym samym identyfikatorem SSID. Użytkownicy zaatakowanej sieci stracą dostęp do Internetu lub zostaną narażeni na kradzież danych (przez bezpośredni podsłuch transmisji).
W odróżnieniu od autoryzacji za pomocą listy dostępu, uwierzytelnianie zabezpiecza tak stację bazową przed podłączeniem nielegalnych klientów, jak i użytkowników przed podłączeniem do niewłaściwej stacji bazowej. W ramach uwierzytelniania sprawdzana jest tożsamość stacji. Metody uwierzytelniania (Authentication) umieszczono na stronie Security. Dostępne są następujące opcje:
Nie wszystkie urządzenia obsługują każdą z wymienionych metod uwierzytelniania stacji bezprzewodowych. Zawsze jednak należy korzystać z metody możliwie najlepszej, dostępnej we wszystkich urządzeniach bezprzewodowych należących do naszej sieci. Ponieważ uwierzytelnianie jest związane z szyfrowaniem, zalecaną konfigurację umieszczono w następnym rozdziale.
3.15.3. Szyfrowanie transmisji
Mechanizmy szyfrowania transmisji są stosowane w celu zapewnienia poufności informacji przesyłanych przez ogólnodostępne kanały radiowe. Dostępne w APPro54G mechanizmy szyfrowania (ang. encryption) umieszczono na stronie Wireless/Security.
Dostępne metody szyfrowania:
- Disabled Szyfrowanie jest wyłączone, a dane są przesyłane w sposób całkowicie niezabezpieczony.
- WEP Do szyfrowania wykorzystywane są stały klucz o długości 64 lub 128 bitów oraz prosty algorytm RC4. Słabe punkty tej metody są powszechnie znane i stosunkowo łatwe do wykorzystania w celu odszyfrowania transmisji. Dlatego algorytm ten nadaje się jedynie do wykorzystania w sieciach o bardzo małym ruchu (w takim wypadku złamanie zabezpieczeń trwa stosunkowo długo). Zalecane jest stosowanie klucza 128-bitowego, który należy wpisać w każdej z używanych stacji. Szyfrowanie WEP jest dostępne jedynie wraz z metodami uwierzytelniania Open System, Shared Key oraz automatycznego wyboru jednej z tych metod.
- TKIP –W tej metodzie do szyfrowania używa się wielu dynamicznych kluczy o długości 128 bitów, generowanych za pomocą mechanizmu TKIP. Po krótkim czasie używania są one automatycznie zmieniane. Wraz z kluczami stosowany jest prosty algorytm szyfrujący RC4. Mimo to, metoda TKIP jest bezpieczniejsza niż WEP, choć nadal ma słabe punkty. Metoda ta jest dostępne jedynie wraz z uwierzytelnianiem WPA.
- AES Zaawansowany i trudny do złamania algorytm szyfrujący, wykorzystujący długie klucze. Jest on podstawą standardów WPA i WPA2. Jeśli tylko używane urządzenia obsługują ten algorytm, to należy z niego korzystać. Ponieważ o sile AES-a decyduje klucz, powinien on być możliwie długi i skomplikowany (trudny do odgadnięcia). Metodę tę można włączyć jedynie z uwierzytelnianiem WPA i WPA2.
Wybór metody szyfrowania i uwierzytelniania:
- Użytkownicy starszych urządzeń powinni używać uwierzytelniania typu Shared Key oraz szyfrowania za pomocą 128-bitowego klucza WEP.
- W nowszych urządzeniach WiFi optymalnym wyborem jest uwierzytelnianie metodą WPA-PSK oraz szyfrowanie AES.
- Użytkownicy sieci z architekturą 802.1x powinni skonfigurować stację bazową do współpracy z serwerem RADIUS oraz włączyć uwierzytelnianie WPA-RADIUS.
Konfiguracja uwierzytelniania i szyfrowania za pomocą kluczy WEP.
Czynności do wykonania
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Authentication Type: wybierz Shared Key;
- Encryption Method: wybierz WEP;
- Key Length: wybierz 128 bit;
- Key Format: wybierz ASCII (13 characters);
- Default Tx Key: wybierz Key 1;
- Encryption Key 1 do Encryption Key 4: w polach tych wpisz cztery klucze szyfrujące o długości 13 znaków.
- Naciśnij przycisk Apply Changes.
W podobny sposób należy ustawić szyfrowanie i uwierzytelnianie typu Shared Key we wszystkich urządzeniach klienckich naszej sieci. Niestety, nie wszystkie urządzenia obsługują uwierzytelnianie Shared Key. W przypadku pojawienia się problemów, należy zmienić metodę na Open System i włączyć jedynie szyfrowanie WEP.
Aby w pełni wykorzystać zalety uwierzytelniania, na każdym urządzeniu pracującym w sieci należy:
- wpisać taki sam zestaw kluczy szyfrujących;
- ustawić metodę uwierzytelniania (Authentication Type) na Shared Key.
Konfiguracja uwierzytelniania i szyfrowania WPA (bez korzystania z serwera RADIUS).
Czynności do wykonania
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Na stronie Wireless/Security ustaw następujące parametry:
- Authentication Type: wybierz WPA-PSK;
- Encryption Method: wybierz AES;
- WPA Passphrase (Pre-Shared Key): wpisz klucz główny (jednakowy dla wszystkich urządzeń pracujących w sieci WiFi). Klucz powinien mieć długość co najmniej 16 znaków tworzących trudne do odgadnięcia hasło.
- Naciśnij przycisk Apply Changes.
W podobny sposób należy ustawić szyfrowanie i uwierzytelnianie typu WPA-PSK/AES we wszystkich urządzeniach klienckich naszej sieci. Niestety, nie wszystkie urządzenia obsługują szyfrowanie AES. Jeśli takie znajdują się w sieci, należy wybrać alternatywną, ale mniej bezpieczną metodę TKIP.
Aby w pełni wykorzystać zalety uwierzytelniania, na każdym urządzeniu pracującym w sieci należy:
- wpisać taki sam klucz Pre-Shared Key;
- wybrać metodę uwierzytelniania WPA-PSK lub WPA2-PSK oraz ten sam algorytm szyfrujący (AES lub TKIP).
3.15.4. Blokowanie nieautoryzowanych komputerów za pomocą par adresów MAC/IP
Ograniczanie dostępu na podstawie par adresów MAC/IP zapobiega podszywaniu się pod innych użytkowników tej samej sieci (przez zmianę adresu IP). Ponadto możliwe jest blokowanie dostępu nieuprawnionym klientom. Metoda ta bazuje na powiązaniu adresu IP przydzielanego użytkownikowi (przez administratora sieci) ze sprzętowym adresem MAC urządzenia sieciowego. Osoby, które samodzielnie zmienią adres IP lub urządzenie klienckie (np. kartę sieciową, a zarazem adres MAC), zostaną odcięte od sieci do czasu uaktualnienia konfiguracji. Mechanizm ten inaczej niż wcześniej przedstawione można wykorzystać zarówno w przypadku klientów bezprzewodowych, jak i podłączonych do sieci LAN.
Konfiguracja blokowania połączeń na podstawie par adresów IP/MAC.
Czynności do wykonania
- Zaloguj się do punktu dostępu (zobacz: rozdział ).
- Włącz i skonfiguruj mechanizm zarządzania pasmem opisany w rozdziale . Jeśli nie ma potrzeby ograniczania prędkości transmisji, w każdym z kierunku ustaw odpowiednio dużą wartość, np. 2000 kbit/s.
- Opcję Unlisted Clients Traffic ustaw na wartość Deny.
- Naciśnij przycisk Apply Changes.
Należy pamiętać, że niektóre urządzenia pracujące w trybie APC maskują adresy MAC urządzeń podłączonych do portów LAN. W takim wypadku w ustawieniach Traffic Managera konieczne jest wpisanie adresu MAC urządzenia APC oraz adresu IP podłączonego do niego komputera. Jeśli za APC znajduje się kilka urządzeń, dla każdego z nich należy utworzyć wpisy z odpowiednim adresem IP i adresem MAC APC (takim samym dla każdego komputera).
4. Interfejs WWW urządzenia
Interfejs WWW zawiera wiele opcji umożliwiających zaawansowaną konfigurację oprogramowania APPro2405. Aby skorzystać z tego interfejsu, najpierw należy odpowiednio ustawić parametry sieci na komputerze (zobacz: rozdział ), a następnie w przeglądarce internetowej podać adres urządzenia (domyślnie jest to http://192.168.100.252/). Gdy pojawi się pytanie, należy też podać nazwę użytkownika i hasło dostępu (domyślnie: admin i admin). Interfejs urządzenia podzielono na pięć części:
- Status część informacyjna, w której znajdziemy dane dotyczące stanu urządzenia, oprogramowania i połączeń sieciowych. (zobacz: rozdział )
- Wireless ustawienia sieci bezprzewodowej. (zobacz: rozdział )
- TCP/IP ogólne ustawienia sieciowe. (zobacz: rozdział )
- Other pozostałe funkcje oprogramowania. (zobacz: rozdział )
- Statistics raporty podsumowujące pracę urządzeń sieciowych. (zobacz: rozdział )
Na następnych stronach znajduje się szczegółowy opis dostępnych opcji i ich przeznaczenia.
4.1. Status
Tutaj można uzyskać informacje na temat stanu urządzenia bezprzewodowego oraz sterującego nim systemu operacyjnego Linux.
4.1.1. AP Status
Na tej stronie można sprawdzić podstawowe ustawienia punktu dostępu. Urządzenie wyświetla tu następujące informacje:
4.1.2. Linux System
Na tej stronie można przeczytać informacje opisujące ustawienia systemu operacyjnego Linux, na którym bazuje oprogramowanie urządzenia. Informacje te mogą przydać się zaawansowanym użytkownikom, którzy po ingerencji w ustawienia systemu chcą szybko sprawdzić aktualny jego stan. Dane pogrupowano w kilku kategoriach:
- Interface Configuration Konfiguracja interfejsów sieciowych.
- Wireless Configuration Konfiguracja interfejsu bezprzewodowego.
- Routing Configuration Konfiguracja modułu odpowiadającego za wyznaczanie tras pakietów.
- MAC Table Tablica adresów MAC przypisanych poszczególnym interfejsom oraz adresy IP tych ostatnich. W tablicy tej znajdują się rzeczywiste adresy MAC interfejsów, nie zaś powielane (klonowane) wartości ustawione za pomocą oprogramowania urządzenia.
- Bridge Configuration Ustawienia mostów działających w oprogramowaniu urządzenia.
- Process List Lista procesów uruchomionych w systemie Linux.
- Memory Information Informacje na temat wykorzystania pamięci urządzenia.
- Filesystem Information Informacje o systemie plików wykorzystywanym w urządzeniu.
Szczegółowy opis znaczenia wyświetlanych tu informacji można znaleźć w dokumentacji systemu operacyjnego Linux.
4.1.3. Active clients
Po kliknięciu tej pozycji, na ekranie pojawi się lista użytkowników korzystających z punktu dostępu za pośrednictwem interfejsu bezprzewodowego. Oprócz adresu IP czy nazwy klienta bezprzewodowego, dla każdego z nich dostępne są także podstawowe statystki ruchu. W tabeli wyświetlane są kolejno:
- ACL Comment (MAC) nazwa przypisana do danej stacji klienckiej na stronie Wireless/Access Control. Jeśli danej stacji bazowej nie umieszczono na wspomnianej stronie, w kolumnie tej znajduje się adres MAC urządzenia podłączonego do AP;
- Jeśli dany klient został podłączony do bazy, ale nie prowadzi transmisji ze względu na włączenie nieprawidłowej metody szyfrowania lub wpisanie błędnego klucza szyfrującego, po wyświetlanej nazwie lub adresie MAC zostanie umieszczony wykrzyknik (!).
- Jeśli dany klient nie prowadzi transmisji od co najmniej 10 sekund (a więc prawodpodobnie został rozłączony), po wyświetlanej nazwie lub adresie MAC zostanie umieszczony znak zapytania (?).
- IP Address adres IP urządzenia (o ile zostanie on prawidłowo rozpoznany);
- Tx Packets liczba pakietów wysłanych przez danego klienta;
- Rx Packets liczba pakietów odebranych przez klienta;
- RSSI wskaźnik poziomu sygnału.
- Tx Rate prędkość nadawania danych przez klienta.
- Rx Rate prędkość odbierania danych przez klienta.
- Klikając wiersz na liście klientów, można wyświetlić dodatkowe dane na temat urządzenia podłączonego do AP. Najważniejsze spośród tych informacji to:
- MAC Address adres MAC podłączonego urządzenia; klikająć odsyłacz More Info, można uzyskać dodatkowe informacje na temat producenta danego urządzenia;
- Tx Fail liczba błędów transmisji podczas nadawania danych do urządzenia;
- Tx Bytes liczba bajtów wysłanych do urządzenia;
- Rx Bytes liczba bajtów odebranych z urządzenia;
- Link Time czas aktywności połączenia;
- Aby zaktualizować stan statystyk, należy nacisnąć przycisk Refresh (Odśwież).
- Aby włączyć lub zatrzymać wykres siły sygnału nadawanego przez stacje klienckie, naciśnij przycisk Start/Stop Monitor.
- Wskaźnik poziomu sygnału (RSSI) pracuje w zakresie wartości od 0 (najsłabszy sygnał) do 100 (najsilniejszy). Minimalna wartość, pozwalająca uzyskać szybkie i pewne połączenie wynosi 40.
- Wskaźnik poziomu sygnału działa tylko w trybie APC lub AP nie jest dostępny w połączeniach Bridge i WDS.
- Generowanie listy klientów może trwać do 60 sekund. Jest to związane z koniecznością rozpoznania adresów IP urządzeń współpracujących z AP.
4.1.4. DHCP Clients
Lista użytkowników korzystających z protokołu DHCP. Protokół ten umożliwia automatyczną konfigurację urządzeń podłączających się do punktu dostępu. Na liście umieszczono adresy IP i MAC każdego użytkownika, a także czas (w sekundach), na jaki każdemu z nich przydzielono bieżące ustawienia. Klikając wybrany wiersz w tabeli, a następnie odsyłacz More info, można uzyskać dodatkowe informacje o producencie danego urządzenia.
Aby zaktualizować listę klientów DHCP, należy nacisnąć przycisk Refresh (Odśwież).
4.1.5. Site Survey
Dzięki tej stronie można skorzystać z wbudowanego w oprogramowanie narzędzia do skanowania sieci bezprzewodowych. Za jego pomocą AP wyszukuje sieci (również te, w których są stosowane zabezpieczenia) na wszystkich dostępnych kanałach. W wypadku gdy sieć ma ukryty identyfikator SSID zamiast niego wyświetlana jest informacja <hidden ssid>. Lista dostępnych sieci uporządkowana jest według siły sygnału.
Narzędzie Site Survey wyświetla następujące informacje:
- SSID Nazwa sieci bezprzewodowej.
- Mode Tryb pracy urządzenia:
- AP stacja bazowa;
- Bridge łącze w trybie WDS lub Bridge;
- AdHoc sieć bezpośrednia bez udziału urządzeń nadrzędnych (punktów dostępu itp.).
- Channel Numer wykorzystywanego przez sieć kanału pasma WiFi.
- Modulation Standard, w którym pracuje urządzenie (b, g lub mieszany b+g).
- RSSI Natężenie odbieranego sygnału oraz jego jakość. Im wyższa wartość tego parametru, tym silniejszy sygnał dociera do punktu dostępu. Maksymalna wartość RSSI wynosi 100. Minimalna, przy której można jeszcze uzyskać dobre połączenie to 40.
- SQ Jakość odbieranego sygnału. Im wyższa wartość tego parametru, tym mniejsze są zakłócenia łączności.
- Encryption Informacja, czy dana sieć jest zabezpieczona (ma włączone szyfrowanie transmisji danych).
- Klikając wybrany wiersz, można uzyskać dodatkowe informacje na temat wybranej sieci. Najważniejsze spośród tych informacji to:
- SSID Nazwa sieci, do której można się podłączyć, klikając odsyłacz connect.
- BSSID Identyfikator sieci bezprzewodowej (adres MAC urządzenia AP). Po kliknięciu odsyłacza More info można uzyskać dodatkowe informacje o producencie urządzenia, natomiast connect pozwala podłączyć się do sieci nie tylko na podstawie jej nazwy, ale też adresu MAC stacji bazowej.
- Basic Rates Podstawowe prędkości pracy obsługiwane przez stację bazową.
- Supported Rates Prędkości robocze obsługiwane przez stację bazową.
- Preamble Type Rodzaj preambuły (sygnału poprzedzającego właściwą transmisję danych).
- Aby ponownie uruchomić wykrywanie sieci bezprzewodowej, należy nacisnąć przycisk Refresh (Odśwież).
- Aby włączyć lub zatrzymać wykres siły sygnału nadawanego przez stacje bazowe, naciśnij przycisk Start/Stop Monitor.
Jeśli próba połączenia z wybraną siecią nie powiodła się, przyczynami niepowodzenia mogły być:
- zbyt słaba jakość lub moc sygnału;
- obowiązująca w danej sieci autoryzacja według adresów MAC urządzeń;
- nieprawidłowe klucze WEP lub WPA (jeśli takie szyfrowanie jest stosowane w danej sieci);
- nieprawidłowa konfiguracja punktu dostępu (ustawienia dotyczące preambuły, obsługiwanych prędkości transmisji itp.).
4.1.6. Connection Tracking
Lista umożliwiająca analizę połączeń. Na liście znajdują się takie informacje, jak adres IP oraz port urządzenia źródłowego (z którego dane są wysyłane Source IP, Source Port), adres i port urządzenia docelowego (odbierającego dane Destination IP, Destination Port), protokół wykorzystywany do transmisji danych (UDP lub TCP) oraz stan poszczególnych połączeń.
- Aby ponownie wygenerować listę połączeń, należy nacisnąć przycisk Refresh (Odśwież).
- Przy dużym natężeniu ruchu generowanie listy połączeń może trwać nawet kilka minut.
4.2. Wireless
W tej sekcji umieszczono ustawienia interfejsu WiFi oraz opcje sterujące dostępem urządzeń bezprzewodowych i zabezpieczeniami.
4.2.1. Basic Settings
Podstawowe ustawienia interfejsu radiowego. Po ich modyfikacji należy potwierdzić zmiany, naciskając przycisk OK. Naciśnięcie przycisku Reset przywraca wartości widoczne w chwili otwarcia strony z ustawieniami, a przycisk Apply Changes ponownie uruchamia urządzenie z nowymi ustawieniami.
- Disable WLAN Interface Po zaznaczeniu tej opcji interfejs radiowy zostanie wyłączony.
- Mode Tryb pracy urządzenia. Dostępnych są następujące ustawienia:
- AP Access Point W tym trybie urządzenie stanowi punkt pośredni między siecią lokalną LAN (kablową) a urządzeniami bezprzewodowymi znajdującymi się w zasięgu AP.
- AdHoc Station AP w tym ustawieniu umożliwia bezpośrednią wymianę danych z innym urządzeniem bezprzewodowym. Transmisja odbywa się bez udziału urządzeń nadrzędnych (punktów dostępu itp.).
- APC Infrastructure Client Po wybraniu tej opcji, punkt dostępu pełni rolę karty sieciowej WiFi (urządzenia podrzędnego, które musi nawiązać łączność z innym punktem dostępu).
- P2P Bridge/Bridge Slave Za pomocą tego ustawienia można zbudować dwupunktowy most WiFi, bądź używać urządzenia jako elementu podrzędnego mostu wielopunktowego. Mosty są niewidoczne dla pozostałych urządzeń sieciowych i protokołów.
- Bridge Master Ta opcja umożliwia ustawienie urządzenia AP jako elementu nadrzędnego w moście wielopunktowym. W danym moście może znajdować się tylko jeden element nadrzędny.
- ESSID Nazwa sieci bezprzewodowej. Aby urządzenie mogło korzystać z istniejącej już sieci WiFi (w trybie klienta) lub inni użytkownicy mogli mieć dostęp do naszego urządzenia AP, należy używać takich samych identyfikatorów ESSID.
- Remote BSSID Adres MAC stacji bazowej, do której urządzenie jest podłaczone w trybie klienckim. Ustawienie tej wartości pozwala wybrać określoną stację bazową w sytuacji, gdy w zasięgu znajduje się kilka sieci o tej samej nazwie.
- Channel Number Numer kanału radiowego w paśmie WiFi. Urządzenie APPro umożliwia ręczne określenie kanału roboczego w trybach AP Access Point oraz Bridge. Wybór kanału jest niedostępny w trybach Ad-hoc i klienta AP.
- Modulation Wybór rodzaju obsługiwanej sieci bezprzewodowej. Dostępne są tryby 802.11b (o maksymalnej prędkości transmisji 11 Mbit/s), 802.11g (54 Mbit/s) oraz automatyczny wybór standardu Both (b+g). Optymalny tryb pracy zależy od warunków, w jakich pracuje sieć bezprzewodowa. Generalnie, najlepszą wydajność w pomieszczeniach zapewnia standard 802.11g, jednak w trudnych warunkach lepiej sprawdzić może się 802.11b, szczególnie gdy urządzenie ma pracować na odległości większej niż 1000 metrów i obsługiwać dużą liczbę klientów. Tryb mieszany Both (b+g) może spowolnić prędkość transmisji w wypadku urządzeń 802.11g, ale tylko on zapewnia możliwość jednoczesnego korzystania z punktu dostępu także przez urządzenia zgodne z 802.11b.
- Transmitter Power Moc nadajnika wbudowanego w urządzenie. Moc nadajnika radiowego. Im wyższa moc, tym większy jest zasięg sieci bezprzewodowej. Czasami jednak należy ją obniżyć, aby nie naruszyć obowiązujących w danym kraju przepisów dotyczących mocy nadajników, bądź też nie zakłócać pracy sąsiednich urządzeń bezprzewodowych lub uniknąć przesterowania sygnału radiowego. Za optymalną wartość tego parametru uznaje się 18 dBm. Na liście znajduje się kilka gotowych wartości wyrażonych w miliwatach oraz dBm, natomiast po wybraniu pozycji Manual OFDM/CCK poziomy mocy są określane za pomocą opcji znajdujących się na stronie Wireless/Advanced Settings.
- Tx Rate Prędkość, z jaką sygnał jest wysyłany z nadajnika radiowego. Punkt dostępu potrafi ją regulować samodzielnie (pozycja Auto), co może spowodować obniżenie prędkości w wypadku pojawienia się zakłóceń. Możliwe jest też ręczne określenie prędkości nadawania informacji (od 1 do 54 Mbit/s). Ze względu na czułość urządzenia, optymalna prędkość w trybie 802.11g wynosi 36 Mbit/s, a w 802.11b 11 Mbit/s. W przypadku połączeń zewnętrznych (poza pomieszczeniami zamkniętymi) zaleca się korzystanie z trybu 802.11b.
- Packet Aggregation Opcja usprawniająca pracę w mostach bezprzewodowych. Można z niej korzystać jedynie wtedy, gdy w pozostałych elementach mostu również pracuje oprogramowanie z rodziny APPro. Działanie tej funkcji polega na łączeniu szeregu małych pakietów w jeden duży. Pozwala to znacznie zwiększyć wydajność mostu.
- Peer MAC Address Adres MAC urządzenia nadrzędnego mostu WiFi (wielopunktowego) lub drugiego urządzenia w moście dwupunktowym. Wartość ta ma znaczenie wyłącznie w trybach mostów bezprzewodowych (Bridge). Adres MAC ma postać wartości szesnastkowych oddzielonych dwukropkami (np. 00:34:56:78:9a:bc).
- Slave MAC Address Jeśli punkt dostępu pracuje jako element centralny mostu wielopunktowego, w tych polach należy wpisać adresy MAC elementów podrzędnych. Adres MAC ma postać wartości szesnastkowych oddzielonych dwukropkami (np. 00:34:56:78:9a:bc).
- Repeater Client Ta opcja włącza tryb Repeater, w którym jest powtarzany sygnał obcego urządzenia AP. Funkcja ta działa gdy urządzenie pracuje jako AP. Należy pamiętać, że włączenie tego trybu znacząco obniża wydajność sieci bezprzewodowej. W obecnie dostępnej wersji oprogramowania funkcja ta działa w sieciach bez szyfrowania oraz - zależnie od wersji sterownika radiowego - z szyfrowaniem WEP lub WEP i WPA.
- Remote ESSID Nazwa sieci, której sygnał ma być powtarzany przez Repeater.
- Urządzenie pracujące w trybie 802.11g nie wykrywa (na stronie Site Survey) urządzeń pracujących w standardzie 802.11b oraz nie jest wykrywane przez te urządzenia.
- Urządzenie pracujące w trybie 802.11b nie wykrywa (na stronie Site Survey) urządzeń pracujących w standardzie 802.11g oraz nie jest wykrywane przez te urządzenia.
4.2.2. Advanced Settings
Ustawienia modułu bezprzewodowego dla doświadczonych użytkowników. Tutaj możemy zmienić parametry pracy nadajnika oraz ustawienia transmisji danych. Po modyfikacji parametrów należy potwierdzić zmiany, naciskając przycisk OK. Naciśnięcie przycisku Reset przywraca wartości podczas otwarcia strony z opcjami, a przycisk Apply Changes ponownie uruchamia urządzenie z nowymi ustawieniami.
Ustawienia mocy nadajnika dostępne na tej stronie zostały ograniczone do poziomów dozwolonych na terenie Polski. W oprogramowaniu dostępna jest także alternatywna strona ustawień, w której ograniczenia odpowiadają górnym możliwościom dostępnych urządzeń.
4.2.3. Security
W tej sekcji znajdują się opcje umożliwiające zabezpieczenie sieci bezprzewodowej przed nieproszonymi gośćmi.
4.2.4. Access Control
Kontrola dostępu do sieci bezprzewodowej. Strona ta umożliwia precyzyjne określenie, którym użytkownikom wolno korzystać z sieci zarządzanej przez AP. Po zmianie ustawień należy je potwierdzić, naciskając przycisk OK. Naciśnięcie przycisku Reset przywraca wartości podczas ostatniego załadowania strony, a przycisk Apply Changes ponownie uruchamia AP z nowymi parametrami.
- Access Control Po zaznaczeniu tej opcji zostaną włączone mechanizmy kontroli dostępu do sieci WiFi.
- Access Control Mode Tryb pracy kontroli dostępu. W trybie Allow z punktu dostępu będą mogli korzystać wyłącznie użytkownicy znajdujący się na liście widocznej w dolnej części okna. Z kolei w trybie Deny sytuacja jest odwrotna z AP będą mogli korzystać wszyscy oprócz tych użytkowników, których umieszczono na liście.
- Use TFM MACs Zaznaczenie tej opcji powoduje, że adresy MAC wpisane do tabeli Traffic Managera są uwzględniane podczas przetwarzania listy dostępu.
Pod opisanymi elementami znajduje się lista dostępu. Są na niej widoczne adresy MAC i komentarze opisujące poszczególne pozycje, a także kolumna Mode, pozwalająca określić, czy dany wpis w tabeli ma być aktywny (Active), czy też wyłączony (Disabled). W tabeli znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
4.2.5. WDS Settings
Na tej stronie znajdują się opcje pozwalające skonfigurować mechanizm WDS (systemu dystrybucji bezprzewodowej). System ten umożliwia jednoczesną pracę urządzenia w charakterze AP i mostu bezprzewodowego (wireless bridge). WDS pozwala na szybkie zbudowanie pełnej struktury sieci składającej się z wielu punktów dostępowych połączonych drogą radiową. Tryb WDS można uaktywnić jedynie w trybie AP. Wszystkie urządzenia należące do struktury WDS muszą pracować na tym samym kanale, ale mogą mieć różne identyfikatory SSID. Podczas konfiguracji sieci WDS ważne jest prawidłowe wpisanie adresów MAC jej poszczególnych urządzeń.
W układzie magistrali WDS umożliwia przesłanie sygnału na większą odległość.
WDS w układzie gwiazdy wykorzystuje stacje podrzędne i pozwala rozłożyć ruch na kilka urządzeń AP.
- Urządzenie z uruchomionym trybem WDS jest w pełni funkcjonalne zarówno pod względem obsługi użytkowników podłączonych przez interfejs WLAN, jak przez porty LAN.
- W każdym urządzeniu AP można umieścić maksymalnie sześć wpisów dla pozostałych urządzeń WDS. Jeśli pracują one w układzie magistrali, każdy dodatkowy element łańcucha WDS spowalnia transmisję o 50%.
- WDS Mode Po zaznaczeniu tej opcji punkt dostępu zostanie przełączony w tryb WDS.
Poniżej znajduje się tabela stacji WDS, w której znajdują się adresy MAC i komentarze opisujące poszczególne pozycje, a także kolumna Entry, pozwalająca określić, czy dany wpis w tabeli ma być aktywny (Active), czy też wyłączony (Disabled). W tabeli znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
4.3. TCP/IP
W tej sekcji umieszczono opcje związane z konfiguracją interfejsów LAN (kablowych), zaawansowane opcje zarządzania ruchem w sieci, a także organizacji jej pracy.
4.3.1. Basic Settings
Podstawowe ustawienia dotyczące protokołu TCP/IP oraz roli, jaką w ramach tego protokołu będzie pełnił punkt dostępu. Po modyfikacji parametrów należy potwierdzić zmiany, naciskając przycisk OK. Naciśnięcie przycisku Reset przywraca wartości widoczne w chwili otwarcia strony z ustawieniami, a przycisk Apply Changes ponownie uruchamia urządzenie z nowymi ustawieniami.
Bridge lub inaczej switch jest „przezroczystym” urządzeniem (niewidocznym z punktu widzenia uczestników transmisji danych), które łączący elementy sieci. Bridge operuje na poziomie adresów MAC „uczy się” adresów urządzeń podłączonych do jego portów i nie wymaga jakiejkolwiek konfiguracji. Kierowanie pakietów na odpowiednie porty bridge’a odbywa się na podstawie docelowych adresów MAC.
- Mode Tryb pracy urządzenia w sieci TCP/IP. Dostępne są następujące możliwości:
- Bridge Wszystkie porty są połączone mostem jako interfejs br0. Urządzenie AP pracuje podobnie do zwykłego switcha, zapewniającego wymianę danych między użytkownikami wszystkich aktywnych portów (LAN i WLAN). W trybie tym należy ustawić następujące parametry:
- IP Address adres IP punktu dostępu;
- Subnet Mask maska podsieci.
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC urządzenia AP (jeśli wymagany inny niż standardowy);
- Interfejsy WDS zawsze są połączone mostem z interfejsem WLAN (jako interfejs br0). Wszystkie odwołania do interfejsu WLAN dotyczą zarówno interfejsu wlan0 jak i wlan0-wds0...wlan0-wds5.
- Porty LAN 1-4 urządzenia to interfejs eth0 systemu Linux.
- Port WAN to interfejs eth1 systemu Linux.
- Router W tym trybie wszystkie porty urządzenia AP są niezależne. Urządzenie pracuje jako router trzyportowy (interfejsy eth0, eth1 i br0). Dla każdego z portów należy wybrać niezależne ustawienia IP:
Router jest urządzeniem służącym do łączenia sieci, które działa na poziomie adresów IP. Administrator sieci może przypisać każdemu z interfejsów routera odrębny zakres adresów IP z takiego interfejsu mogą korzystać jedynie urządzenia o adresach należących do zdefiniowanego zakresu. Router analizuje adresy docelowe przetwarzanych pakietów i przesyła dane na odpowiednie interfejsy (te, do których są podłączone komputery docelowe). Jeśli adres odbiorcy pakietu nie pasuje do żadnego z interfejsów, jest on przesyłany do nadrzędnego routera zwanego bramą domyślną.
- IP Address adres IP urządzenia AP;
- Subnet Mask maska podsieci LAN;
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC portu (jeśli wymagany jest inny niż standardowy).
- Router (LAN 1-4, WAN Bridged) Porty LAN (interfejsy eth0 i eth1) są połączone mostem jako interfejs br1 i zachowują się podobnie jak switch. Mają one wspólny adres IP i maskę (ustawienia te pozwalają uzyskać odstęp do AP). Interfejs WLAN pracuje niezależnie od tych portów, a całe urządzenie AP pełni rolę dwuportowego routera kierującego ruchem między portami LAN a WLAN (bezprzewodowym). Wspólne ustawienia tych interfejsów to:
- IP Address adres IP urządzenia AP ustawiony dla interfejsów LAN;
- Subnet Mask maska podsieci LAN;
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC urządzenia AP na portach LAN (należy go wpisać, jeśli konieczne jest użycie innego niż standardowy).
Ponadto dostępne są parametry interfejsu bezprzewodowego (WLAN): - IP Address adres IP urządzenia AP ustawiony dla interfejsu WLAN;
- Subnet Mask maska podsieci WLAN;
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC urządzenia AP na porcie WLAN (należy go wpisać, jeśli konieczne jest użycie innego niż standardowy).
- Router (WLAN, LAN 1-4 Bridged) W tym trybie pierwszy port LAN (LAN 1-4, interfejs eth0) i WLAN (interfejs wlan0) są połączone mostem i działają tak samo jak switch. Oba interfejsy udostępniają strony zarządzania urządzeniem przez ten sam adres IP i przy takiej samej masce podsieci. Drugi port LAN pracuje niezależnie, a całe urządzenie działa jak dwuportowy router między drugim interfejsem LAN a połączonymi WLAN i LAN 1-4. W tym trybie przeznaczeniem drugiego portu LAN jest podłączenie sieci rozległej (WAN), np. Internetu, a zwykle stosuje się także podział łącza z udziałem mechanizmu NAT. Typowym przypadkiem użycia tego trybu jest dzielenie łącza DSL między klientów podłączonych do sieci lokalnej i bezprzewodowej. Wspólne ustawienia interfejsów WLAN i LAN 1-4:
- IP Address adres IP urządzenia AP ustawiony dla interfejsów WLAN i LAN 1-4;
- Subnet Mask maska podsieci lokalnej LAN i WLAN;
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC urządzenia AP na portach LAN i WLAN (należy go wpisać, jeśli konieczne jest użycie innego niż standardowy).
Ustawienia interfejsu WAN, do którego podłączona jest sieć zewnętrzna (Internet): - IP Address adres IP interfejsu WAN w urządzeniu AP;
- Subnet Mask maska podsieci, w której pracuje interfejs WAN;
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC portu WAN (należy go wpisać, jeśli konieczne jest użycie innego niż standardowy).
- Router (WLAN, WAN Bridged) Tryb analogiczny do Router (WLAN, LAN 1-4 Bridged), przy czym połączone mostem są porty WLAN i WAN.
- Router (Repeater WISP) W tym trybie wszystkie porty LAN (LAN 1-4 i WAN, interfejsy eth0 i eth1) oraz WLAN interfejsu pracującego w trybie AP są połączone mostem i działają jak switch (mają m.in. wspólny adres IP). Jednocześnie tworzony jest wirtualny interfejs bezprzewodowy, pracujący w trybie APC. Interfejs ten nosi nazwę Repeater i jest wykorzystywany do łączności z zewnętrzną stacją bazową. Jeśli wykorzystywany jest mechanizm routera, interfejs ten należy wybrać jako zewnętrzny (Uplink). Wspólne ustawienia interfejsów WLAN i LAN:
- IP Address adres IP urządzenia AP ustawiony dla interfejsów WLAN, LAN 1-4 i WAN;
- Subnet Mask maska podsieci lokalnej LAN i WLAN;
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC urządzenia AP na portach LAN i WLAN (należy go wpisać, jeśli konieczne jest użycie innego niż standardowy).
Ustawienia interfejsu Repeater, do którego podłączona jest sieć zewnętrzna (Internet): - IP Address adres IP interfejsu Repeater w urządzeniu AP;
- Subnet Mask maska podsieci, w której pracuje interfejs Repeater;
- Clone MAC Address opcjonalny adres MAC portu Repeater (należy go wpisać, jeśli konieczne jest użycie innego niż standardowy).
- Default Gateway Domyślna brama (adres używany do komunikacji z sieciami zewnętrznymi). Tutaj należy wpisać adres IP routera odpowiedzialnego za wymianę pakietów z siecią nadrzędną.
- DNS1 Address, DNS2 Address Adresy serwerów DNS. Serwery te umożliwiają Access Pointowi powiązanie nazw domen internetowych z ich adresami IP, dzięki czemu musimy pamiętać tylko te pierwsze (np. www.approsoftware.com zamiast 62.146.126.72). W pola te najlepiej wpisać adresy różnych serwerów DNS, aby w razie awarii podstawowego DNS, możliwe było korzystanie z rezerwowego. Ponadto wprowadzenie adresów DNS jest konieczne jeśli została uruchomiona funkcja serwera DHCP gdyż ich adresy są przekazywane klientom korzystającym z tego mechanizmu.
- Time Server Adres serwera podającego aktualną datę i godzinę. Serwery te mają istotne znaczenie podczas synchronizowania pracy sieci, ponadto dzięki nim zegarek w naszym systemie operacyjnym zawsze pracuje dokładnie.
4.3.2. Advanced Settings
Na tej stronie znajdują się zaawansowane ustawienia dotyczące protokołu TCP/IP. Tutaj można szczegółowo skonfigurować funkcje urządzenia, włączyć ograniczenia dostępu lub usunąć narzucone przez dostawcę Internetu, itp. Po modyfikacji parametrów należy potwierdzić zmiany, naciskając przycisk OK. Naciśnięcie przycisku Reset przywraca wartości widoczne w chwili otwarcia strony z ustawieniami, a przycisk Apply Changes ponownie uruchamia urządzenie z nowymi ustawieniami.
- Router Settings Ustawienia routera.
- TCP SACK Algorithm Po włączeniu tej opcji zaczyna działać mechanizm pozwalający zabezpieczyć łącze internetowe przed przeciążeniem w sytuacji, gdy wydłuża się czas potwierdzania pakietów przez odbiorcę. Dzięki niemu następuje powtórne wysłanie jedynie tych pakietów, które faktycznie nie dotarły do celu.
- Packet Size Maksymalny dopuszczalny rozmiar pakietu, odpowiadający parametrowi MTU (Maximum Transmission Unit) danego łącza. Jego zmniejszenie pozwala uniknąć strat pakietów w wypadku gdy łącze jest słabej jakości i zakłócenia często powodują uszkodzenia dużych pakietów. Zmiana tego parametru ma uzasadnienie tylko podczas konfigurowania routera.
- Bridge Settings Ustawienia dotyczące pracy mostu.
- 802.1d Spanning Tree Włącza mechanizm automatycznego konstruowania alternatywnych tras dla pakietów. Dzięki niemu możliwe jest utrzymanie komunikacji nawet w wypadku częściowej awarii połączenia. Ponadto protokół ten dba, aby w danej chwili między dwoma użytkownikami była wykorzystywana tylko jedna z dostępnych ścieżek przesyłu danych. Z opisywyanego mechanizmu można korzystać, gdy obsługują go wszystkie urządzenia na drodze pakietów informacji.
- APC MAC Translation Opcja ta włącza maskowanie adresów MAC urządzeń podłączonych do mostu. Translacja pozwala na podłączenie za urządzeniem APC większej liczby komputerów. Opcja ta powinna być zawsze włączona, o ile w konkretnym przypadku nie podano innych zaleceń (np. w połączeniu PPPoE).
- Remote DHCP Settings Dzięki tym ustawieniom punkt dostępu może automatycznie skonfigurować jeden z interfejsów sieciowych za pomocą zewnętrznego serwera DHCP, a także udostępnić ten serwer użytkownikom naszego urządzenia AP.
- DHCP Client Włącza klienta protokołu automatycznej konfiguracji (DHCP), zezwalającego na pobranie adresu sieciowego dla AP.
- Request IP Address Via Z tej listy możemy wybrać interfejs sieciowy, którego adres ma być automatycznie skonfigurowany za pośrednictwem DHCP. Należy pamiętać, aby interfejs ten był połączony z serwerem DHCP, a adres MAC portu był zapisany w konfiguracji serwera DHCP.
- DHCP Relay Włącza przekazywanie komunikacji DHCP między zewnętrznym serwerem a wewnętrznymi użytkownikami naszego punktu dostępu. Funkcja ta umożliwia konfigurowanie ustawień sieciowych urządzeniom podłączonym bezpośrednio do AP w sytuacji gdy serwer DHCP znajduje się w innej podsieci. Funkcja ta powinna być włączona gdy urządzenie AP pracuje w trybie routera, a zarazem w sieci korzystamy z jednego centralnego serwera DHCP. Funkcje tę należy włączać tylko w trybie routera.
- DHCP Relay IP Adres IP wybranego serwera DHCP do którego mają być przekazywane zapytania klientów.
- Network Address Translation Ustawienia mechanizmu NAT, pełniącego dwie podstawowe funkcje. Najważniejszą z nich jest umożliwienie współdzielenia jednego zewnętrznego adresu sieciowego (internetowego) przez wielu użytkowników sieci wewnętrznej, korzystających z adresów prywatnych (z klas 10.0.0.0/8, 192.168.0.0/16, 172.20.0.0/16). Jednocześnie maskuje on prawdziwe adresy IP urządzeń (są one „widziane” jako jedno) oraz wyklucza możliwość nawiązania bezpośredniego połączenia od strony Internetu z siecią wewnętrzną. To właśnie jest druga popularna funkcja mechanizmu NAT ukrywanie tożsamości i ochrona przed zewnętrznymi atakami znajdujących się za nim użytkowników.
- NAT Włącza mechanizm translacji adresów sieciowych. Korzystanie z tej funkcji jest uzasadnione jedynie w trybie routera.
- Outside Interface Z tej listy należy wybrać połączenie, przez które punkt dostępu komunikuje się z Internetem. Dostępne są porty LAN, WLAN, PPPoE (Point to Point Protocol over Ethernet) oraz Repeater. Po włączeniu funkcji NAT wszystkie pakiety wychodzące z przez wybrany interfejs będą miały adresy IP nadawcy zastąpione adresem IP tego interfejsu.
- Bandwidth Management Ustawienia te umożliwiają wstępne skonfigurowanie mechanizmów sterowania natężeniem przepływu informacji.
- Uplink (Internet) Z tej listy można wybrać połączenie, przez które odbywa się komunikacja z Internetem. Ruch na wybranym interfejsie będzie traktowany przez system zarządzania pasmem jak ruch wychodzący od klienta w kierunku sieci Internet. Należy wybrać tylko jeden interfejs (LAN 1-4, WAN, WLAN, WDS, PPPoE lub Repeater), do którego podłączone jest łącze nadrzędne do sieci zewnętrznej.
- Downlink (Clients) Połączenie lub połączenia używane przez klientów znajdujących się w wewnętrznej sieci punktu dostępu. Ruch na tym interfejsie jest traktowany przez system zarządzania pasmem jak ruch przychodzący z sieci Internet do użytkowników. Można tutaj wybrać kilka interfejsów, do których podłączeni są klienci (LAN 1-4, WAN, WLAN lub WDS), ale nie można wybrać tego samego interfejsu co dla łącza Uplink.
- Other Dodatkowe ustawienia protokołu TCP/IP.
- Modify TTL Opcja bardzo przydatna w wielu sytuacjach. Wpływa ona na wartość parametru TTL (Time To Live) znajdującego się w każdym pakiecie TCP/IP. Parametr ten określa, przez ile urządzeń może przejść pakiet, zanim zostanie uznany za utracony („przeterminowany”) i usunięty. Mechanizm ten powstał, aby zapobiec ciągłemu krążeniu w sieci pakietów, dla których nie można odnaleźć adresu docelowego. W praktyce jednak TTL jest także używany do ograniczania dostępu do Internetu. Po ustawieniu jego wartości na 1 (przez dostawcę łącza), pakiet odbierany z Internetu będzie mógł dotrzeć tylko do pierwszego urządzenia w sieci lokalnej. Jeśli nie będzie to komputer użytkownika, ale np. router, pakiet taki nigdy nie dotrze do celu zostanie usunięty przez wspomniany router. Dostępne są następujące ustawienia tej opcji:
- Disabled Urządzenie standardowo obniża wartość TTL o 1.
- Block Sharing Punkt dostępu ogranicza dostęp do Internetu podłączonym do niego użytkownikom. Dostęp do Sieci otrzymają jedynie urządzenia bezpośrednio połączone z AP, natomiast te, które znajdują się za nimi już nie. W ten sposób możemy chronić łącze przed przeciążeniem przez nadmierną liczbę użytkowników.
- Increment Wartość TTL zostanie powiększona o 1. W ten sposób pakiet zachowuje pierwotną wartość tego parametru, co z kolei pozwala przenieść ograniczenia dostępu z AP na podłączone do niego urządzenia.
- Set 128 Wartość TTL jest ustawiana na 128, co zapewnia nieskrępowany dostęp do Internetu urządzeniom podłączonym do punktu dostępu. Ustawienie to jest o tyle niebezpieczne, że może doprowadzić do powstania pakietów krążących w pętli aż do chwili wyłączenia AP.
- DNS Relay/Cache Po włączeniu tej funkcji urządzenie przejmuje rolę serwera DNS, buforując informacje pochodzące z zewnętrznych serwerów nazw.
4.3.3. Enhanced IP
Ta strona umożlwia przypisywanie dodatkowych adresów IP do poszczególnych interfejsów urządzenia. Adres należy podać wraz z maską, stosując notację skróconą. Przykładowo, w zapisie 192.168.110.200/24 część /24 oznacza, że są ustawione najstarsze 24 bity maski podsieci, co odpowiada pełnemu zapisowi 255.255.255.0.
- Enhanced IP Włącza obsługę dodatkowych adresów IP na wybranych interfejsach.
Poniżej znajduje się tabela dodatkowych adresów IP, w której umieszczono następujące informacje:
- Entry W tej kolumnie można określić, czy dane przypisanie jest aktywne (Active), czy też wyłączone (Disabled).
- IP Address/subnet Dodatkowy adres IP portu wraz z maską podsieci, np. 192.168.110.200/24.
- Interface Nazwa interfejsu, do którego zostanie przypisany dodatkowy adres. Konieczne jest stosowanie takich samych nazw interfejsów, jak w systemie Linux. Na przykład, interfejs WAN nosi nazwę eth1.
W tabeli znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
4.3.4. Enhanced Routing
Ta strona umożlwia określenie dodatkowych tras przesyłania pakietów między siecią lokalną a rozległą. Adres podsieci jest parametrem obowiązkowym i należy go podać wraz z maską, stosując notację skróconą. Przykładowo, w zapisie 192.168.110.200/24 część /24 oznacza, że są ustawione najstarsze 24 bity maski podsieci, co odpowiada pełnemu zapisowi 255.255.255.0. Podawanie pozostałych parametrów trasy nie jest obowiązkowe.
- Enhanced Routing Włącza obsługę dodatkowych tras przesyłania danych.
Poniżej znajduje się tabela dodatkowych adresów IP, w której umieszczono następujące informacje:
- Entry W tej kolumnie można określić, czy dana trasa jest aktywna (Active), czy też wyłączona (Disabled).
- IP Address/subnet Adres podsieci, dla której przeznaczona jest dodatkowa trasa. Parametr ten ma postać adresu IP wraz z maską podsieci, np. 192.168.110.200/24.
- Gateway Adres bramy (urządzenia pośredniczącego w komunikacji z siecią zewnętrzną) przypisany dla danej trasy.
- Metric Wartość liczbowa pomagająca w wyborze najlepszej trasy, jeśli dla danej podsieci dostępnych jest kilka ścieżek routingu. Mniejsze wartości tego parametru odpowiadają trasom o wyższym priorytecie.
- Interface Nazwa interfejsu, przez który będzie kierowany ruch z danej podsieci. Konieczne jest stosowanie takich samych nazw interfejsów, jak w systemie Linux. Na przykład, interfejs WAN nosi nazwę eth1.
W tabeli znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
4.3.5. DHCP Settings
Opcje umożliwiające ustawienie parametrów wbudowanego w AP serwera DHCP. Dzięki niemu urządzenia korzystające z punktu dostępu będą automatycznie konfigurowane, co znacznie ułatwi korzystanie z sieci mniej doświadczonym użytkownikom. Serwer DHCP działa jedynie w jednym z trybów routera.
- DHCP Włącza serwer DHCP wbudowany w oprogramowanie.
- DHCP Clients On Z tej listy można wybrać port lub porty sieciowe, na których dostępna będzie funkcja automatycznego konfigurowania ustawień sieciowych. Nie należy uruchamiać serwera DHCP, jeśli aktywny jest tryb Bridge. W sieci powinien pracować tylko jeden serwer DHCP. Dostępne opcje należy dobrać odpowiednio do wybranego trybu pracy AP (zobacz: rozdział ).
- DHCP Client IP Range Zakres adresów IP zarezerwowanych dla klientów serwera DHCP. Adresy te będą przyznawane automatycznie kolejno podłączającym się użytkownikom. W polach tych należy wpisać wartości prawidłowe dla obowiązujących w danej sieci lokalnej adresów IP oraz maski. Jeśli serwer DHCP ma korzystać wyłącznie z adresów statycznych (patrz niżej), w polach DHCP Client IP Range można wpisać zakres 0.0.0.0 0.0.0.0. Należy też pamiętać, że różnym interfejsom nie można przydzielić różnych grup adresów IP w sieci pracuje tylko jeden serwer DHCP, który zarządza dostępnymi adresami.
- Static ARP Po włączeniu tej opcji wpisy znajdujące się w statycznej tablicy DHCP zostaną umieszczone również w statycznej tablicy ARP. Efektem jest kierowanie całej komunikacji dla danego adresu IP na powiązany z nim adres MAC. Dzięki temu jeśli do sieci podłączy się nowe urządzenie o adresie IP, który jest już używany, nie wywoła ono konfliktu adresów IP. Ponadto urządzenie takie będzie wyłączone z normalnego ruchu sieciowego.
Poniżej znajduje się tabela statycznych powiązań DHCP, w której znajdują się adresy MAC oraz IP, a także komentarze opisujące poszczególne pozycje. W tabeli znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
Serwer
DHCP przydziela użytkownikom następujące parametry:
- Adres IP: zgodny ze zdefiniowaną tablicą statycznych powiązań IP i MAC lub pierwszy wolny z dostępnej puli;
- Adres bramy: adres IP wpisany na stronie TCP/IP Basic Settings w polu IP Address dla interfejsu przypisanego serwerowi DHCP (parametr DHCP Clients On na stronie DHCP Settings);
- Adres serwera nazw: adres podany w polu DNS1 Address na stronie TCP/IP Basic Settings.
Jeśli w danej sieci nie ma wydzielonego serwera DNS, można użyć jednego z publicznie dostępnych:- 194.204.159.1,
- 212.87.0.37,
- 213.134.128.19,
- 213.134.128.20,
- 62.111.156.14.
4.3.6. Firewall
Opcje znajdujące się na tej stronie pozwalają zablokować pakiety określonego typu. Mechanizm ten można wykorzystać do ograniczania ruchu w sieci, bądź do jej zabezpieczania (przez usunięcie pakietów charakterystycznych np. dla wirusów). Blokować można pakiety m.in. o określonym porcie źródłowym oraz docelowym. Odbywa się to na każdym z interfejsów punktu dostępu.
- Firewall Włącza zaporę (funkcję filtrowania pakietów).
- Limit To WWW/Mail Po zaznaczeniu tej opcji zapora będzie przepuszczała wyłącznie ruch związany z przeglądaniem stron WWW oraz wysyłaniem poczty. Pozostałe formy komunikacji zostaną zablokowane.
- Block NETBIOS Traffic Filtrowanie pakietów związanych z usługą NETBIOS. Włączenie tej opcji usuwa z ruchu pomiędzy interfejsami LAN oraz WLAN pakiety używane do komunikacji między komputerami w otoczeniu sieciowym systemów Windows oraz do współdzielenia drukarek i pozostałych zasobów. Ponieważ w pakiety te są wysyłane stosunkowo często, potrafią zmniejszyć użyteczne pasmo transmisyjne. Ponadto włączenie tej funkcji poprawia bezpieczeństwo sieci i uodparnia ją na niektóre formy ataków wirusowych. Funkcja ta działa tylko z protokołem IP, blokując ruch na portach 135, 136, 137, 138 oraz 427, 445, 1025, 1512 jeśli w sieci używany jest inny (np. IPX), NETBIOS działa bez zmian i nadal może ujemnie wpływać na prędkości transmisji bezprzewodowych.
- Block Long Packets Po zaznaczeniu tej opcji urządzenie zacznie blokować pakiety dłuższe niż 1500 bajtów. Pakiety takie mogą być wykorzystywane m.in. podczas prób ataku na urządzenia sieciowe i przez programy usiłujące przekroczyć narzucone limity transferu danych.
- Block Known Threats Po zaznaczeniu tej opcji urządzenie zacznie blokować porty charakterystyczne dla wirusów sieciowych i innych złośliwych programów. Niemożliwe stanie się m.in. zarażanie komputerów czy ich zdalne podsłuchiwanie z Internetu.
- Block P2P Traffic Ta opcja blokuje ruch generowany przez popularne programy do wymiany plików (P2P - ang. peer-to-peer). Programy takie same z siebie nie stanowią zagrożenia, jednak potrafią przeciążać komunikację internetową, a ich nieodpowiedzialne używanie może doprowadzić do zarażenia komputerów bądź naruszenia własności intelektualnej.
- Block Incoming Connects Po włączeniu tej opcji, urządzenie będzie odrzucało wszystkie połączenia przychodzące z sieci zewnętrznej. Uniemożliwia to m.in. zdalne włamywanie się na nieodpowiednio zabezpieczone komputery (pozbawione najnowszych łatek i aktualizacji).
Poniżej znajduje się tablica reguł filtrowania portów, w której umieszczono następujące informacje:
- Source IP Adres źródłowy pakietów, które mają zostać poddane filtrowaniu.
- Port Range Kolumny opisujące początkowy i końcowy port blokowanego zakresu.
- Destination IP Adres docelowy pakietów poddanych filtrowaniu.
- Protocol Filtrowany (blokowany) protokół. Zapora może blokować protokół TCP, UDP lub oba (Both).
- Comment Słowny opis, pozwalający zidentyfikować zestaw ustawień na liście reguł filtrowania.
W tabeli znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
- Filtrowane są wszystkie pakiety na każdym z interfejsów, których port źródłowy lub port docelowy mieszczą się w prawidłowo określonym zakresie. Aby na przykład zablokować cały ruch, należy wpisać zakres 1–65535 zamiast np. 0–0.
- Wymagane jest poprawne wprowadzenie adresu źródłowego i docelowego. Jeśli dana reguła ma dotyczyć dowolnego adresu, należy użyć zapisu 0.0.0.0/0, zamiast np. 0.0.0.0 czy -.-.-.-.
4.3.7. PPPoE Settings
Tutaj znajdują się opcje, dzięki którym urządzenie może się zalogować do sieci zewnętrznej (i udostępnić ją użytkownikom wewnętrznym), używając mechanizmu PPPoE (Point to Point Protocol over Ethernet) czyli protokołu umożliwiającego połączenie z urządzeniem dostępowym przez sieć LAN, ale na podobnych zasadach jak w przypadku modemów telefonicznych (z podaniem nazwy użytkownika i hasła). Mechanizm ten lepiej zabezpiecza lepiej sieć przed próbami nieautoryzowanego dostępu niż lista adresów MAC i umożliwia stosowanie bardziej zaawansowanych metod szyfrowania. Ponadto PPPoE jest niezbędny podczas korzystania z łączy takich jak Neostrada. Urządzenie APPro może także pośredniczyć w komunikacji między użytkownikami sieci wewnętrznej a zewnętrznym serwerem PPPoE co jest konieczne w trybie routera.
- PPPoE Relay Ustawienia mechanizmu przekazywania komunikacji PPPoE.
- PPPoE Relay Support Włącza obsługę przekazywania pakietów PPPoE.
Jeśli urządzenie jest skonfigurowane jako
TCP/IP Bridge (strona
TCP/IP/
Basic Settings):
- Włączanie opcji PPPoE Relay Support nie jest konieczne.
- W wypadku trybu APC konieczne jest włączenie tranlacji adresów MAC (strona TCP/IP/Advanced Settings).
Jeśli urządzenie jest skonfigurowane jako
router:
- Konieczne jest włączenie opcji PPPoE Relay Support.
- W wypadku trybu APC konieczne jest WYŁĄCZENIE translacji adresów MAC - urządzenie jest wtedy przezroczyste dla protokołu PPPoE.
Jeśli urządzenie współpracuje z bazami
MT i konieczne jest przekazywanie więcej niż jednej sesji
PPPoE, należy włączyć tryb
routera i
PPPoE Relay Support, a następnie ustawić odpowiednią liczbę sesji. Nie jest wymagane (a nawet nie jest wskazane) włączanie translacji
NAT, ani przypisywanie adresu
IP do interfejsu po stronie klienta.
- PPPoE Server On Z tej listy należy wybrać interfejs, przez który podłączony jest zewnętrzny serwer PPPoE. Dostępne są: jeden z portów LAN lub interfejs bezprzewodowy (WLAN).
- PPPoE Clients On Interfejs, do którego podłączeni są użytkownicy korzystający z zewnętrznego serwera PPPoE.
- Relay Sessions Liczba sesji (niezależnych połączeń), jakie użytkownicy mogą nawiązać z serwerem PPPoE.
- Idle Timeout Czas (w sekundach), po którym nieaktywne połączenie zostanie przerwane.
- PPPoE Client Ustawienia wymagane do nawiązania połączenia za pomocą protokołu PPPoE ze zdalnym serwerem PPPoE.
- PPPoE Client Włącza funkcję nawiązywania przez punkt dostępu połączenia PPPoE z zewnętrznym serwerem.
- PPPoE Server On Z tej listy należy wybrać interfejs, przez który podłączony jest zewnętrzny serwer PPPoE. Dostępne są: jeden z interfejsów przewodowych (LAN, WAN) lub bezprzewodowy (WLAN).
- PPPoE User Name Nazwa użytkownika serwera PPPoE.
- PPPoE Password Hasło dostępu do serwera PPPoE.
- Encryption Method Metoda szyfrowania danych używana komunikacji przez PPPoE. Dostępne są metody PAP, CHAP, MSCHAP-v1 oraz MSCHAP-v2. Możliwe jest też włączenie automatycznego wyboru metody szyfrowania (pozycja Auto).
Zwykle przy ustawieniu AP jako klienta PPPoE należy skonfigurować urządzenie w tryb routera i włączyć funkcję NAT dla interfejsu PPPoE.
4.3.8. Port Forwarding
Tutaj umieszczono opcje umożliwiające przekazywanie między sieciami zewnętrzną i wewnętrzną pakietów przeznaczonych dla urządzeń o określonych adresach IP i numerach portów. Funkcja ta pozwala ominąć mechanizmy zapory oraz NAT poprzez udostępnienie pojedynczych portów urządzeń klienckich (z prywatnymi adresami IP) na interfejsie urządzenia, do którego przypisano publiczny adres IP. Dzięki niej AP przekaże połączenia przychodzące z Internetu do klienta. Funkcja jest dostępna tylko wtedy gdy został włączony mechanizm NAT.
- DMZ Po zaznaczeniu tej opcji zostanie uruchomiona funkcja przekazywania wszystkich połączeń przychodzących na wskazany adres IP. Jednocześnie urządzenie o tym adresie powinno być odseparowane od reszty sieci wewnętrznej. Funkcja ta nosi nazwę strefy zdemilitaryzowanej (ang. demilitarized zone).
- DMZ IP Address Adres IP urządzenia, przyjmującego połączenia z zewnątrz sieci.
- Port Forwarding Włącza funkcję przekazywania pakietów.
Poniżej znajdują się listy reguł sterujących mechanizmem przekazywania pakietów. Pierwsza z nich służy do przekierowywania pojedynczych portów i zawiera następujące informacje:
- WAN IP Adres IP przyjmujący połączenia z zewnątrz, które następnie zostaną przekierowane na wskazany adres wewnętrzny. Zwykle jest to adres publiczny otrzymany od dostawcy, przypisany do interfejsu wybranego jako Outside Interface na stronie TCP/IP Advanced Settings (w sekcji Network Address Translation). W wypadku konfiguracji opisanych w rozdziałach i jest to adres interfejsu WAN ze strony TCP/IP Basic Settings. Dla konfiguracji z rozdziału jest to z kolei adres interfejsu WLAN. Jeśli adres zewnętrzny jest przydzielany dynamicznie, należy podać wartość 0.0.0.0/0.
- WAN Port Numer portu na interfejsie WAN. Połączenie nawiązane przez ten port z urządzeniem AP zostanie w sposób przezroczysty przekazane na adres IP i port urządzenia docelowego.
- Protocol Protokół, którego pakiety mają być przekazywane przez punkt dostępu. Dostępne są protokoły TCP, UDP, bądź oba (Both).
- LAN IP Adres urządzenia docelowego (do którego pakiety mają być przekazywane).
- LAN Port Numer portu w urządzeniu docelowym, na który będą kierowane pakiety w ramach opisywanego mechanizmu.
- Comment Słowny opis pozwalający zidentyfikować zestaw parametrów na liście reguł forwardowania portów.
Następna tabela umożliwia przekierowywanie całych zakresów portów:
- WAN IP Adres IP przyjmujący połączenia z zewnątrz, które następnie zostaną przekierowane na wskazany adres wewnętrzny.
- Port Range Początkowy i końcowy port przekierowanego zakresu. Połączenia nawiązane przez wskazane porty z urządzeniem AP zostanią w sposób przezroczysty przekazane na te same porty adresu IP urządzenia docelowego.
- Protocol Protokół, którego pakiety mają być przekazywane przez punkt dostępu. Dostępne są protokoły TCP, UDP, bądź oba (Both).
- LAN IP Adres urządzenia docelowego (do którego pakiety mają być przekazywane).
- Comment Słowny opis pozwalający zidentyfikować zestaw parametrów na liście reguł forwardowania portów.
W tabelach znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
4.3.9. Quality of Service
Ta strona zawiera opcje służące do regulacji pracy mechanizmu QoS (Quality of Service). Mechanizm ten decyduje o ruchu pakietów w sieci i po właściwym skonfigurowaniu umożliwi wielu użytkownikom (oraz programom) korzystanie z łącza tak, aby zbytnio nie ograniczać im dostępu do sieci, a zarazem aby nie przeszkadzali oni sobie nawzajem. Ustawienia QoS zostały podzielone na dwie części: ograniczającą globalny ruch oraz nadającą pakietom odpowiednie priorytety. Części te działają niezależnie, dzięki czemu możliwe jest np. wyłączenie ograniczeń ruchu przy jednoczesnym zachowaniu priorytetów. Po zmianie ustawień QoS należy je potwierdzić, naciskając przycisk OK. Naciśnięcie przycisku Reset przywraca wartości widoczne w chwili otwarcia strony z ustawieniami, a przycisk Apply Changes ponownie uruchamia urządzenie z nowymi ustawieniami.
- Traffic Limit Włącza część mechanizmu QoS, która odpowiada za ograniczenia ruchu.
- Downlink Interface/Uplink Interface Tutaj podano informacje, które interfejsy obsługują sieć zewnętrzną (Uplink), a które lokalną (Downlink).
- Downlink Traffic W tym polu należy wpisać maksymalną prędkość, z jaką można pobierać dane przez używane łącze (w kilobitach na sekundę).
- Downlink PPS Maksymalna sumaryczna liczba pakietów pobieranych w ciągu sekundy z sieci zewnętrznej (np. Internetu).
- Uplink Traffic W tym polu można wpisać maksymalną prędkość, z jaką można wysyłać dane przez używane łącze (w kilobitach na sekundę).
- Uplink PPS maksymalna liczba pakietów wysyłanych w ciągu sekundy do sieci zewnętrznej.
Niezależnie od ograniczeń pasma, można przypisywać priorytety wybranym typom ruchu:
- Automatic Priority - Powoduje, że priorytety ruchu są ustalane automatycznie, na podstawie panujących w danym momencie warunków.
- ICMP High Priority - Po zaznaczeniu tej opcji podwyższony priorytet otrzymają pakiety protokołu ICMP, który służy do kontroli transmisji w sieci.
- VoIP High Priority - Nadaje wysoki priorytet pakietom VoIP (wykorzystywanym w telefonii internetowej). Ta sama opcja usprawnia też komunikację bazującą na krótkich pakietach, m.in. stosowaną w grach internetowych.
- WWW High Priority - Włączenie tej opcji spowoduje podwyższenie priorytetu transmisjom wykonywanym podczas przeglądania stron WWW.
- Hardware QoS/NAT - Umożliwia określenie mechanizmu używanego do zarządzania pasmem i translacji adresów sieciowych (NAT). W trybie automatycznym (Auto) mechanizm ten jest wybierany na podstawie aktualnej prędkości transmisji danych. Po wybraniu pozycji Forced wymuszana jest praca sprzętowego mechanizmu zarządzania ruchem. Mechanizm ten oferuje bardzo dużą wydajność, jednak w niektórych sytuacjach może okazać się nie dość dokładny (nie wszystkie pakiety podlegają analizie). Jeśli zostanie wybrana opcja Disabled, zawsze będą działały standardowe mechanizmy NAT i QoS, w których - kosztem wydajności - wykonywana jest pełna analiza ruchu.
4.3.10. Traffic Manager
Tutaj znajdują się opcje pozwalające przydzielić każdemu użytkownikowi określone pasmo transmisji.
- Traffic Manager Włącza mechanizm zarządzania ruchem.
- Unlisted Client Traffic Określa postępowanie wobec pakietów wysyłanych i odbieranych przez użytkowników, których nie umieszczono na liście reguł. Dostępne ustawienia to:
- Block blokuje pakiety dla tych urządzeń;
- Forward przesyła pakiety dalej.
- Downlink Interface Interfejs do którego podłączeni są użytkownicy AP.
- Uplink Interface Interfejs, przez który odbywa się komunikacja z siecią zewnętrzną (np. Internetem).
- Use MACs in ACL Po zaznaczeniu tej opcji adresy MAC wpisane to tablicy Traffic Managera będą także uwzględnianie przez mechanizm kontroli dostępu (strona Wireless/Access Control).
- Downlink Burst Ilość danych (w kilobajtach i pakietach), jaka zostanie przesłana bez ograniczeń w stronę sieci lokalnej, zanim włączy się mechanizm ograniczania pasma. Początkowe wyłączanie ograniczeń dotyczy każdego nowo nawiązanego połączenia.
- Uplink Burst Ilość danych (w kilobajtach i pakietach), jaka zostanie przesłana bez ograniczeń w stronę sieci zewnętrznej, zanim włączy się mechanizm ograniczania pasma. Opisane początkowe wyłączanie ograniczeń dotyczy każdego nowo nawiązanego połączenia.
Poniżej znajduje się tabela reguł zarządzania ruchem, w której umieszczono następujące informacje:
- Entry W tej kolumnie można określić, czy dana reguła Traffic Managera jest aktywna (Active), czy też wyłączona (Disabled).
- MAC Address Adres MAC urządzenia, którego ruch zostanie poddany regulacji. Podawanie tego parametru nie jest obowiązkowe.
- IP Address Adres IP użytkownika, którego ruch zostanie poddany regulacji. Zastosowany mechanizm Traffic Managera wymaga podania adresów IP użytkowników sieci. Możliwe jest również określenie całej podklasy IP przez zastosowanie skróconego zapisu xxx.xxx.xxx.xxx/yy (gdzie /yy oznacza liczbę początkowych bitów maski podsieci, które zostały ustawione na 1).
- Mode Protokół, którego działanie będzie podlegało regułom Traffic Managera:
- TCP ograniczany jest jedynie ruch w sesjach TCP (np. podczas przeglądania stron WWW, przesyłania poczty czy transferu plików przez P2P i FTP).
- UDP ograniczany jest jedynie ruch UDP (komunikatory, telefonia VoIP, niektóre programy P2P).
- Both ograniczany jest zarówno ruch UDP jak i TCP.
- Downlink Przydzielona danemu użytkownikowi prędkość pobierania danych (w kilobitach na sekundę).
- Uplink Maksymalna dostępna dla danego użytkownika prędkość wysyłania danych (w kilobitach na sekundę).
- PPS Maksymalna liczba pakietów przesyłanych w ciągu sekundy. Wpisanie wartości 0 spowoduje, że prędkość pakietowa nie będzie ograniczana.
- Connections Maksymalna liczba jednoczesnych połączeń TCP. Wpisanie wartości 0 spowoduje wyłączenie tego ograniczenia.
- Comment Słowny opis ułatwiający zidentyfikowanie pozycji na liście reguł zarządzania pasmem.
W tabeli znajdują się również następujące przyciski:
- Add Row Przycisk pozwalający dodać kolejny wiersz do tabeli.
- Remove All Ten przycisk usuwa z tabeli wszystkie pozycje.
- × Przycisk usuwający z tabeli wybrany wiersz.
- Strzałki zmiany kolejności i sortowania, pozwalające na uporządkowanie tabeli.
- Ograniczenie liczby połączeń dotyczy całego ruchu TCP, bez względu na używany protokół.
- Ograniczenie prędkości przesyłania pakietów działa w obie strony zarówno dla transmisji nadawanych, jak i odbieranych.
4.4. Other
Ta sekcja zwiera opcje i odnośniki niezwiązane z ustawieniami sieciowymi. Umożliwiają one m.in. włączenie funkcji nadzorujących oraz aktualizację oprogramowania.
4.4.1. Reboot
Na tej stronie znajduje się tylko jeden przycisk Reboot System. Jego naciśnięcie spowoduje ponowne uruchomienie urządzenia (ten sam efekt daje wyłączenie i włączenie AP). Z urządzenia można będzie korzystać dopiero wtedy, gdy zasygnalizuje to dioda CPU na obudowie punktu dostępu.
4.4.2. Firmware/Configuration Management
Dzięki tej stronie można uaktualnić oprogramowanie urządzenia. Przed wykonaniem tej operacji należy pobrać najnowszą wersję oprogramowania dla AP. Nie powinno się instalować innych typów oprogramowania dla punktów dostępu nieoryginalne wersje firmware’u mogą unieruchomić urządzenie w stopniu wymuszającym oddanie AP do serwisu.
- Restore Default Po naciśnięciu tego przycisku zostaną przywrócone domyślne ustawienia punktu dostępu (podobnie jak po użyciu przycisku Reset na obudowie urządzenia). Standardowa konfiguracja stanie się aktywna po ponownym uruchomieniu AP.
- Backup/Upload Configuration Elementy pozwalające zapisać w pliku bieżącą konfigurację urządzenia oraz ją odtworzyć.
- Click here […] Odsyłacz umożliwiający pobranie pliku zawierającego bieżącą konfigurację urządzenia. Plik jest zapisany w formacie GZIP.
- Select Configuration File Tutaj można wpisać lub wybrać nazwę pliku konfiguracyjnego (zapisanego wcześniej), który zostanie wysłany do urządzenia AP.
- Upload Config Po naciśnięciu tego przycisku wybrany wcześniej plik zostanie wysłany do punktu dostępu. Funkcja ta jest przydatna, jeśli chcemy szybko odtworzyć prawidłową konfigurację urządzenia. Odczytana konfiguracja stanie się aktywna po ponownym uruchomieniu AP.
- Reset Przywraca polu Select Configuration File jego początkową wartość.
- Firmware Upgrade Tutaj znajdują się elementy pozwalające wysłać do urządzenia nowszą wersję oprogramowania przeznaczonego dla punktu dostępu.
- Select Firmware File W tym polu należy wpisać lub wybrać nazwę pliku zawierającego nową wersję firmware’u.
- Upload Firmware Wysyła wskazany plik do urządzenia. Po udanym zakończeniu tej operacji należy ponownie uruchomić punkt dostępu.
- Reset Przywraca polu Select Firmware File jego początkową wartość.
4.4.3. Password Change
Strona umożliwiająca zmianę hasła dostępu do urządzenia. Te same dane można następnie wykorzystać podczas logowania się do AP za pomocą programów obsługujących protokoły Telnet lub SSH. Aby usunąć to zabezpieczenie, wystarczy zatwierdzić puste pola z nazwą użytkownika i hasłami (wtedy zmiany parametrów AP będzie mógł dokonać każdy użytkownik sieci).
- User Name Nowa nazwa użytkownika, umożliwiająca zalogowanie do punktu dostepu.
- New Password Nowe hasło dostępu do interfejsu zarządzania. Po kliknięciu odsyłacza [show password] zostanie wyświetlona treść hasła.
- Confirm Password Tutaj należy ponownie wpisać hasło. Powtórzenie to pozwala uniknąć wpisania błędnego hasła.
- OK Po naciśnięciu tego przycisku zacznie obowiązywać nowe hasło dostępu.
- Reset Przycisk ten przywraca opisanym powyżej polom ich początkowe wartości.
4.4.4. System Settings
Strona pozwalająca m.in. uruchomić watchdoga (moduł nadzorujący pracę urządzenia) a także skorzystać z serwera odpowiedzialnego za prowadzenie rejestru zdarzeń.
Pliki z ustawieniami i danymi dla pomocy technicznej są zapisane w formacie TAR.GZ.
- Pliki pomocy technicznej mogą zawierać hasła oraz adresy IP innych urządzeń.
- Tworzenie pliku pomocy technicznej może trwać nawet kilka minut.
4.4.5. Browse Logs
Ta strona udostępnia przechowywane przez urządzenie rejestry zdarzeń. Z urządzenia można pobrać Messages Log (komunikaty sysloga związane z pracą systemu Linux) oraz Station Log (lista podłączonych klientów wraz z zapisanym statusem oraz poziomem sygnału). Uzyskane z urządzenia dane można przetwarzać za pomocą przeznaczonych do tego narzędzi analitycznych.
4.4.6. Register Now!
Ta strona umożliwia zarejestrowanie punktu dostępu w systemie autorów oprogramowania. Dzięki rejestracji użytkownicy urządzenia APPro mogą otrzymywać informacje związane z jego oprogramowaniem, m.in. komunikaty o najnowszych uaktualnieniach. Adresy e-mailowe zarejestrowanych użytkowników nie będą udostępniane osobom trzecim. Zarejestrowanie kilku punktów dostępu z użyciem jednego adresu e-mail nie zwielokrotni liczby komunikatów wysyłanych na podany adres.
- Register Po naciśnięciu tego przycisku adres e-mail wpisany w polu powyżej zostanie wysłany do autorów oprogramowania APPro. Jednocześnie oprogramowanie przestanie wyświetlać komunikaty z prośbą o zarejestrowanie punktu dostępu.
4.4.7. Technical Support
Po kliknięciu tej pozycji w przeglądarce pojawi się witryna http://approsoftware.com/. Na stronie tej można znaleźć liczne porady, forum a także nawiązać kontakt z autorami oprogramowania, którzy pomogą w rozwiązaniu napotkanych problemów.
4.4.8. Upload License
Za pomocą tej strony można wysłać do urządzenia plik licencyjny, uaktywniający wbudowane oprogramowanie. Jednocześnie znajdują się tu informacje niezbędne do wygenerowania wspomnianego pliku. Strona ta jest przydatna jedynie w wypadku uszkodzenia zawartości pamięci flash urządzenia (najczęściej na skutek prób samodzielnego wgrania niedopowiedniego firmware'u) lub podczas zmiany typu zaistalowanego oprgogramowania. Gotowy plik z licencją należy wskazać za pomocą pola Select License File oraz wysłać go do urządzenia, naciskając przycisk Upload License.
4.5. Statistics
W tej sekcji znajdują się zbiorcze informacje, na podstawie których można więcej się dowiedzieć o stanie i dotychczasowej pracy punktu dostępu.
Należy pamiętać że statystyki te zostaną utracone po restarcie urządzenia
4.5.1. Transfer Statistics
Statystyka ruchu w sieci nadzorowanej przez punkt dostępu. Można tu znaleźć godzinne statystkiki ruchu, średnie prędkości wysyłania i odbierania danych na każdym z interfejsów (Current Traffic), a także godzinne (Hourly), dzienne (Daily), tygodniowe (Weekly) i miesięczne obciążenie (Monthly Traffic) interfejsu bezprzewodowego WLAN.
4.5.2. Traffic Manager Statistics
Strona ta zawiera statystyki poszczególnych klientów zapisanych na liście reguł modułu Traffic Manager. Statytsyki dotyczą ruchu wychodzącego z AP przez poszczególne interfejsy. Każdemu intefejsowi odpowiada osobna tabela statystyk. W każdej sekcji znajdują się takie informacje, jak adresy MAC oraz IP danego urządzenia, ilość przesłanych danych (Bytes Sent) i pakietów (Packets Sent), a także aktualna prędkość transmisji w kilobitach na sekundę i pakietach na sekundę (Current Rate). Po kliknięciu wiersza w tabeli wyświetlane są ustawienia Traffic Managera obowiązującej dla danej pozycji.
Restart lub zmiana konfiguracji urządzenia może trwać kilka minut. Prawidłowe wartości statystyk pojawią się dopiero po zakończeniu tej operacji.
5. Konfiguracja z poziomu konsoli
5.1. Logowanie do konsoli urządzenia
Oprogramowanie z rodziny APPro umożliwia korzystanie z konsoli systemu Linux, dostępnej za pomocą protokołów Telnet lub SSH.
Wymagania
W wypadku systemu Windows zaleca się stosowanie klienta SSH Putty (http://www.chiark.greenend.org.uk/~sgtatham/putty/download.html), a użytkownicy systemów Linux oraz Mac OS X mogą wykorzystać klienta dostępnego w systemie.
Czynności do wykonania (system Windows)
- Uruchom klienta Putty i wpisz następujące dane:
- Host name: adres IP urządzenia AP;
- Protocol: SSH;
- Port: 22.
- Naciśnij przycisk Open. Wpisz takie same login i hasło jakie są używane w interfejsie WWW.
Czynności do wykonania (systemy Linux, Mac OS X)
- Wydaj polecenie ssh -l login adres_ip, gdzie:
- login: login do urządzenia (taki sam jak do interfejsu WWW);
- adres_ip: adres urządzenia AP, na którym chcemy się zalogować.
- Po wyświetleniu pytania o hasło wpisz takie samo hasło, jak do interfejsu WWW.
Po zalogowaniu użytkownik posiada dostęp do shella zgodnego z
Bash. Podstawowym narzędziem konfiguracyjnym jest edytor
vi. Pełną listę dostępnych poleceń można uzyskać, naciskając dwukrotnie klawisz
TAB, zaś skróconą pomoc dla każdego z poleceń otrzymuje się przez wywołanie ich z parametrem
-h. W poniższej instrukcji omówiono jedynie wybrane polecenia shella, charakterystyczne dla oprogramowania z rodziny
APPro. Pełną dokumentację każdego z poleceń oraz instrukcję obsługi edytora
vi znaleźć można na stronach:
- http://man.przez.net/
- http://busybox.net/
- http://www.linuxcentrum.com/artykuly.php?id=123
- http://www.wonder.pl/index.php/SamouczekEdytoraVi
oraz w książkach:
- Edytor vi
Autorzy: Linda Lamb, Arnold Robbins
Tłumaczenie: Tomasz Żmijewski
ISBN: 83-7197-539-2 - bash. Wprowadzenie
Autorzy: Cameron Newham, Bill Rosenblatt
Tłumaczenie: Daniel Kaczmarek (przedmowa, rozdz. 1 8, 10 12), Małgorzata Czart (rozdz. 9, dod. A D)
ISBN: 83-246-0047-7
5.2. Organizacja systemu plików
Oprogramowanie urządzenia używa systemu plików zintegrowanego z firmware’em i użytkownik nie ma możliwości jej bezpośredniej modyfikacji. Aby umożliwić użytkownikowi ingerencję w zawartość i konfigurację oprogramowania, wydzielono katalogi /etc i /usr/local, których zawartość może być zapisana do pamięci flash poleceniem flash save. Zostanie ona odtworzona w momencie ponownego startu urządzenia.
System plików urządzenia jest zorganizowany w sposób typowy dla systemu Linux. Poszczególne katalogi zawierają:
- /bin programy i narzędzia;
- /dev pliki specjalne urządzeń;
- /etc pliki konfiguracyjne;
- /lib biblioteki;
- /proc interfejs jądra systemu (kernela);
- /sbin programy i narzędzia administracyjne;
- /tmp katalog tymczasowy, pliki robocze;
- /usr/bin dodatkowe programy i narzędzia;
- /usr/sbin programy i narzędzia administracyjne;
- /usr/local programy i skrypty instalowane przez użytkownika;
- /var pliki robocze;
- /var/log logi systemowe;
- /web strony WWW.
Z punktu widzenia użytkownika oprogramowania APPro najważniejsze pliki znajdują się w katalogach /etc, /usr/local oraz /var/log.
Przeznaczenie plików konfiguracyjnych w katalogu /etc jest następujące:
- appro.conf główny plik konfiguracyjny AP;
- hw.conf informacje o konfiguracji sprzętowej (plik jest budowany automatycznie podczas startu AP);
- macaccess.conf konfiguracja listy dostępu (ACL) dla stacji klienckich;
Format pliku: mac komentarz, gdzie: - mac: adres MAC klienta w postaci 00:23:45:67:89:ab,
- komentarz: opcjonalny opis.
- portfiltering.conf konfiguracja mechanizmu filtrowania portów;
Format pliku: start end tryb komentarz, gdzie: - start: początkowy port zakresu (od 1 do 65535);
- end: końcowy port zakresu (od 1 do 65535);
- tryb: 0 UDP + TCP, 1 TCP, 2 UDP;
- komentarz: opcjonalny opis.
- portforwarding.conf konfiguracja mechanizmu forwardowania portów;
Format pliku: wan_ip wan_port tryb dest_ip dest_port komentarz, gdzie: - wan_ip: adres interfejsu WAN, np. 0.0.0.0/0;
- wan_port: port na interfejsie WAN, np. 4662;
- tryb: 0 TCP, 1 UDP;
- dest_ip: docelowy adres IP, np. 192.168.3.244;
- dest_port: numer docelowego portu (od 1 do 65535);
- komentarz: opcjonalny opis.
- traffic.conf konfiguracja mechanizmu Traffic Manager;
Format pliku: adres_mac adres_ip tryb downlink uplink connections packets komentarz, gdzie: - adres_mac: adres MAC w postaci 00:23:45:67:89:ab;
- adres_ip: adres IP w postaci 1.1.1.1, 1.1.1.1/24;
- tryb: 0 TCP+UDP, 1 TCP, 2 UDP, 3 blokada;
- downlink: górna granica prędkości Downlink (pobierania z sieci zewnętrznej) lub 0 (jeśli bez ograniczeń);
- uplink: górna granica prędkości Uplink (wysyłania do sieci zewnętrznej) lub 0 (jeśli bez ograniczeń);
- connections: maksymalna liczba jednoczesnych połączeń lub 0 (jeśli bez ograniczeń);
- packets: maksymalna liczba pakietów przesyłanych w ciągu sekundy lub 0 (jeśli bez ograniczeń);
- komentarz: opcjonalny opis.
- wds.conf konfiguracja mechanizmów WDS;
Format pliku: mac komentarz, gdzie: - mac: adres MAC urządzenia WDS w postaci 00:23:45:67:89:ab,
- komentarz: opcjonalny opis.
- wlan.conf plik pozwalający dopisać dodatkowe parametry interfejsu radiowego;
Lista poleceń iwpriv w postaci:/bin/iwpriv wlan0 set_mib DIG_enable=1
/bin/iwpriv wlan0 set_mib rssi_dump=1
Lista jest uruchamiana na końcu procesu konfiguracji interfejsu radiowego. - wpa-aes.conf konfiguracja szyfrowania WPA/AES;
- wpa2-aes.conf konfiguracja szyfrowania WPA2/AES;
- wpa-tkip.conf konfiguracja szyfrowania WPA/TKIP;
- addr.conf plik pozwalający przypisać każdemu z interfejsów dodatkowe adresy IP;
- route.conf plik pozwalający dodać dodatkowe, statyczne ścieżki routingu;
- qos.conf plik pozwalający użytkownikowi dodać własny, niezależny mechanizm QoS;
- crontabs/root konfiguracja demona cron, odpowiedzialnego za okresowe uruchamianie procesów. Crontab zastosowany w oprogramowaniu z rodziny APPro używa formatu Dillon's Cron.
- firewall/input.sh plik pozwalający dopisać dodatkowe polecenia firewalla dla łańcucha INPUT;
- firewall/forward.sh plik pozwalający dopisać dodatkowe polecenia firewalla dla łańcucha FORWARD;
- firewall/output.sh plik pozwala dopisać dodatkowe polecenia firewalla dla łańcucha OUTPUT;
- firewall/nat.sh plik pozwala dopisać dodatkowe polecenia firewalla dla tablic MANGLE i NAT;
- inetd.conf konfiguracja demona inetd, odpowiedzialnego w oprogramowaniu za uruchamianie serwera Telenet lub SSH. Edycja pliku pozwala zablokować dostęp poprzez Telnet lub SSH.
- inittab konfiguracja procesu init, odpowiedzialnego za start systemu i kolejność uruchamiania procesów;
- passwd tymczasowy plik z hasłami, tworzony na podstawie pliku defaults/passwd.def oraz konfiguracji AP;
- resolv.conf tymczasowy plik z konfiguracją resolvera (klienta DNS), tworzony na podstawie pliku defaults/resolv.conf.def oraz konfiguracji AP. Edytując ten plik, można zmienić serwery DNS z których korzysta oprogramowanie urządzenia.
- udhcpd.conf tymczasowy plik z konfiguracją serwera DHCP, tworzony na podstawie plików udhcpd.static.conf i defaults/udhcpd.conf.def. Edytując plik defaults/udhcpd.conf, można zmienić konfigurację serwera DHCP.
- udhcpd.static.conf plik zawierający konfigurację statycznych wpisów DHCP. Podczas startu serwera DHCP plik ten jest używany do budowy pliku udhcpd.conf.
- ppp katalog zawierający konfiguracje serwera i klienta PPPoE;
- TZ plik zawierający definicję strefy czasowej (timezone), używany przez oprogramowanie z rodziny APPro do prawidłowego ustawienia zegara;
- ssh katalog z kluczami szyfrującymi, używanymi przez serwer SSH.
Dokładne informacje o wykorzystywanym formacie plików konfiguracyjnych można znaleźć w podręczniku systemu Linux. Użytkownik ma możliwość zapisania zawartości katalogu /etc w pamięci flash urządzenia poleceniem flash save.
Wszystkie pliki konfiguracyjne oprogramowania APPro są podatne na błędy składni. Podczas edycji należy ściśle przestrzegać poprawnego formatu tych plików. Jakikolwiek błąd może oznaczać konieczność zresetowania urządzenia w celu odzyskania dostępu do niego.
Podczas aktualizacji domyślne ustawienia mogą zostać zapisane ze względów bezpieczeństwa w następujących plikach i katalogach:
- /etc/crontabs/
- /etc/crontabs/root
- /etc/defaults/
- /etc/defaults/udhcpd.conf.def
- /etc/defaults/resolv.conf.def
- /etc/defaults/passwd.def
- /etc/fstab
- /etc/inetd.conf
- /etc/inittab
- /etc/ppp/
- /etc/ppp/pppoe-server-options
- /etc/ppp/options
- /etc/ppp/pap-secrets -> chap-secrets
- /etc/ppp/chap-secrets
- /etc/qos.conf
- /etc/wlan.conf
Katalog /usr/local
Katalog /usr/local przeznaczony jest na skrypty i programy użytkownika. Te ostatnie powinny zostać skompilowane dla architektury MIPS i mieć rozmiar pliku nie przekraczający 128 KB. Jeśli użytkownik chce uruchamiać własny skrypt podczas startu urządzenia APPro, powinien nadać mu nazwę user.sh, po czym zapisać go w katalogu /usr/local. Następnie należy ustawić atrybut wykonywalności (polecenie chmod a+x user.sh) i zapisać zawartość katalogu poleceniem flash save. Od tego momentu skrypt użytkownika będzie uruchamiany podczas każdego uaktywniania konfiguracji oprogramowania APPro.
Należy pamiętać że skrypt powinien używać shella /bin/sh, a nie /bin/bash!
Przykładowy skrypt:
#!/bin/sh
echo "Test konfiguracji"
Aby zachować zawartość tego katalogu w pamięci flash należy użyć polecenia flash save.
Katalog /var/log
Katalog ten zawiera następujące pliki logów (rejestrów zdarzeń) generowane przez oprogramowania urządzenia:
- boot.log komunikaty związane z uruchamianiem oprogramowania APPro;
- iwpriv.log log konfiguracji interfejsu radiowego AP;
- messages.log komunikaty wysyłane za pomocą mechanizmu syslog;
- webs.log logi serwera WWW;
- webs.log.err komunikaty błędów związane z serwerem WWW.
Pliki logów usuwane są co godzinę, co jest konieczne ze względu na niewielką ilość wolnego miejsca w systemie plików. Jeśli przechowywanie logów oraz ich analiza są potrzebne przez dłuższy czas, należy skonfigurować urządzenie APPro tak, aby logi były przesyłane na zdalny serwer syslog.
5.3. Polecenia charakterystyczne dla oprogramowania APPro
- arp -an wyświetla aktualną zawartość tablicy ARP (zawiera ona powiązania między adresami MAC oraz IP);
- cat /proc/wlan0/sta_info polecenie wyświetlające pełne informacje o klientach bezprzewodowych podłączonych do urządzenia APPro. Poleceniem tym można sprawdzić parametry połączenia, takie jak RSSI:
[...]
rssi: 35
wds_tx_bytes: 457717677
wds_rx_bytes: 703255291
wds_tx_pkts: 1235093
wds_rx_pkts: 1325243
wds_tx_fail: 2
[...]
current_tx_rate: 11
current_rx_rate: 11
[...]
gdzie: - tx oznacza wysyłanie bajtów i pakietów,
- rx odbieranie,
- tx_fail błędy transmisji,
- a current odnosi się do aktualnych prędkości transmisji.
- connection_tracking.sh skrypt wyświetlający listę sesji TCP/IP obsługiwanych przez urządzenie;
- flash save zapis katalogów /etc i /usr/local do pamięci flash;
- flash restore odtwarzanie zawartości katalogów /etc i /usr/local z pamięci flash;
- flash dump nazwa_pliku polecenie zrzuca zawartość pamięci flash (zawierającej firmware) do pliku o podanej nazwie;
- flash bootloader-dump nazwa_pliku polecenie zrzuca zawartość pamięci flash (zawierającej bootloader, czyli program ładujący firmware) do pliku o podanej nazwie;
- flash hardware polecenie wyświetlające konfigurację sprzętową urządzenia;
- flash save-config zapis konfiguracji systemu do pamięci flash urządzenia. Zapisywane są następujące pliki: /etc/appro.conf, /etc/macaccess.conf, /etc/portfiltering.conf, /etc/portforwarding.conf, /etc/traffic.conf, /etc/udhcpd.static.conf, /etc/wds.conf oraz katalogi: /etc/ppp, /etc/ssh.
- flash restore-config odtwarzanie konfiguracji systemu z pamięci flash;
- flash --reset przywracanie domyślnej konfiguracji oprogramowania;
- system scan uruchomienie skanowania sieci bezprzewodowych;
- system sta_info polecenie wyświetlające pełną informację o klientach sieci bezprzewodowej;
- system module _TEMP odczyt temperatury urządzenia (dotyczy urządzeń z zainstalowanym modułem rozszerzającym);
- system module _VOLT odczyt napięcia zasilającego (dotyczy urządzeń z zainstalowanym modułem rozszerzającym);
- system module _LM35 odczyt temperatury za pomocą precyzyjnego sensora LM35 (sensor powinien być wcześniej zainstalowany przez użytkownika na module rozszerzającym);
- vnstat -tr -i wlan0 polecenie umożliwia analizę ruchu na wybranym interfejsie i podaje aktualny transfer w kilobajtach/sek oraz w pakietach/sek;
- vnstat -h -i wlan0 polecenie wyświetla godzinne statystyki ruchu dla wskazanego interfejsu w postaci wykresu;
- vnstat -d -i wlan0 polecenie wyświetla dzienne statystyki ruchu dla wskazanego interfejsu w postaci tabeli;
- vnstat -w -i wlan0 polecenie wyświetla tygodniowe statystyki ruchu dla wskazanego interfejsu w postaci tabeli;
- ifstat -W -i eth0,eth1,wlan0 -T -S -b 1 polecenie udostępnia aktualizowane w czasie rzeczywistym informacje o ruchu na każdym z interfejsów;
- iwpriv polecenie to umożliwia zaawansowaną konfigurację interfejsu radiowego;
W poleceniu stosowane są własne, niestandardowe parametry niezgodne ze standardem
wireless tools. Poniżej znajduje się lista nieudokumentowanych parametrów (o nieznanym znaczeniu):
Parametr | | Maks. liczba znaków na wejściu | Maks. liczba znaków na wyjściu |
| set_mib | (89F1): | set 350 char | & get 0 |
| get_mib | (89F2): | set 40 char | & get 128 byte |
| write_reg | (89F3): | set 128 char | & get 0 |
| read_reg | (89F4): | set 128 char | & get 128 byte |
| write_mem | (89F5): | set 128 char | & get 0 |
| read_mem | (89F6): | set 128 char | & get 128 byte |
| write_bb | (89FA): | set 128 char | & get 0 |
| read_bb | (89FB): | set 128 char | & get 128 byte |
| write_rf | (89FC): | set 128 char | & get 0 |
| read_rf | (89FD): | set 128 char | & get 128 byte |
| del_sta | (89F7): | set 128 char | & get 0 |
| write_eeprom | (89F8): | set 128 char | & get 0 |
| read_eeprom | (89F9): | set 128 char | & get 128 byte |
| mp_start | (8B61): | set 0 | & get 0 |
| mp_stop | (8B62): | set 0 | & get 0 |
| mp_rate | (8B63): | set 40 char | & get 0 |
| mp_channel | (8B64): | set 40 char | & get 0 |
| mp_txpower | (8B65): | set 40 char | & get 0 |
| mp_ctx | (8B66): | set 128 char | & get 0 |
| mp_arx | (8B67): | set 40 char | & get 128 char |
| mp_bssid | (8B68): | set 40 char | & get 0 |
| mp_ant | (8B69): | set 40 char | & get 0 |
| mp_query | (8B72): | set 40 char | & get 0 |
- reload polecenie przeładowuje konfigurację AP, podobnie jak naciśnięcie przycisku Apply Changes w interfejsie WWW programu;
- start.sh skrypt ponownie ładujący konfigurację urządzenia. Uruchomienie skryptu odpowiada naciśnięciu przycisku Apply Changes w interfejsie WWW programu. Zamiast tego skryptu zaleca się użycia polecenia reload;
- tcpdump narzędzie służące do przechwytywania i analizy pakietów transmitowanych przez urządzenie. Jest uproszczoną wersją sniffera TCPdump spotykanego w każdej dystrybucji Linuksa. Program akceptuje następujące parametry:
- -i interfejs interfejs który ma być monitorowany;
- -f wyrażenie opcjonalne wyrażenie filtrujące (składnia została opisana poniżej).
- ! negacja następnego parametru;
- proto udp|tcp|icmp protokół, który ma być monitorowany;
- sport numer_portu port źródłowy monitorowanych pakietów;
- dport numer_portu port docelowy monitorowanych pakietów;
- src adres IP adres źródłowy monitorowanych pakietów;
- dst adres IP adres docelowy monitorowanych pakietów.
Przykład zastosowania:tcpdump -i wlan0 -f proto tcp src 192.168.3.1.
- tc class stats dev wlan0 polecenie wyświetlające statystyki Traffic Managera dla wybranego interfejsu (wlan0, eth0 lub eth1);
- tc class stats dev imq0 polecenie wyświetlające statystyki QoS dla ruchu uplink (interfejs imq0) lub downlink (interfejs imq1);
5.4. Proces uruchamiania oprogramowania APPro
Po uruchomieniu bootloadera następuje załadowanie skompresowanego kernela. Kolejne etapy to uruchomienie kernela w pamięci RAM. Następnie uruchamiany jest skrypt boot.sh, który wykonuje poniższe operacje:
- ładownie modułów;
- konfiguracja kernela;
- dekompresja pliku z danymi użytkownika (zapisanymi poleceniem flash save);
- dekompresja danych konfiguracyjnych (zapisanych poleceniem flash save-config);
- odczytanie konfiguracji sprzętowej;
- uruchomienie procesów wywoływanych jednorazowo po restarcie AP;
- uruchomienie demona inetd;
- uruchomienie programu init.
Dalszy przebieg uruchamiania zależy od konfiguracji programu init, która standardowo powoduje:
- uruchomienie mechanizmów rejestru zdarzeń;
- uruchomienie skryptu start.sh, odpowiedzialnego za rekonfigurację AP;
- uruchomienie serwera WWW, watchdoga i crona.
Skrypt start.sh odpowiada za właściwą konfigurację urządzenia APPro zarówno podczas restartu, jak i po naciśnięciu przycisku Apply Changes w interfejsie WWW. Wykonuje on kolejno następujące czynności:
- odczytanie konfiguracji;
- wyłączenie modułu radiowego;
- konfiguracja parametrów interfejsu radiowego;
- konfiguracja ustawień TCP/IP;
- restart demonów realizujących dodatkowe funkcje;
- konfiguracja DNS, DHCP RELAY, SSH, PPPOE RELAY, WPA;
- uruchomienie skryptów odpowiedzialnych za konfigurację:
- /bin/dhcp.sh klienta i serwera DHCP;
- /bin/pppoe.sh klienta PPPoE;
- /bin/firewall.sh firewalla;
- /bin/qos.sh QoS.
Konfiguracja demona inetd zapewnia obsługę serwisów telnet oraz ssh. Można ją zmienić przez edycję pliku /etc/inetd.conf. W wypadku modyfikacji skryptów należy pamiętać, że wszelkie pomyłki mogą doprowadzić do nieprawidłowej pracy AP i konieczności przywrócenia ustawień domyślnych (za pomocą przycisku Reset). Ponadto przed uruchomieniem skryptu qos.sh zawsze należy uruchomić skrypt firewall.sh w przeciwnym razie QoS nie będzie funkcjonował prawidłowo.
5.5. Konfiguracja interfejsów oprogramowania APPro
Oprogramowanie z rodziny APPro wykorzystuje szereg interfejsów systemowych, zwykle odpowiadających fizycznym interfejsom urządzenia. Najważniejsze z nich wymieniono poniżej:
- eth0 Pierwszy interfejs Ethernet kontrolera RTL8186, któremu odpowiadają porty LAN 1-4 AP. Zwykle interfejs ten służy do podłączania sieci lokalnej.
- eth1 Drugi interfejs Ethernet kontrolera RTL8186. Odpowiada mu port WAN urządzenia AP. Najczęściej port ten służy do podłączania sieci lokalnej lub łącza WAN (np. internetowego).
- wlan0 Podstawowy interfejs radiowy dla trybów AP, APC i Ad-hoc.
- wlan0–wds0 wlan0–wds5 Wirtualne interfejsy radiowe wykorzystywane w trybach WDS i Bridge. Każde z urządzeń pracujących w tych trybach otrzymuje oddzielny port wlan0–wdsX, gdzie X jest numerem kolejnego wpisu w tablicy WDS lub Bridge.
W zależności od potrzeb, interfejsy oprogramowania APPro są łączone w most (bridge) za pomocą mechanizmów kernela oraz narzędzia brctl. Konfiguracja bridge’a zależy od trybu pracy AP ustawionego na stronie TCP/IP Basic Settings/Mode:
- Bridge
- W tym trybie wszystkie interfejsy, tzn. eth0, eth1, wlan0 oraz aktywne interfejsy wlan0–wds0 wlan0–wds5 (o ile włączony jest mechanizm WDS i wpisane adresy MAC urządzeń) są połączone jako interfejs br0.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane na stronie TCP/IP Basic Settings są przypisane do interfejsu br0.
- Router
- Interfejs wlan0 oraz aktywne interfejsy wlan0–wds0 wlan0–wds5 (o ile włączony jest mechanizm WDS i wpisane adresy MAC urządzeń) są połączone jako interfejs br0.
- Interfejs eth0 pracuje niezależnie.
- Interfejs eth1 pracuje niezależnie.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane w polach LAN 1-4 są przypisane do interfejsu eth0.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane w polach WAN są przypisane do interfejsu eth1.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane w polach WLAN są przypisane do interfejsu br0.
- Router (LAN 1-4, WAN Bridged)
- Interfejs wlan0 oraz aktywne interfejsy wlan0–wds0 wlan0–wds5 (o ile włączony jest mechanizm WDS i wpisane adresy MAC urządzeń) są połączone jako interfejs br0.
- Interfejsy eth0 oraz eth1 są przypisane do interfejsu br1.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane w polach LAN 1-4 są przypisane do interfejsu br1.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane w polach WLAN są przypisane do interfejsu br0.
- Router (WLAN, LAN 1-4 Bridged)
- Interfejsy eth0, wlan0 oraz aktywne interfejsy wlan0–wds0 wlan0–wds5 (o ile włączony jest mechanizm WDS i wpisane adresy MAC urządzeń) są połączone jako interfejs br0.
- Interfejs WAN pracuje niezależnie.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane w polach LAN 1-4 są przypisane do interfejsu br0.
- Adresy IP, MAC i maska wpisane w polach WAN są przypisane do interfejsu eth1.
W oprogramowaniu z rodziny APPro imq0 oraz imq1 służą one do zarządzania pasmem, ale nie mają przypisanych adresów IP.
5.6. Mechanizm firewalla
Oprogramowanie z rodziny APPro wykorzystuje zaporę iptables, stosowany zarówno w konfiguracji routera, jak i bridge’a. Oprogramowanie używa mechanizmu firewalla do:
- filtrowania ruchu NETBIOS, o ile została włączona opcja Block NETBIOS Traffic. Blokowany jest wtedy ruch TCP/UDP obsługiwany przez porty 135, 137, 138, 139, 427, 445, 1025 oraz 1512.
- filtrowania ruchu na wskazanych przez użytkownika portach (strona Firewall w interfejsie zarządzania);
- oznaczania (markowania) pakietów na potrzeby mechanizmów QoS i Traffic Manager;
- ograniczania liczby jednoczesnych połączeń oraz szybkości przesyłania pakietów;
- realizacji funkcji NAT.
Szczegółowy schemat przepływu pakietów przez firewall używany w oprogramowaniu z rodziny APPro:
- Użytkownik oprogramowania APPro ma możliwość dokonywania zaawansowanej konfiguracji firewalla poprzez modyfikację skryptów zawartych w katalogu /etc/firewall/. Należy jednak pamiętać o zapisywaniu wprowadzonych zmian poleceniem flash save.
- Pełna lista rozszerzeń zainstalowanych dla iptables jest dostępna po wydaniu polecenia iptables -h.
- Dodatkowe informacje na temat pracy mechanizmów firewalla można znaleźć pod adresem http://www.docum.org/docum.org/kptd/.
5.7. Mechanizm QoS
Dzięki mechanizmom zarządzania pasmem urządzenie AP może zapewnić każdemu z użytkowników odpowiednią jakość dostępu do sieci WAN (zwykle Internetu), zapobiegając przeciążeniu łącza. Oprogramowanie urządzenia APPro używa trzech niezależnych mechanizmów zarządzania pasmem:
- QoS mechanizm ten wykorzystuje następujące interfejsy:
- imq0 na ten interfejs jest kierowany ruch UPLINK (wychodzący z interfejsu ustawionego jako Uplink (Internet) na stronie TCP/IP Advanced Settings);
- imq1 interfejs, na który jest przekierowywany ruch DOWNLINK (czyli wychodzący z interfejsów wskazanych jako Downlink (Clients) na stronie TCP/IP Advanced Settings);
- Flow Limits mechanizm ten ogranicza globalnie (dla wszystkich użytkowników i wszystkich rodzajów ruchu) prędkość przesyłania pakietów i liczbę połączeń. W tym celu używane są moduły limit i connlimit zapory ogniowej (firewalla). Ograniczanie ruchu odbywa się w łańcuchu FORWARD. Połączenia przekraczające zadeklarowane wartości są odrzucane z komunikatem tcp-reset.
- Traffic Manager mechanizm wykorzystujący interfejsy eth0, eth1, wlan0 oraz wlan0–wds0 do wlan0–wds5. O ich wyborze decydują ustawienia dla ruchu UPLINK (wychodzącego z interfejsu ustawionego jako Uplink (Internet) na stronie TCP/IP Advanced Settings) oraz DOWNLINK (wychodzącego z interfejsów określonych jako Downlink (Clients) na stronie TCP/IP Advanced Settings).
Mechanizm QoS tworzy cztery klasy HTB na każdym z interfejsów imq0 i imq1 na podstawie konfiguracji ze strony Quality of Service. Dla każdej z klas tworzona jest kolejka ESFQ. Przypisywanie ruchu do poszczególnych kolejek odbywa się na podstawie portów oraz oznaczania pakietów za pomocą modułu IPP2P.
- Mechanizm Traffic Managera tworzy odrębną kolejkę dla każdego użytkownika zdefiniowanego za pomocą adresu IP lub MAC (na stronie Traffic Manager). Ponadto dla każdego użytkownika dodawane są wpisy w łańcuchu FORWARD zapory, które ograniczają do zadeklarowanych wartości prędkości przesyłania pakietów oraz liczbę jednoczesnych połączeń.
- Dodatkowo gdy opcja Unlisted Clients Traffic jest ustawiona na Block, mechanizm zapory ogniowej jest wykorzystywany do przepuszczania w łańcuchu FORWARD jedynie ruchu z odpowiednią kombinacją adresów IP i MAC.
6. Dla zaawansowanych
6.1. Syslog
Syslog jest mechanizmem umożliwiającym rejestrowanie komunikatów o zdarzeniach przez specjalny zdalny serwer. Serwer sysloga znajduje się w każdej dystrybucji systemu Linux, ale zwykle jest skonfigurowany w taki sposób, aby przyjmował komunikaty wyłącznie z komputera lokalnego (nie z sieci).
Aby skonfigurować linuksowy serwer sysloga w sposób umożliwiający odbiór komunikatów wysyłanych przez urządzenie APPro, należy do parametrów jego wywołania dopisać opcję -r.
Szczegółowe informacje na temat tych ustawień można znaleźć w dokumentacji dołączonej do dystrybucji systemu operacyjnego.
Użytkownicy systemu Windows również mogą skorzystać ze zdalnego serwera syslog. W tym celu mogą oni np. zainstalować oprogramowanie dostępne na stronie http://www.kiwisyslog.com/index.php wystarczy nawet wersja bezpłatna (freeware) tego programu. W tym celu należy zainstalować program, uruchomić go w domyślnej konfiguracji (na porcie 514 protokołu UDP) i dopilnować, aby bez przerwy on działał w systemie (co zapewni ciągły odbiór komunikatów).
Po uruchomieniu serwera syslog należy podać jego adres IP w konfiguracji urządzenia APPro (strona System Settings, pole Syslog server IP Address rozdzial ). Oczywiście, powinna istnieć łączność między punktem dostępu a komputerem rejestrującym zdarzenia. Oznacza to m.in. konieczność takiego ustawienia zapory ogniowej, aby przepuszczany był ruch na porcie 514 UDP.
Komunikaty wysyłane do serwera sysloga mają następującą postać:
wlan0: A expired STA is resumed - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A STA is expired - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A expired STA is resumed - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A STA is expired - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A expired STA is resumed - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A STA is expired - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A expired STA is resumed - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A STA is expired - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A expired STA is resumed - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A STA is expired - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A expired STA is resumed - 00:E0:98:C5:9D:1C
wlan0: A STA is expired - 00:4F:62:02:B3:0D
wlan0: A expired STA is resumed - 00:4F:62:02:B3:0D
wlan0: A STA is expired - 00:4F:62:02:B3:0D
wlan0: A expired STA is resumed - 00:4F:62:02:B3:0D
wlan0: A STA is expired - 00:4F:62:02:B3:0D
6.2. Wyświetlanie komunikatów dla klientów
W niektórych sytuacjach pojawia się potrzeba wyświetlenia specjalnych komunikatów wybranym klientom łączącym się z AP. Funkcję tę można uzyskać w urządzeniach APPro, o ile zostaną spełnione następujące warunki:
- Urządzenia bazujące na układzie RTL8181 muszą pracować w trybie routera.
- Urządzenia bazujące na układzie RTL8186 mogą pracować w trybie bridge’a lub routera.
- Wymagana jest znajomość systemu Linux, programu iptables, powłoki bash oraz edytora vi.
- Należy zainstalować najnowszą wersję oprogramowania APPro.
Podczas konfigurowania urządzenia należy zachować najwyższą uwagę. Opisana poniżej procedura jest przeznaczona dla zaawansowanych użytkowników, a popełnione podczas jej wykonywania błędy mogą doprowadzić do zablokowania dostępu do urządzenia AP!!!
- W urządzeniu należy umieścić przygotowaną stronę WWW z komunikatem przeznaczonym dla użytkowników. Plik z tą stroną powinien być możliwie mały, a sama strona prosta. Jeśli wymagane jest dodanie do niej elementów graficznych, należy je umieścić na innych serwerach, skąd będą pobierane podczas wyświetlania. Stronę zapisz w katalogu /usr/local/ (w strukturze plików urządzenia AP).
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# cd /usr/local/
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# vi powiadomienie.htm
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//IETF//DTD HTML 2.0//EN">
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Blokada dostepu do sieci INTERNET</TITLE>
</HEAD>
<BODY>
<H1>BRAK DOSTEPU DO SIECI INTERNET</H1>
Dostęp do sieci Internet został zablokowany.
<P>
Prosimy o kontakt z działem obsługi klienta tel xx xx xx xx xx.
<P>
</BODY></HTML>
- Napisz skrypt pełniący rolę serwera WWW. Skrypt umieść w katalogu /usr/local/ (w strukturze plików urządzenia AP).
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# vi webserver.sh
#!/bin/sh
enter=`echo -e "\r"`
read request
while :
do
read header
if [ "$header" = "$enter" ] ; then
cat /usr/local/powiadomienie.htm
exit
fi
done
- Dopisz wywołanie skryptu do listy zadań demona inetd, tak aby odbywało się ono podczas nawiązywania połączeń na określonym porcie (w naszym przypadku 1080).
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# vi /etc/inetd.conf
1080 stream tcp nowait root /usr/local/webserver.sh webserver.sh
- Następnie nadaj skryptowi prawo do wykonywania.
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# chmod u+x webserver.sh
- Zapisz nowe ustawienia w pamięci flash AP.
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# flash save
- Wprowadzone zmiany będą uaktywniane po każdym uruchomieniu AP. Można też włączyć nową konfigurację bez restartowania urządzenia AP. W tym celu wystarczy ponownie uruchomić demona inetd. Aby tego dokonać, odnajdź identyfikator pid demona na liście procesów, zatrzymaj go poleceniem kill i ponownie uruchom proces.
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# ps
PID Uid VmSize Stat Command
1 admin 364 S init
2 admin SW [keventd]
3 admin SWN [ksoftirqd_CPU0]
4 admin SW [kswapd]
5 admin SW [bdflush]
6 admin SW [kupdated]
7 admin SW [mtdblockd]
29 admin 244 S /sbin/watchdog -t 20 /dev/watchdog
474 admin 488 S -sh
476 admin 372 S /usr/sbin/crond -f
477 admin 272 S /usr/sbin/rtl8181d
478 admin 416 S /bin/sh /usr/sbin/watchdog.sh
5246 admin 284 S telnetd
5247 admin 544 S -sh
5511 admin 364 S inetd <---------
6361 admin 220 S sleep 1140 |
6406 admin 404 S /bin/webs |
6423 admin 332 R ps |
|
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# kill 5511 --
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)# inetd
- Po zrestartowaniu inetd warto sprawdzić czy nowa konfiguracja prawidłowo działa. W tym celu za pomocą przeglądarki wyświetl stronę o adresie http://adres_ip_ap:1080/. Powinien pojawić się następujący komunikat:
BRAK DOSTĘPU DO SIECI INTERNET
Dostęp do sieci Internet został zablokowany.
Prosimy o kontakt z działem obsługi klienta tel xx xx xx xx xx.
- Jeśli pojawiły się jakieś problemy, sprawdź prawidłowość wykonania dotychczasowych kroków.
- Listę klientów, którym chcesz wyświetlać powiadomienie, możesz utworzyć ręcznie, np.:
iptables -t nat -I PREROUTING -p tcp -s adres.ip.klienta --dport 80 -j DNAT --to adres.ip.acces.pointu:1080
- Możesz też umieścić listę klientów w pliku /etc/firewall/nat.sh:
Online.PL/APPro (Poltegor.zachod)#vi /etc/firewall/nat.sh
# użyj polecenia flash save, aby zapamiętać ten plik
# miejsce na Twoje regułki:
iptables -t nat -I PREROUTING -p tcp -s 192.168.15.12 --dport 80 -j DNAT --to 192.168.3.3:1080
- W ostatnim wypadku pamiętaj o zapisaniu pliku w pamięci urządzenia poleceniem flash save i o uaktywnieniu nowej konfiguracji za pomocą polecenia reload.
Jeśli wymagane są większe zmiany w konfiguracji AP, przydatne jest utworzenie pliku /usr/local/user.sh, który jest automatycznie uruchamiany podczas restartu lub uaktywniania konfiguracji AP. Plik /usr/local/user.sh oraz całe katalogi /usr/local i /etc można zapisać do pamięci flash poleceniem flash save. Należy pamiętać, że w przypadku uruchamiania procesów za pomocą pliku /usr/local/user.sh należy najpierw zakończyć procesy już działające (uruchomione w poprzedniej instancji). Skrypt ten musi być odporny na wielokrotne wywołania, ponieważ jest on uruchamiany nie tylko podczas startu systemu, lecz również po każdym naciśnięciu przycisku Apply Changes lub wydaniu polecenia reload.
6.3. Modyfikowanie plików systemowych
Zmiany dokonane w plikach systemowych (np. w skryptach zmieniających konfigurację) należy zapisać w pamięci flash urządzenia. Aby tego dokonać, należy:
- Skompresować wybrane pliki:
tar -zcvf /tmp/user.tgz /etc /usr/local /bin/plik1 /usr/sbin/plik2 ...
- Zapisać je w pamięci flash:
flash save-file /tmp/user.tgz.
- Zapisane w ten sposób pliki są automatycznie odtwarzane podczas restartu AP. Należy pamiętać że błąd w pliku może uniemożliwić korzystanie z AP aż do momentu przywrócenia jego domyślnej konfiguracji.
- W wypadku zajęcia przestrzeni flash, przeznaczonej do zapisu plików systemowych, niemożliwe staje się korzystanie z polecenia flash save (polecenie to wykorzystuje ten sam obszar pamięci). Oczywiście dostępne jest polecenie flash save-config. Na zapis plików zarezerwowano 128 KB pamięci flash.
6.4. Rozłączanie wybranej stacji klienckiej
Aby uniemożliwić korzystanie z naszego punktu dostępu komputerowi lub innemu urządzeniu o znanym adresie MAC (np. 00:11:1e:00:0d:4e), należy wpisać polecenie /bin/iwpriv wlan0 del_sta 00111e000d4e.
6.5. Rozszerzone logowanie parametrów łącza za pomocą mechanizmu syslog
Mechanizm syslog pozwala na rejestrowanie (na osobnym serwerze) dużych ilości informacji o stanie połączeń sieciowych. Dzięki syslogowi można ominąć ograniczenia wynikające ze stosunkowo małej pojemności pamięci AP.
Wpisanie poleceń:
ifconfig wlan0 down
/bin/iwpriv wlan0 set_mib rssi_dump=1
/bin/iwpriv wlan0 set_mib crc_log=1
ifconfig wlan0 up
spowoduje włączenie logowania parametrów.
Polecenie dmesg umożliwia wyświetlenie dużych ilości informacji o stanie połączeń:
[1] rssi 44% real 47 tx 11 rx 11
[2] rssi 41% real 41 tx 11 rx 11
[1] rssi 44% real 34 tx 11 rx 11
[2] rssi 41% real 38 tx 11 rx 11
pierwsze pole oznacza numer stacji, kolejne wartości RSSI, natomiast tx 11 i rx 11 opisują aktualne prędkości wysyłania i odbierania danych z danej stacji (w tym wypadku 11 Mbit/s).
6.6. Naprawa uszkodzonego firmware’u za pomocą TFTP
Procedura ponownej instalacji oprogramowania fabrycznego jest opisana w witrynie APProSoftware.com.
http://approsoftware.com/pl/podstrona-recovery.html
6.7. Optymalizacja wydajności
Optymalizacja wydajności sieci WiFi wymaga bardzo obszernej wiedzy i dużego doświadczenia. Dlatego zaleca się przestrzegania poniższych wskazówek, a w razie potrzeby także korzystania z pomocy doświadczonego administratora WiFi.
Najnowsze oprogramowanie urządzeń APPro osiąga w testach prędkości transmisji do 24 Mbit/s (UDP), jednak wydajność osiągana w konkretnej lokalizacji zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj urządzenia znajdującego się po drugiej stronie łącza, zakłócenia, czy stabilność sygnału.
Zalecenia ogólne
- Należy stosować wyłącznie anteny renomowanych producentów. Na stacjach bazowych powinny być instalowane anteny kolinearne lub sektorowe pracujące w polaryzacji pionowej, na stacjach klienckich panele wykonane w technologii mikropaskowej.
- Podczas instalowania anten należ pamiętać, że większemu zyskowi anteny towarzyszy mniejszy kąt promieniowania sygnału w pionie. Kąt ten waha się od 3 do 30 stopni, a w praktyce oznacza to, że anteny należy montować na tej samej wysokości, bądź antenę stacji bazowej powinno się pochylić w kierunku anten klienckich.
- Anteny muszą się „widzieć” bez jakichkolwiek przeszkód, a ponadto należy zadbać o brak przeszkód w tzw. strefie Fresnela. W uproszczeniu strefę tę można traktować jak prosty tunel łączący stację bazową ze stacją kliencką. Zależnie od odległości między urządzeniami, średnica tego tunelu wynosi od 5 do 30 metrów (większej odległości odpowiada większa średnica). W strefie tej nie powinno być żadnych drzew, szczytów dachów, kominów itp.
- Długość kabli antenowych nie powinna przekraczać trzech metrów, a same kable powinny być wykonane przez renomowanych producentów (wraz z zainstalowanymi złączami).
- Stacje klienckie powinny znajdować się w podobnej odległości od stacji bazowej.
- Jeśli istotne znaczenie ma wydajność sieci, pojedyncza stacja bazowa nie powinna obsługiwać więcej niż 15 klientów jest to spowodowane ograniczeniami systemu transmisji bezprzewodowej.
- Podczas wyboru kanału roboczego najlepszy będzie taki, który jest oddalony o co najmniej trzy kanały od innych używanych na danym obszarze. Nigdy nie należy ustawiać kanałów sąsiadujących z tymi, które zajęły urządzenia emitujące silny sygnał.
Poniższe ustawienia można zmienić na stronie Wireless/Advanced Settings interfejsu urządzenia.
Zalecane optymalne ustawienia dla trybu 802.11b
- Modulation: 802.11b;
- ACK Timeout: 170 do 255;
- Beacon Interval: 100 do 500;
- TX Power: 18 dBm;
- Tx Rate: 11 Mbit;
- Busy channel sensing: Energy Detection;
- Long retry limit: 3;
- Short retry limit: 1;
- Short Preamble: włączone.
Zalecane optymalne ustawienia dla trybu 802.11g
- Modulation: 802.11g;
- ACK Timeout: 170 do 255;
- Beacon Interval: 100 do 500;
- TX Power: 18 dBm;
- Tx Rate: 36 M lub 54 M.
lub alternatywnie:
- TX Rate: Auto;
- Tx Operation Rate: 36 M lub 54 M;
- Tx Basic Rate: 36 M lub 54 M.
a następnie:
- Busy Channel Sensing: Energy Detection;
- Long Retry Limit: 3;
- Short Retry Limit: 1;
- Short Preamble: włączone;
- Disable G-Protection: zaznaczyć, jeśli w sieci nie ma urządzeń 802.11b. W przeciwnym wypadku opcja ta powinna być wyłączona.
Zalecane optymalne ustawienia dla trybu 802.11b/g
- Modulation: Both (g+b);
- ACK Timeout: 170 do 255;
- Beacon Interval: 100 do 500;
- TX Power: 18 dBm;
- TX Rate: Auto;
- Tx Operation Rate: 1, 2, 5.5, 11, 36 lub 54;
- Tx Basic Rate: 1, 2, 5.5, 11, 36 lub 54;
- Busy Channel Sensing: Energy Detection;
- Long Retry Limit: 3;
- Short Retry Limit: 1;
- Disable G-Protection: W trybie mieszanym opcja ta powinna być wyłączona.
Ustawienia „bezpieczne”, zalecane dla sieci, w których pojawiają się problemy z poprawną transmisją danych
- Modulation: Both (g+b);
- Enable Packet Aggregation: wyłączyć;
- ACK Timeout: 255;
- Fragment Threshold: 2346;
- RTS Threshold: 2347;
- Beacon Interval: 100;
- DTIM Period: 3;
- TX Power: 18 dBm;
- Tx Rate: Auto;
- Tx Operation Rate: zaznaczyć wszystkie opcje;
- Tx Basic Rate: 1, 2, 5.5, 11;
- Short Preamble: wyłączyć;
- Busy Channel Sensing: Energy Detection;
- Long Retry Limit: 6;
- Short Retry Limit: 6;
- Disable G-Protection: wyłączyć.
Optymalizacja przepustowości urządzenia
Niektóre funkcje oprogramowania APPro znacznie obciążają procesor urządzenia AP. Największy wpływ na wydajność mają funkcje NAT i QoS.
- Po włączeniu mechanizmu QoS należy pamiętać, że ruch transmitowany przez urządzenie APPro nie powinien przekraczać 40 Mbit/s (z włączonym sprzętowym NAT-em).
- W wypadku korzystania z Traffic Managera maksymalna prędkość transmisji danych wynosi około 40 Mbit/s (z włączonym sprzętowym NAT-em).
- Maksymalne pasmo przypisane pojedynczemu klientowi w Traffic Managerze nie powinno być większe niż 30 Mbit/s (z włączonym sprzętowym NAT-em).
Podane powyżej prędkości dotyczą transmisji przez złącza Ethernet. Przesyłanie danych interfejsem radiowym wiąże się z limitem 24 Mbit/s, obecnym dla standardu 802.11g.
Aby uzyskać największą wydajność urządzenia w trybie 802.11g, należy wyłączyć następujące funkcje:
- NETBIOS Filtering (strona Wireless/Advanced Settings);
- Firewall;
- Port Forwarding;
- Quality of Service;
- Traffic Manager (wszystkie te funkcje znajdują się w sekcji TCP/IP).
Jeśli wymagane jest osiągniecie maksymalnej prędkości transmisji, należy korzystać z Traffic Managera w trybie Bridge (TCP/IP) i nie powinno się używać funkcji takich jak Block NETBIOS Traffic, Firewall, Port Forwarding czy Quality of Service.
6.8. Usuwanie problemów w sieciach o niskiej wydajności
Jeśli w danej sieci często pojawiają się znaczne opóźnienia transmisji, straty pakietów, spadek wydajności lub rozłączanie klientów, należy znaleźć przyczyny problemów i w miarę możliwości je usnąć. Diagnostykę rozpoczynamy od następujących czynności:
- Sprawdź wartości zwracane przez polecenie ping dla pakietów o rozmiarze 100 bajtów do każdego klienta pakiety testowe powinny być przesyłane bez strat, w czasie krótszym niż 5 ms.
- Uruchom polecenie ping dla pakietów o rozmiarze 1300 bajtów również tutaj nie powinno być strat, a zmierzony czas nie powinien przekraczać 12 ms.
- Zaloguj się do punktu dostępu za pomocą klienta Telnet i uruchom polecenie cat /proc/wlan0/sta_info, po czym sprawdź, czy dla każdej stacji klienckiej następujące wpisy mają prawidłowe wartości, na przykład:
- tx_bytes: 266623897,
- rx_bytes: 566937573,
- tx_pkts: 484798,
- rx_pkts: 620389,
- tx_fail: 100 (wartość ta nie powinna przekraczać 0,1% parametru tx_pkts),
- rssi: 55 (wartość ta nie powinna być mniejsza niż 40),
- current_tx_rate: 11 (we wszystkich urządzeniach wartości tx_rate i rx_rate powinny być takie same),
- current_rx_rate: 11.
Jeśli dla jednego z połączeń opisane próby dadzą negatywny wynik, prawdopodobną przyczyną problemów jest nieprawidłowa instalacja antenowa lub konfiguracja po stronie klienta. Jeśli nieprawidłowe wartości znajdują się u większej liczby klientów, należy sprawdzić antenę i ustawienia stacji bazowej.
- Zapoznaj się z ogólnymi zaleceniami przedstawionymi w rozdziale oraz sprawdź, czy nie została przekroczona maksymalna wydajność urządzenia w danej konfiguracji.
- Ustaw „bezpieczną” konfigurację interfejsu radiowego, opisaną w rozdziale .
- Sprawdź efekt zmiany opcji Disable G-Protection.
- Jeśli problem polega na okresowym rozłączaniu stacji klienckich lub powtarzającym się co kilka sekund zanikaniem sygnału, należy wyłączyć agregację pakietów.
- Jeśli w sieci pojawiają się duże opóźnienia (długie czasy zgłaszane przez polecenie ping), przyczyną może być ustawiona zbyt niska prędkość transmisji w stosunku do ruchu wymuszanego przez klientów. Minimalna prędkość transmisji zapewniająca w miarę krótkie opóźnienia wynosi 5.5 M. Jeśli ruch przekracza wydajność danego odcinka łącza, należy go ograniczyć za pomocą Traffic Managera. Limity prędkości należy tak ustawić, aby uzyskać akceptowalne poziomy opóźnień.
- Jeśli sieć ma duże opóźnienia i niską wydajność, przyczyną problemów może być przeciążenie AP spowodowane przekroczeniem maksymalnych parametrów (patrz: rozdział ) lub podłączeniem zbyt dużej liczby klientów radiowych. W takim wypadku należy dokonać aktualizacji oprogramowania do najnowszej wersji, zrezygnować z niektórych opcji sterowania ruchem, bądź podzielić ruch na kilka punktów dostępu.
- W przypadku powtarzającej się okresowo utraty większych pakietów danych, przyczyną kłopotów mogą być zakłócenia sygnału przez sąsiednie kanały WiFi lub inne urządzenia pracujące na danym obszarze. Jeśli zmiana kanału jest niemożliwa lub nie daje efektu, należy przetestować działanie sieci po zmniejszeniu parametru Fragment Threshold (strona Wireless/Advanced Settings). Proponowane wartości to 1500, 1000, 800 oraz 500.
- Gdy problemem są opóźnienia i utrata danych w warunkach znacznego obciążenia sieci, przyczyną tego zachowania może być ukryta stacja WiFi. W takim wypadku należy przetestować działanie sieci po zmniejszeniu parametru RTS Threshold (strona Wireless/Advanced Settings). Proponowane wartości to 1500, 1000, 800 oraz 500.
- Jeśli nieprawidłowości dotyczą trybu APC, należy sprawdzić, czy zostało włączone maskowanie adresów MAC (strona TCP/IP/Advanced Settings, opcja APC MAC Translation).
Uzupełnienie informacji zawartych w tym rozdziale znajduje się na stronie: http://approsoftware.com/.
6.9. Analiza i interpretacja rejestru zdarzeń
Rejestr zdarzeń (log systemowy lub syslog) umożliwia prześledzenie pracy sieci oraz zlokalizowanie przyczyn wielu usterek. Dzięki syslogowi możemy również zdobyć informacje, np. o próbach nieautoryzowanego dostępu do naszej sieci. Mimo iż mechanizm sysloga nie należy do rozbudowanych, obsługuje go bardzo duża liczba urządzeń sieciowych. Oto komunikaty, które najczęściej są wysyłane do rejestru zdarzeń:
- Associate to AP successfully - 00:4F:62:04:AE:86 Stacja kliencka została prawidłowo skojarzona ze stacją bazową.
- A wireless client is disassociated - 00:14:A4:2D:0C:27 Stacja kliencka odłączyła się od stacji bazowej.
- A STA is expired - 00:4F:62:02:07:82 Stacja o podanym adresie MAC została uznana za nieaktywną (znalazła się poza zasięgiem AP lub przeszła w tryb oszczędzania energii).
- A expired STA is resumed - 00:4F:62:02:07:82 Stacja o podanym adresie MAC ponownie stała się aktywna.
- A STA is deleted by application program - 00:14:A4:2D:0C:27 Stacja została odłączona przez AP.
- ipt_unclean - [komunikat] pakiet został odrzucony z powodu nieprawidłowego formatu, błędnych informacji w nagłówku itp.
- Rejected packet: IN=br0 OUT=br0 SRC=217.196.208.101 DST=62.111.156.53 SPT=1824 DPT=80 pakiet o podanych parametrach został odrzucony przez Traffic Managera, ponieważ ma on ustawioną funkcję Unlisted Clients Traffic: Block.
- Oversized packet: IN=br0 OUT=br0 SRC=62.111.156.20 DST=62.111.156.19 SPT=56424 DPT=5432 Pakiet o podanych parametrach został odrzucony ze względu na przekroczenie maksymalnego rozmiaru 1500 bajtów.
- root login on 'ttyp0' Administrator prawidłowo zalogował się do AP.
- login attempt for nonexistent user Podjęto próbę zalogowania się z nieprawidłową nazwą użytkownika.
- invalid password for 'admin' on 'ttyp1' Podjęto próbę zalogowania się za pomocą nieprawidłowego hasła.
- Process '/usr/sbin/webs.sh' (pid 17437) exited. Scheduling it for restart Restart serwera WWW (prawidłowe zachowanie urządzenia).
- Starting pid 21324, console /dev/null: '/usr/sbin/webs.sh' Rozpoczęto uruchamianie serwera WWW (prawidłowe zachowanie urządzenia).
- br0: port 1(wlan0) [komunikat] Zmiana konfiguracji bridge’a (prawidłowe zachowanie urządzenia)
- HTB init, kernel part version 3.17 Zmiana konfiguracji QoS (prawidłowe zachowanie urządzenia)
6.10. Ustawienia PPPoE
Jeśli konieczne jest włączenie mechanizmów PPPoE Relay lub PPPoE Client należy uwzględnić następujące uwagi:
- Mechanizm PPPoE Relay jest potrzebny wyłącznie wtedy, gdy urządzenie pracuje jako router i ma być przezroczyste dla protokołu PPPoE.
- Aby całkowicie odizolować sieć kliencką od sieci Internet (na poziomie protokołu TCP/IP), a zarazem zapewnić przenoszenie protokołu PPPoE, należy:
- skonfigurować urządzenie jako router bez przypisanego adresu IP na interfejsie, do którego podłączony jest klient;
- uruchomić mechanizm PPPoE Relay;
- skonfigurować na komputerze klienckim oprogramowanie PPPoE.
Wbudowany w oprogramowanie APPro klient PPPoE pracuje poprawnie z Neostradą oraz koncentratorami bazującymi na systemie MikroTik, a także obsługuje mechanizm autoryzacji MSCHAPv2.
- Aby zapewnić poprawne działanie klienta PPPoE w trybie APC, zaleca się wyłączenie mechanizmu maskowania adresów MAC.
7. Diagnozowanie problemów
Jeśli urządzenie nie działa prawidłowo, nie oznacza to, że jest ono niesprawne. Często do usunięcia problemu lub odnalezienia jego przyczyny wystarczy zastosować się do kilku prostych wskazówek.
- Sprawdź instalację antenową. Zwykle jest ona przyczyną 90% wszystkich problemów z łącznością bezprzewodową. Jeśli używasz niemarkowych anten, na czas testów zastąp je produktami lepszej jakości (zaleca się modele firm Dipol, Interline lub Elbox) albo użyj anteny dostarczonej wraz z urządzeniem.
- Staraj się stosować w sieci sprzęt podobnej klasy. Niektóre starsze modele, np. bazujące na chipsetach Atmel lub ACX 100, nie będą współpracowały z nowszymi urządzeniami WiFi.
- Aby zapewnić poprawne działanie łącza radiowego, postaraj się je testować przy 100% widoczności optycznej oraz czystej strefie Fresnela (obszarze propagowania energii radiowej wzdłuż osi łączącej nadajnik z odbiornikiem).
- Sprawdź, czy przesyłane są pakiety o długości 1400 bajtów. Jeśli transmisja jest zakłócana (pakiety są tracone), zwykle oznacza to problemy z antenami.
- Dokonaj aktualizacji oprogramowania do najnowszej wersji (w dziale Download strony producenta oprogramowania są one oznaczone kolorem czerwonym).
- Sprawdź czy QoS i Traffic Manager są skonfigurowane w sposób zalecany w rozdziale .
- Sprawdź czy konfiguracja interfejsu radiowego jest zgodna z zaleceniami przedstawionymi w rozdziałach i .
7.1. Zasady zgłaszania problemów i błędów w oprogramowaniu
Zanim zgłosisz błąd, zainstaluj najnowszą dostępną wersje oprogramowania. Istnieje duża szansa że Twój problem został wcześniej dostrzeżony przez innych użytkowników i naprawiony. Ponadto upewnij się czy problem, który zgłaszasz nie wynika z błędów w konfiguracji urządzenia lub z błędnych założeń dotyczących sieci. Najpewniejszą metodą jest zresetowanie AP i ponowne jego skonfigurowanie. Jeśli problem nadal występuje, należy go odpowiednio opisać i zgłosić e-mailem i na grupę dyskusyjną:
- Jeśli uważasz że błąd dotyczy funkcjonalności istotnej dla wszystkich użytkowników zgłoś go na forum: http://approsoftware.com/ oraz wyślij e-mail z dodatkowymi informacjami na adres service@approsoftware.com.
- Jeśli przypuszczasz, że dotyczy on jedynie Twojej specyficznej konfiguracji, wyślij informacje wyłącznie na adres service@approsoftware.com.
- Jeśli oczekujesz pomocy tylko w konfiguracji urządzenia, załóż nowy wątek na forum.
Przed zgłoszeniem problemu wygeneruj log pomocy technicznej:
- Zaloguj sie na interfejs WWW urządzenia;
- Otwórz stronę Other/System Settings;
- Naciśnij przycisk Generate!;
- Gdy operacja generowania zakończy się, przeglądarka powinna rozpocząć pobieranie pliku pomocy technicznej. W wypadku innego zachowania przeglądarki, ponownie otwórzyć stronę Other/System Settings i pobierz plik znajdujący się pod odsyłaczem Get Technical Support Log.
Plik ten zawiera adresy IP, adresy MAC oraz hasło i logindo urządzenia. Nie należy go udostępniać osobom trzecim ani umieszczać w Internecie.
Jeśli zgłaszasz problem e-mailem lub na listę dyskusyjną:
- Dokładnie sprecyzuj, na czym polega problem. Użyj poleceń ping i traceroute, aby uzyskać dodatkowe informacje na ten temat.
- Postaraj się opisać topologię swojej sieci. Dobrym pomysłem jest dołączenie rysunku lub szkicu.
- Dołącz plik uzyskany za pomocą odsyłacza Get Technical Support Log (zobacz: rozdział ).
- Jeśli to konieczne, dodaj informacje o konfiguracji AP (za pomocą zrzutów ekranowych).
- Podaj wersje oprogramowania, modele AP używanych po obu stronach łącza, a także typy anten i ich producentów.
- Podaj takie informacje jak:
- adresy IP przypisanych do portów urządzenia;
- tryby pracy urządzenia (Router/Bridge/NAT);
- rodzaj łącza i sposób połączenia z Internetem;
- w jaki sposób odkryto błąd i jak się on objawia.
Po otrzymaniu e-maila ze zgłoszeniem autorzy oprogramowania skontaktują się z Tobą jedynie w wypadku gdy otrzymane informacje okażą się niewystarczające do usunięcia problemu. Zgłoszenia problemów są grupowane a ewentualne błędy będą usuwane w kolejnych aktualizacjach firmware'u. Zwykle podczas analizy usterki odtwarzana jest taka sama konfiguracja, w jakiej pojawił się problem. Należy jednak pamiętać, że część kłopotów wynika z przyczyn niezależnych, takich jak wydajność sprzętu czy błędy w oprogramowaniu pochodzącego od firm trzecich w takich sytuacjach usunięcie problemu może okazać się niemożliwe.
7.2. Wysyłka sprzętu do serwisu
Jeśli uszkodzony sprzęt jest objęty gwarancją i został zakupiony w firmie Alfanet Sp. z o.o., należy wypełnić formularz gwarancyjny znajdujący się na stronie http://approsoftware.com/, a następnie wydrukować go i dołączyć do wysyłanego urządzenia.
8. Dodatki
8.1. Literatura
Tematyka sieci bezprzewodowych jest bardzo rozległa. Aby optymalnie wykorzystać możliwości WiFi oraz urządzeń korzystających z tego standardu, należy opanować duże ilości informacji. Autorzy oprogramowania APPro polecają następujące zasoby:
Internet
- http://approsoftware.com/ strona domowa produktów APPro;
- http://sklep.online.pl/ sklep internetowy z urządzeniami bezprzewodowymi;
- http://sierp.net/faq/ porcja przydatnych informacji na temat sieci komputerowych;
- http://www.trzepak.pl/ forum internetowe poświęcone tematyce sieci komputerowych;
- http://www.piotr.wolny.pl/lnag/ przewodnik dla początkujących użytkowników i administratorów Linuksa;
- http://skryptoteka.pl/manuale/pliki/unix/podreczniki/pdf/linuxadm.pdf elektroniczna wersja książki Linux podręcznik administratora sieci (w formacie PDF).
Książki, które musisz znać
- Matthew S. Gast 802.11. Sieci bezprzewodowe. Przewodnik encyklopedyczny, Helion 2003;
- Rob Flickenger 100 sposobów na sieci bezprzewodowe, Helion 2004;
- Craig Hunt TCP/IP Administracja sieci Wyd. 3, RM 2003
- AEleen Frisch Unix. Administracja Systemu Podręczny poradnik, RM 2003.
Książki, które warto przeczytać
- Bruce Potter, Bob Fleck 802.11. Bezpieczeństwo, Helion 2004;
- Andrew Lockhart 100 sposobów na bezpieczeństwo Sieci, Helion 2004;
- Nitesh Dhanjani, Justin Clarke Bezpieczeństwo sieci. Narzędzia, Helion 2005;
- Arnold Robbins Edytor vi. Leksykon kieszonkowy, Helion 2001.
Inne wartościowe lektury
- Cameron Newham, Bill Rosenblatt bash. Wprowadzenie, Helion 2006;
- Michael D. Bauer Linux. Serwery. Bezpieczeństwo, Helion 2005;
- Daniel J. Barrett, Richard E. Silverman, Robert G. Byrnes Linux. Bezpieczeństwo. Receptury, Helion 2003;
- Aeleen Frisch Unix. Administracja systemu. Wyd. 3, RM 2003.
8.2. Certyfikat CE
8.3. Nowe wersje oprogramowania
Oprogramowanie z rodziny APPro jest stale udoskonalane. Jego nowe wersje można pobrać spod adresu: http://approsoftware.com/. Każda wersja firmware’u nazywana jest zgodnie ze schematem:
- appro-2405-dd-mm-rrrr-wwww-revxxxx.bin
gdzie:
- w miejscu dd-mm-rrrr znajduje się data opublikowania danego firmware’u;
- wwww oznacza wersję sterownika WLAN;
- xxxx oznacza numer kompilacji oprogramowania.
Przed instalacją należy zapoznać się ze zmianami zawartymi w oprogramowaniu oraz uwagami dotyczącymi tej edycji danego wydania firmware'u. Szczegółowy opis procesu aktualizacji znajduje się w rozdziale .
W skład oprogramowania urządzenia wchodzą programy objęte licencją GPL lub innymi otwartymi licencjami. Zgodnie z wymogami licencji GPL kod źródłowy programów objętych tą licencją jest dostępny do pobrania pod adresem http://approsoftware.com/download/rtl8186/src/.
8.4. Nowe wersje podręcznika
Erraty, uzupełnienia oraz aktualne wersje niniejszego podręcznika są do znalezienia na stronie http://approsoftware.com/docs/.